สิทธิปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ให้สิ้นไป ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1337

Main Article Content

นรีกานต์ ทองสั้น

บทคัดย่อ

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1337 เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับสิทธิปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ให้สิ้นไป โดยบทบัญญัติดังกล่าวมีปัญหาเกี่ยวกับการใช้และการตีความอยู่หลายประการ จากการศึกษาและวิเคราะห์พบว่ามาตรา 1337 เป็นบทบัญญัติที่มุ่งคุ้มครองสิทธิของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายจากการใช้สิทธิของบุคคลอื่นโดยเฉพาะ ดังนั้น การนำมาปรับใช้จึงไม่ต้องนำหลักความรับผิดทางละเมิดมาพิจารณาประกอบ นอกจากนี้ เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ยังมีใช้สิทธิในการปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ให้สิ้นไปได้ด้วยตนเองโดยพลการโดยไม่ต้องร้องขอต่อศาลก่อน เนื่องจากเป็นสิทธิที่มีลักษณะเป็นสิทธิเหนือทรัพย์ของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ รวมทั้งมีสิทธิในการเรียกค่าทดแทนได้เท่าที่มีความเสียหายเกิดขึ้น โดยไม่ต้องพิจารณาองค์ประกอบความรับผิดทางละเมิดเลย ดังนี้ จึงกล่าวได้ว่าการนำมาตรา 1337 มาปรับใช้ย่อมประโยชน์ต่อของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ จากผลการศึกษาและวิเคราะห์จึงมีข้อเสนอแนะว่า ผู้บังคับใช้กฎหมายควรคำนึงถึงเจตนารมณ์ของกฎหมาย โดยการปรับใช้มาตรา 1337 อย่างเป็นเอกเทศ และไม่นำมาตรา 1337 ไปวินิจฉัยโดยยึดโยงกับหลักเรื่องความรับผิดทางละเมิด และเจ้าของอสังหาริมทรัพย์จะต้องใช้สิทธิปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายให้สิ้นไปอย่างระมัดระวัง และอยู่ในขอบเขตแห่งสิทธิ สำหรับสิทธิเรียกค่าทดแทนควรนำกรอบในการใช้ดุลพินิจเพื่อกำหนดค่าสินไหมทดแทนเพื่อการละเมิดตามมาตรา 438 มาพิจารณาเทียบเคียง

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Bryan A. Garner, Black's Law Dictionary, 11th ed. (Thomsan Reuters 2019)

Jon K. Wactor, "Self-Help: A Viable Remedy for Nuisance - a Guide for the Common Man's Lawyer," Arizona Law Review 24, no. 1 (1982): 83-98.

Prosser William L, Handbook of the Law of Torts, 17th ed. (St. Paul, West Publishing Co 1941)

Ratanlal Ranchhoddas and Dhirajlal Keshavla Thakore, The law of torts, 26th ed. (LexisNexis Butterworths Wadhwa Nagpur, 2010)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1618/2512

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1992/2538

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3815/2540

จิ๊ด เศรษฐบุตร, หลักกฎหมายแพ่งลักษณะละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 8 (โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556)

จิ๊ด เศรษฐบุตร, หลักกฎหมายแพ่งลักษณะละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 8 (โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556)

ปรีดี เกษมทรัพย์, กฎหมายแพ่ง : หลักทั่วไป พิมพ์ครั้งที่ 5 (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2526)

ภัทรศักดิ์ วรรณแสง, คำอธิบายกฎหมายละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 9 (กรุงเทพฯ: วิญญูชน 2560)

มาตรา 438 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มานิตย์ จุมปา, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยทรัพย์สิน, พิมพ์ครั้งที่ 8 (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555)

ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์, คำอธิบายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้, พิมพ์ครั้งที่ 8 (กรุงเทพฯ: วิญญูชน 2561)

ศักดา ธนิตกุล, กฎหมายกับเศรษฐศาสตร์, พิมพ์ครั้งที่ 3 (กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2555)

เสนีย์ ปราโมช, ม.ร.ว., ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยทรัพย์สิน, พิมพ์ครั้งที่ 2 (พระนคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง, 2484)

หลวงมนูภาณวิมลศาสตร์ (ชม จามรมาน), หลักกฎหมายแพ่ง ลักษณนิวแซนซ์โดยย่อ, (มปพ. มปป.)

อานนท์ มาเม้า, กรรมสิทธิ์, พิมพ์ครั้งที่ 2 (โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2562)

อำนาจ วงศ์บัณฑิต, คำอธิบายกฎหมายสิ่งแวดล้อม, พิมพ์ครั้งที่ 4 (กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2562)