วิวัฒนาการความผิดที่กระทำต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อย

บทคัดย่อ

การกระทำความผิดต่อทรัพย์ เป็นการกระทำความผิดที่พบมากในสังคมไทย แต่มีลักษณะการกระทำความผิดและสร้างความเสียหายที่เกิดกับสังคมแตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะการกระทำความผิดต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อยกับการกระทำความผิดต่อทรัพย์ที่มีมูลค่าหรือราคาจำนวนมากที่สร้างความเสียหายในระดับร้ายแรง ซึ่งผู้กระทำความผิดมักมีมูลเหตุจูงใจหรือวัตถุประสงค์ที่มุ่งหมายกระทำแตกต่างกัน แต่กลับพบว่าตามประมวลกฎหมายอาญาของไทย มิได้มีการแบ่งแยกความผิดต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อยไว้โดยเฉพาะ ทำให้ผู้กระทำความผิดต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อย ซึ่งถือเป็นความผิดอาญาที่ไม่ร้ายแรง ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้ที่กระทำความผิดต่อทรัพย์ในลักษณะอื่น ซึ่งไม่เป็นไปตามหลักความได้สัดส่วนกับความผิด

ผลจากการศึกษาวิวัฒนาการความผิดต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันของทั้งกฎหมายไทย กฎหมายของจักรวรรดิโรมัน กฎหมายของประเทศอินเดีย อังกฤษ และจีน พบว่า แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำความผิดต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อยปรากฏตั้งแต่ยุคก่อนคริสตกาล โดยเป็นการกระทำต่อทรัพย์ของบุคคลธรรมดา เช่น พืชหรือสัตว์ที่ใช้ในการบริโภค โดยผู้กระทำความผิดจะได้รับเพียงโทษปรับหรือชดใช้ค่าเสียหายเท่านั้น ต่อมาเมื่อสังคมแต่ละประเทศเจริญพัฒนามากขึ้น แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อย ได้เปลี่ยนแปลงไปจากปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจ การบังคับใช้กฎหมาย หรือการเลือกดำเนินนโยบายทางอาญา เป็นต้น ซึ่งประเทศอังกฤษ อินเดีย และจีน ยังคงกำหนดฐานความผิดต่อทรัพย์อันมีราคาเล็กน้อยไว้เป็นบทบัญญัติเฉพาะตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน