Approaches to Leadership Development for Conflict Resolution in Organizations
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This documentary research aimed to: (1) examine the characteristics and components of leadership related to conflict management within organizations, and (2) explore approaches to applying leadership to promote conflict resolution in organizations. The researcher reviewed relevant documents, textbooks, and research studies, conducted interviews with educational administrators within educational service areas, and analyzed the data using content analysis.
The findings revealed that effective leadership serves as a key mechanism for constructive conflict management. Transformational leadership and democratic leadership were found to have positive relationships with conflict management. Leaders should primarily employ compromise and collaboration as strategies for conflict resolution. Essential leadership attributes for reducing conflict include constructive communication skills, active listening, critical thinking ability, adaptability, and the application of Buddhist moral principles—specifically the Four Principles of Social Solidarity (Sangahavatthu IV)—as guidelines for sustainable conflict prevention. By fostering trust, encouraging participation, and ensuring transparent communication, leaders can enhance relationships, reduce tension, and ultimately promote effective and unified organizational performance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. The original was not published. Or waiting to be published in another journal.
2. The original article is an academic article and research reports must pass quality assessment and peer reviewers, if needed. Authors must submit original revised thesis. The editorial department as scheduled.
3. The editorial staff will send a journal to the author of 1 published paper.
4. Comment in this article published in the journal is the owner’s opinion, not from the College of Asian Scholars.
References
ชิรญาณ์ เขียวชอุ่ม. (2556). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
พระครูพิสุทธิปัญญาภิวัฒน์ และ พระมหาสุเมฆ สมาหิโต. (2564). การประยุกต์ใช้หลักสังคหวัตถุ 4 เพื่อบริหารจัดการความขัดแย้งในสังคม. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(2), 193.
พระเทพปริยัติเมธี (ผ่อง ปสฺสนฺนจิตฺโต). (2553). ภาวะผู้นำเชิงพุทธกับการจัดการความขัดแย้งในสังคมไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 1(1).
ประสิทธิ์ ทองอุ่น. (2542). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เรือนแก้ว.
วันชัย วัฒนศัพท์. (2550). การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท: ความขัดแย้งในสังคมกับการไกล่เกลี่ย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ ม.สุโขทัยธรรมาธิราช.
เศรษฐพล บัวงาม และพิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2564). การบริหารจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ปทุมธานี เขต 2. วารสารวิจัยวิชาการ, 4(3), 203-213.
Aldag, R. J. & Sterns, T. M. (1991). Management. South-Western Publishing.
Simmel, Georg. (1964). Conflict and the Web of Group Affiliations. Glencoe, IL: The Free Press.
York-Barr, J., & Duke, K. (2004). What to Know about Teacher Leadership. Educational Leadership, 61(7), 44-48.
