A Brief Commentary on the Methods of Application of Law stipulated in Section 4 of the Civil and Commercial Code
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic paper has a purpose to inquire whether there exists in the Thai legal system any legal provision which specifically stipulated “methods of interpretation of law”. The analysis focuses mainly on the concrete rules for applying the law provided by Section 4 of the Civil and Commercial Code. The results suggest that Section 4 of the Civil and Commercial Code is not a provision which laid down the “methods of interpretation of law” of the Thai legal system, but rather a provision regarding the “application of law”, that is, the provisions which determines the applicable scope of law, sources of law in the Thai legal system and the sequence of application, as well as recognized expressis verbis a methodological solution to the gap of law called “analogy”. In addition, this article contains an analysis of the logical connection between both subsections of Section 4 of the Civil and Commercial Code, delineated through the concept of the fulfilment of “the gap in the law”, as well as discusses certain principles to be relied upon when a gap or potential gap in the law was found.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The copyright in this website and the material on this website (including without limitation the text, computer code, artwork, photographs, images, music, audio material, video material and audio-visual material on this website) is owned by Chulalongkorn University Law Journal and its licensors.
1. Chulalongkorn University Law Journal grants to you a worldwide non-exclusive royalty-free revocable license to:
- view this website and the material on this website on a computer or mobile device via a web browser;
- copy and store this website and the material on this website in your web browser cache memory; and
- print pages from this website for your use.
- All articles published by Chulalongkorn University Law Journal are licensed under the Creative Commons Attribution 4.0 International License. This permits anyone to copy, redistribute, remix, transmit and adapt the work provided the original work and source is appropriately cited.
2. Chulalongkorn University Law Journal does not grant you any other rights in relation to this website or the material on this website. In other words, all other rights are reserved. For the avoidance of doubt, you must not adapt, edit, change, transform, publish, republish, distribute, redistribute, broadcast, rebroadcast or show or play in public this website or the material on this website (in any form or media) without appropriately and conspicuously citing the original work and source or Chulalongkorn University Law Journal prior written permission.
3. You may request permission to use the copyright materials on this website by writing to journal@law.chula.ac.th.
4. Chulalongkorn University Law Journal takes the protection of its copyright very seriously. If Chulalongkorn University Law Journal discovers that you have used its copyright materials in contravention of the license above, Chulalongkorn University Law Journal may bring legal proceedings against you seeking monetary damages and an injunction to stop you using those materials. You could also be ordered to pay legal costs.
If you become aware of any use of Chulalongkorn University Law Journal's copyright materials that contravenes or may contravene the license above or any material on the website that you believe infringes your or any other person's copyright, please report this by email to journal@law.chula.ac.th.
References
Bernd Rüthers/Christian Fischer/Axel Birk, Rechtstheorie und Juristische Methodenlehre.
Carlos de la Vega Benayas. Judicial Method of Interpretation of Codes. Louisiana Law Review 42, 5 (Special Issue 1982).
Edgar Bodenheimer. Jurisprudence: The Philosophy and Method of the Law. Massachusetts: Harvard University Press, 1981.
Edward Rothstein. Emblems of Mind: The Inner Life of Music and Mathematics. New York: Times Books, 1995.
Ernst A. Kramer. Juristische Methodenlehre. Bern: Stämpfli Verlag, 2013.
Franz Wieacker. A History of Private Law in Europe. Oxford: Clarendon Press, 1995.
Hartmut Maurer. Staatsrecht I. München: Verlag C.H.Beck, 2010.
James L. Dennis. Interpretation and Application of the Civil Code and the Evaluation of Judicial Precedent. Louisiana Law Review 54, 1 (September 1993): 11.
Lasse Oppenheim. International Law: A Treatise Vol. I. London: Longmans, Green, and Co., 1948.
Manfred Rehbinder. Einführung in die Rechtswissenschaft. Berlin: Walter de Gruyter, 1983.
