สิทธิปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ให้สิ้นไป ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1337
Main Article Content
บทคัดย่อ
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1337 เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับสิทธิปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ให้สิ้นไป โดยบทบัญญัติดังกล่าวมีปัญหาเกี่ยวกับการใช้และการตีความอยู่หลายประการ จากการศึกษาและวิเคราะห์พบว่ามาตรา 1337 เป็นบทบัญญัติที่มุ่งคุ้มครองสิทธิของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายจากการใช้สิทธิของบุคคลอื่นโดยเฉพาะ ดังนั้น การนำมาปรับใช้จึงไม่ต้องนำหลักความรับผิดทางละเมิดมาพิจารณาประกอบ นอกจากนี้ เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ยังมีใช้สิทธิในการปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ให้สิ้นไปได้ด้วยตนเองโดยพลการโดยไม่ต้องร้องขอต่อศาลก่อน เนื่องจากเป็นสิทธิที่มีลักษณะเป็นสิทธิเหนือทรัพย์ของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ รวมทั้งมีสิทธิในการเรียกค่าทดแทนได้เท่าที่มีความเสียหายเกิดขึ้น โดยไม่ต้องพิจารณาองค์ประกอบความรับผิดทางละเมิดเลย ดังนี้ จึงกล่าวได้ว่าการนำมาตรา 1337 มาปรับใช้ย่อมประโยชน์ต่อของเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ จากผลการศึกษาและวิเคราะห์จึงมีข้อเสนอแนะว่า ผู้บังคับใช้กฎหมายควรคำนึงถึงเจตนารมณ์ของกฎหมาย โดยการปรับใช้มาตรา 1337 อย่างเป็นเอกเทศ และไม่นำมาตรา 1337 ไปวินิจฉัยโดยยึดโยงกับหลักเรื่องความรับผิดทางละเมิด และเจ้าของอสังหาริมทรัพย์จะต้องใช้สิทธิปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายให้สิ้นไปอย่างระมัดระวัง และอยู่ในขอบเขตแห่งสิทธิ สำหรับสิทธิเรียกค่าทดแทนควรนำกรอบในการใช้ดุลพินิจเพื่อกำหนดค่าสินไหมทดแทนเพื่อการละเมิดตามมาตรา 438 มาพิจารณาเทียบเคียง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์และเนื้อหาในเว็บไซต์ของวารสารกฎหมาย (รวมถึง โดยไม่จำกัดเฉพาะ เนื้อหา รหัสคอมพิวเตอร์ งานศิลป์ ภาพถ่าย รูปภาพ ดนตรีกรรม โสตทัศนวัสดุ) เป็นกรรมสิทธิ์ของวารสารกฎหมาย และผู้ได้รับการโอนสิทธิทุกราย
1. วารสารกฎหมาย ให้อนุญาตให้คุณใช้สิทธิอันไม่เฉพาะเจาะจงที่สามารถถูกถอนเมื่อใดก็ได้ โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ในการ
- เยี่ยมชมเว็บไซต์และเอกสารในเว็บไซต์นี้ จากคอมพิวเตอร์หรือเครื่องมือสื่อสารผ่านเว็บบราวเซอร์
- คัดลอกและจัดเก็บเว็บไซต์และเอกสารในเว็บไซต์นี้บนลงคอมพิวเตอร์ของคุณผ่านระบบความจำ cache
- สั่งพิมพ์เอกสารจากเว็บไซต์นี้สำหรับการใช้ส่วนตัวของคุณ
- ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์โดยวารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถูกคุ้มครองภายใต้ Creative Commons Attribution 4.0 International License ซึ่งอนุญาตให้ทุกคนสามารถคัดลอก แจกจ่าย ดัดแปลง ส่งต่อ ผลงานได้ ก็ต่อเมื่อผลงานและแหล่งข้อมูลได้รับการอ้างอิงอย่างเหมาะสม
2. วารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สงวนสิทธิ์ไม่อนุญาตให้คุณใช้สิทธิอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับเว็บไซต์และเอกสารบนเว็บไซต์นี้ เช่น การคัดลอก ดัดแปลง เปลี่ยนแปลง ส่งต่อ ตีพิมพ์ แจกจ่าย เผยแพร่ จัดแสดงในที่สาธารณะ ไม่ว่าจะในรูปแบบใดก็ตาม ซึ่งเว็บไซต์หรือเอกสารบนเว็บไซต์ โดยไม่อ้างอิงถึงแหล่งข้อมูลหรือโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
