วิเคราะห์ความเชื่อสัตว์มงคลไทยสู่การสร้างสรรค์จินตนาการเชิงอุดมคติใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการวิเคราะห์ความเชื่อสัตว์มงคลไทยสู่การสร้างสรรค์จินตนาการเชิงอุดมคติใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ฐานคติความเชื่อเกี่ยวกับสัตว์มงคลในบริบทสังคมไทย เพื่อสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมร่วมสมัยที่มีอัตลักษณ์เฉพาะตน วิธีดำเนินการวิจัยใช้กระบวนการวิจัยสร้างสรรค์ เริ่มจากการรวบรวมข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิด้านคติสัญลักษณ์สัตว์มงคล เข้าสู่กระบวนการวิเคราะห์และตีความเชิงสัญลักษณ์ โดยการคัดสรรคุณลักษณะเด่นของสัตว์มงคลมาสังเคราะห์ร่วมกับทฤษฎีสี และรูปร่างตามหลักปรัชญาฮวงจุ้ย สู่รูปแบบงานศิลปะเหนือจริง ผ่านเทคนิคสีอะคริลิกบนผืนผ้าใบ
ผลการวิจัยพบว่า การสร้างสรรค์จินตนาการเชิงอุดมคติใหม่ผ่านรูปทรงสัตว์ผสม เป็นการเชื่อมโยงความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับบริบทสังคมร่วมสมัยได้อย่างมีนัยสำคัญ เกิดเป็นองค์ความรู้ใหม่คือ กระบวนการสร้างรูปสัญลักษณ์มงคลร่วมสมัย ซึ่งประกอบด้วยการจัดวางองค์ประกอบศิลป์ ที่เน้นความเชื่อพลังงานด้านบวกตามหลักฮวงจุ้ย และการลดทอน ควบรวมรูปทรงทางกายภาพ ของสัตว์มงคลเพื่อให้เกิดสัญลักษณ์สัตว์มงคลแบบใหม่ เป็นแนวทางการประยุกต์ใช้วัฒนธรรมความเชื่อ เพื่อสร้างสรรค์ผลงานผ่านจินตนาการที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตและมีความร่วมสมัย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารศิลป์ปริทัศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศิลป์ปริทัศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลป์ปริทัศน์
เอกสารอ้างอิง
กำจร สุนพงษ์ศรี. (2556). สุนทรียศาสตร์: หลักปรัชญาศิลปะ ทฤษฎีทัศนศิลป์ ศิลปะวิจารณ์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์
แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชยันต์ วรรธนะภูติ. (2544). ความเชื่อและอำนาจเชิงสัญลักษณ์ในสังคมไทย. วารสารสังคมศาสตร์, 16(3), 1–22.
ฐานชน จันทร์เรือง.(2563). ปรัชญาในภาพยนตร์ (พิมพ์ครั้งที่5). ปล่อยสำนักพิมพ์.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2543). ความเชื่อกับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.
มานพ ศิริชวลิต. (2552). แก้ปัญหาธุรกิจและชีวิตด้วยฮวงจุ้ย (พิมพ์ครั้งที่ 1). ไอดีซี อินโฟ ดิสทริบิวเตอร์ เซ็นเตอร์.
ศิราพร ณ ถลาง. (2550). คติชนวิทยา: ทฤษฎีและวิธีวิทยา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2554). ผี พราหมณ์ พุทธ ในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: มติชน.
อรศรี งามวิทยาพงศ์. (2549). สัญลักษณ์ในศิลปกรรมไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อารี สุทธิพันธ์. (2545). ความคิดสร้างสรรค์กับงานศิลปะ. กรุงเทพฯ: [ม.ป.พ.].
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2555). สัญวิทยา: การอ่านความหมายของสังคม. กรุงเทพฯ: [ม.ป.พ.].
Anderson, B. (1983). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism. London: Verso.
Geertz, C. (1973). The interpretation of cultures. New York: Basic Books.
Peirce, C. S. (1958). Collected Papers of Charles Sanders Peirce (Vols. 1–8). Cambridge, MA: Harvard
University Press.
Saussure, F. de. (1983). Course in General Linguistics. Lo