Marcus Tullius Cicero. De Re Publica. Massachusetts: Harvard University Press, 1928. Book III.
P. J. Fitzgerald. Salmond on Jurisprudence. London: Sweet & Maxwell, 1966.
Richard William Leage/Alan Martin Prichard. Leage's Roman Private Law. London: Macmillan, 1961.
Sheldon Amos. A Systematic View of the Science of Jurisprudence. London: Longmans, Green, and Co., 1872.
Sir Carleton Kemp Allen. Law in the Making. Oxford: Oxford University Press, 1964.
Thomas M.J. Möllers. Legal Methods. München: Verlag C.H.Beck, 2020.
William Warwick Buckland. A Text-Book of Roman Law from Augustus to Justinian, 3rd edn. Cambridge: Cambridge University Press, 1966.
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 1 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่ได้ตรวจชำระใหม่ พ.ศ. 2535.
กรณ์กมล ประเสริฐศักดิ์. ปัญหาการเทียบเคียงบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง. วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชานิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2563.
กรมร่างกฎหมาย. การตรวจแก้ร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 1–2 พ.ศ. 2468. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา, 2468.
กิตติศักดิ์ ปรกติ. การปฏิรูประบบกฎหมายไทยภายใต้อิทธิพลยุโรป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2556.
จินดา ชัยรัตน์. การตีความในกฎหมายไทย. วารสารนิติศาสตร์ 1, 2 (ธันวาคม 2515).
ดิเรก ควรสมาคม. ความรู้ทั่วไปและหลักการพื้นฐานทางกฎหมาย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2564.
บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ. 21 นักนิติศาสตร์เยอรมัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2564.
ประชุม โฉมฉาย. ภาษาละตินสำหรับนิติศาสตร์และสังคมศึกษา. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2556.
ประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช. ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกฎหมาย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2545.
ปรีดี เกษมทรัพย์. กฎหมายแพ่ง : หลักทั่วไป. กรุงเทพฯ: คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2525.
ปรีดี เกษมทรัพย์. การใช้การตีความกฎหมาย. วารสารนิติศาสตร์ 15, 1 (มกราคม 2530).
ปิติ โพธิวิจิตร. อิทธิพลของกฎหมายต่างประเทศต่อพัฒนาการของระบบการฟ้องคดีอาญาโดยผู้เสียหายของประเทศไทย. วารสารนิติศาสตร์ 49, 4 (ธันวาคม 2563): 718–719.
พระไตรปิฎกเล่มที่ 5 พระวินัยปิฎกเล่มที่ 5 (ฉบับมหาจุฬาฯ) มหาวรรค ภาค 2.
มานิตย์ วงศ์เสรี. นิติวิธี การใช้และการตีความกฎหมาย : ศึกษาเปรียบเทียบระบบกฎหมายไทยและระบบกฎหมายเยอรมัน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2562.
วรเจตน์ ภาคีรัตน์. คำสอนว่าด้วยรัฐและหลักกฎหมายมหาชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อ่านกฎหมาย, 2564.
ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์. คำอธิบายหลักพื้นฐานของกฎหมายเอกชน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2566.
สมยศ เชื้อไทย. คำอธิบายวิชากฎหมายแพ่ง : หลักทั่วไป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2549.
สุรพล ไตรเวทย์. การร่างประมวลกฎหมายในประเทศสยาม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2550.
หยุด แสงอุทัย. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ประกายพรึก, 2548.
หุตะสิงห์. การตีความกฎหมายลายลักษณ์อักษร เทียบเคียงกับหลักกฎหมายเยอรมัน. รวมสารคดีการใช้การตีความกฎหมาย รวบรวมโดย ดร. ปรีดี เกษมทรัพย์, บรรณาธิการโดยจำปี หยกอุบล. โครงการปริญญาโท คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2526.
อรุณ ภาณุพงศ์. การตีความกฎหมาย. วารสารนิติศาสตร์ 26, 3 (กันยายน 2541): 563.