3. คุณอาจขออนุญาตที่จะใช้เอกสารอันมีลิขสิทธิ์บนเว็บไซต์นี้โดยการเขียนอีเมลล์มายัง journal@law.chula.ac.th
4. วารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้มงวดกับการคุ้มครองลิขสิทธิ์อย่างมาก หากวารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพบว่าคุณได้ใช้เอกสารอันมีลิขสิทธิ์บนเว็บไซต์นี้โดยไม่ถูกต้องตามการอนุญาตให้ใช้สิทธิ ดังที่กล่าวไปข้างต้น วารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอาจดำเนินคดีตามกฎหมายต่อคุณได้ เพื่อเรียกร้องค่าเสียหายที่เป็นตัวเงินและคำขอชั่วคราวให้คุณหยุดการใช้เอกสารดังกล่าว ทั้งนี้ คุณอาจถูกสั่งให้ชดใช้ค่าใช้จ่ายใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการตามกฎหมายนี้
หากคุณพบเห็นการใช้เอกสารอันมีลิขสิทธิ์ของวารสารกฎหมาย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ขัดหรืออาจขัดต่อการอนุญาตให้ใช้สิทธิดังที่ได้กล่าวไปข้างต้น โดยเชื่อว่าได้ละเมิดลิขสิทธิ์ของคุณหรือของผู้อื่น สามารถร้องเรียนมาได้ที่ journal@law.chula.ac.th
เอกสารอ้างอิง
Bryan A. Garner, Black's Law Dictionary, 11th ed. (Thomsan Reuters 2019)
Jon K. Wactor, "Self-Help: A Viable Remedy for Nuisance - a Guide for the Common Man's Lawyer," Arizona Law Review 24, no. 1 (1982): 83-98.
Prosser William L, Handbook of the Law of Torts, 17th ed. (St. Paul, West Publishing Co 1941)
Ratanlal Ranchhoddas and Dhirajlal Keshavla Thakore, The law of torts, 26th ed. (LexisNexis Butterworths Wadhwa Nagpur, 2010)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1618/2512
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1992/2538
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3815/2540
จิ๊ด เศรษฐบุตร, หลักกฎหมายแพ่งลักษณะละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 8 (โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556)
จิ๊ด เศรษฐบุตร, หลักกฎหมายแพ่งลักษณะละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 8 (โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556)
ปรีดี เกษมทรัพย์, กฎหมายแพ่ง : หลักทั่วไป พิมพ์ครั้งที่ 5 (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2526)
ภัทรศักดิ์ วรรณแสง, คำอธิบายกฎหมายละเมิด, พิมพ์ครั้งที่ 9 (กรุงเทพฯ: วิญญูชน 2560)
มาตรา 438 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มานิตย์ จุมปา, คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยทรัพย์สิน, พิมพ์ครั้งที่ 8 (กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555)
ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์, คำอธิบายลักษณะละเมิด จัดการงานนอกสั่ง ลาภมิควรได้, พิมพ์ครั้งที่ 8 (กรุงเทพฯ: วิญญูชน 2561)
ศักดา ธนิตกุล, กฎหมายกับเศรษฐศาสตร์, พิมพ์ครั้งที่ 3 (กรุงเทพฯ: นิติธรรม, 2555)
เสนีย์ ปราโมช, ม.ร.ว., ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าด้วยทรัพย์สิน, พิมพ์ครั้งที่ 2 (พระนคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง, 2484)
หลวงมนูภาณวิมลศาสตร์ (ชม จามรมาน), หลักกฎหมายแพ่ง ลักษณนิวแซนซ์โดยย่อ, (มปพ. มปป.)
อานนท์ มาเม้า, กรรมสิทธิ์, พิมพ์ครั้งที่ 2 (โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2562)
อำนาจ วงศ์บัณฑิต, คำอธิบายกฎหมายสิ่งแวดล้อม, พิมพ์ครั้งที่ 4 (กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2562)