The Instruction of Jazz Saxophone Improvisation Skill for Undergraduate Students
Keywords:
Instruction, Improvisation, Saxophone, UndergraduateAbstract
This research aims to examine the teaching and learning condition of jazz saxophone improvisation skill. This study employed a qualitative research design, using purposive sampling to select informants. The participants were organized into three groups, each consisting of three individuals: program faculty members, jazz saxophone performance instructor, and undergraduate students majoring in saxophone. Data were collected through interviews and classroom observation, and subsequently analyzed using inductive methods.
The results of this research are as follows: The teaching and learning of jazz saxophone improvisation skills are influenced by four key components: 1) instructors’ knowledge, skills, and professional ethics; 2) learners’ knowledge, skills, ethics, and personal attributes in line with undergraduate learning outcomes; 3) the content, including objective, material selection, and sequencing; and 4) the teaching process, encompassing instructional activities, learning resources, and assessment methods.
References
กิตติธัช สำเภาทอง. (2555). พัฒนาการของไทยแลนด์แจ๊สคอมเพ็ททิชั่นและผลกระทบต่อสังคมดนตรีแจ๊สในประเทศไทยระหว่าง พ.ศ. 2548 – 2554. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
กมลธรรม เกื้อบุตร. (2564). พัฒนาการดนตรีแจ๊สในบริบทการศึกษาไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราช ภัฏพิบูลสงคราม, 15(2), 428-442.
ณัฐชยา นัจจนาวากุล. (2555). ดนตรีฝรั่งในกรุงสยาม : พัฒนาการดนตรีตะวันตกในสังคมไทย ระหว่าง พ.ศ. 2384 – 2484. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ฐาณิศร์ สินธารัตนะ. (2563). สาระและแนวทางการจัดการเรียนรู้การอิมโพรไวส์แบบอิสระในระดับอุดมศึกษา. [วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2541). จิตวิทยาการสอนดนตรี. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2560). วิธีวิทยาการสอนดนตรี. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 25). สำนักพิมพ์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการอุดมศึกษา เรื่อง รายละเอียดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. (2565, 11 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 212 ง. หน้า 35-36.
ปองภพ สุกติติวงศ์. (2556). การนำเสนอแนวทางการจัดการเรียนการสอนดนตรีเพื่อพัฒนาทักษะคีตปฏิภาณดนตรีแจ๊สในคีต ลักษณ์บลูสข์องนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2562). หลักและพื้นฐานการอุดมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิณสุดา สิริธรังศรี. (2557). การยกระดับคุณภาพครูไทยในศตวรรษที่ 21. สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพ เยาวชน.
วิพุธ ตั้งแต่ง. (2562). กระบวนการเรียนการสอนกีตาร์แจ๊สระดับปริญญาบัณฑิตในประเทศไทย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
ศักดิ์ระพี รักตประจิต. (2558). การพัฒนากรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาวิชาดนตรีแจ๊สตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิ ระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
สุพิน บุญชูวงศ์. (2543). หลักการสอน. กรุงเทพฯ: แสวงสุทธิการพิมพ์.
สมพงษ์ ทองคำ. (2544). แจ๊สในประเทศไทย : กรณีศึกษาทำนองอิมโพรไวส์เซชันของเทวัญ ทรัพแสนยากร. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล].
องอาจ นัยพัฒน์. (2010). การวัดประเมินในชั้นเรียน. วิวัฒนาการและแนวคิดใหม่เพื่อพัฒนาการเรียนรู้. วารสารศรีนครินทรวิโรฒ วิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 2(3).
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 5). โอเดียนสโตร์.
Madaus, G. F., & Stufflebeam, D. L. (1989). Educational Evaluation: Classic Works of Ralph W. Tyler. Kluwer Academic Publishers.
Gioia, T. (2011). The history of jazz (2nd ed.). Oxford University Press.
Karlin, M. S., & Berger, R. (1974). Individualizing instruction: A complete guide for diagnosis, planning, teaching and evaluation. Parker Publishing Company.
Steiner, E. (1988). Methodology of theory building. Educology Research Associates.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Art Pritas Journal

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารศิลป์ปริทัศน์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศิลป์ปริทัศน์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศิลป์ปริทัศน์