ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภค ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาระดับส่วนประสมทางการตลาดของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น 2) เพื่อศึกษาระดับการตัดสินใจซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น 3) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภค ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริโภคที่มีความต้องการเลือกซื้อรองเท้าฟุตบอล ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่แบบสอบถาม เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.90 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับส่วนประสมทางการตลาดของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x ̅ = 4.14) เมื่อพิจารณารายด้าน ที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 อันดับ พบว่า ด้านการส่งเสริมการตลาด (x ̅ = 4.22) มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ด้านผลิตภัณฑ์ (x ̅ = 4.18) ด้านราคา (x ̅ = 4.09) และ ด้านช่องทางในการจัดจำหน่าย (x ̅ = 4.08) 2. ระดับการตัดสินใจเลือกซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น อยู่ในระดับมาก (x ̅ = 4.16) เมื่อพิจารณารายด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 อันดับ พบว่า ด้านการตัดสินใจซื้อ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (x= 4.28) รองลงมาคือ ด้านการรับรู้ถึงความต้องการ (x ̅ = 4.19) และด้านพฤติกรรมภายหลังการซื้อ (x ̅ = 4.15) 3. การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า ตัวแปรอิสระทั้ง 4 ตัว ร่วมกันอธิบายปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น อธิบายปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจร้อยละ 72.80 โดยเมื่อพิจารณาตัวแปรอิสระที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น ได้ดีที่สุดคือ ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ (X1) (=0.343) รองลงมาเป็น ด้านราคา (X2) (=0.219) ด้านการส่งเสริมการตลาด (X4) (=0.152) และด้านช่องทางการจัดจำหน่าย (X3) ( =0.127) สามารถเขียน สมการพยากรณ์ในรูปของคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานได้ ดังนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y ̂ = . 409+.343(X1) +.219(X2) +.152(X4) +.127(X3)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า.(2567). “ระบบคลังข้อมูลธุรกิจ.” (สืบค้นวันที่ 5 ธันวาคม 2567). สืบค้นจาก http://datawarehouse.dbd.go.th/bdw/search/search2.html.
ขวัญชนก พะลัง. (2561) .การโฆษณาโดยใช้บุคคลที่มีชื่อเสียง ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้ากีฬาแบรนด์ไนกี้ของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร.การค้นคว้าอิสระ (บธ.ม.).บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
จอมพล ศรีสุข. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้ากีฬายี่ห้อไนกี้ (NIKE) ของผู้บริโภคที่เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลในระดับมหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.
เจีย หลี่. (2564). ปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาด ค่านิยม และการโฆษณาของบุคคลที่มีชื่อเสียงที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้ากีฬาของสุภาพสตรีในกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระ (บธ.ม.). บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ทิพย์วดี บุญโชติ. (2562) .ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจและความตั้งใจซื้อซ้ำรองเท้าสนีกเกอร์แบรนด์เนมของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต. วิทยาลัยการจัดการ. มหาวิทยาลัยมหิดล.
ธันพิสิษฐ์ อินทวงค์. (2563). ปัจจัยทางการตลาดที่มีผลต่อพฤติกรรมการเลือกซื้อรองเท้าผ้าใบสนีกเกอร์ทางออนไลน์และ ออฟไลน์ของผู้บริโภคใน จังหวัดเชียงใหม่. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต.สาขาวิชาบริหารธุรกิจ.มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ธันวาพล จันทร์จีน. (2559). ภาพลักษณ์และค่านิยมที่มีอิทธิพลต่อการ ตัดสินใจซื้อรองเท้ากีฬาแบรนด์เนมของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระ (บธ.ม.). บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ธธีร์ธร ธีรขวัญโรจน์. (2556). การตลาดบริการ Service Marketing. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ ส.เอเชียเพรส.
ธนวรรณ แสงสุวรรณและคณะ. (2552). การบริหารการตลาด. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ :เอ็กซ์. เปอร์เน็ท.
นงนภัส เสาวรส. (2561). การจับจ่ายออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ลาซาด้าของกลุ่มคน รุ่นมิลเลนเนียล. วิทยานิพนธ์ระดับปริญญาตรี. คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นพกฤษฏิ์ ธนพรพัฒนรักษ์และกุลพิชญ โภไคยอุดม. (2567). องค์ประกอบของผลิตภัณฑ์และเครื่องมือการตลาดที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อรองเท้าฟุตบอลของผู้บริโภคชาวไทย. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 25(1); 143–159. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/spsc_journal/article/view/267229.
ปรมินทร์ ประชาชนะชัย. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการซื้อรองเท้าวิ่งไนกี้(NIKE) ของผู้บริโภคในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. คณะบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
ปิยมาภรณ์ ช่วยชูหนู. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านทางสังคมออนไลน์. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Kotler, Philip. (2012). Marketing Management. 14th ed. S.l.: Pearson.
Kotler, Philip and Keller, Kevin Lane. (2012). Marketing Management. 14th ed. S.l.: Pearson
Kotler, Philip and Keller Kelvin Lane. (2016). Marketing Management. (15th global edition) Edinburgh: Pearson Education.
Lawler J., D. Anderson and E. Rosenberg. (2014). “A Study of Customer Relationship Management in Financial Services on the Web,” WIT Press. 206 ; October, 2020.
McCarthy, E. Jerome and. Perreault William. (1993). Basic Marketing. (10th ed). Illinois. Ridchard D: Irwin, Inc.
Patcheep K. 2011. Factors Influencing Thai Adolescents’ Eating Behavior. School of Nursing Sciences, Faculty of Medicine and Health Sciences University of East Anglia. 253-257.