การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่องศาสนากับการดำเนินชีวิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหัวนาคำ ให้มีค่าตามเกณฑ์ร้อยละ 80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่องศาสนากับการดำเนินชีวิต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหัวนาคำ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหัวนาคำ จำนวน 3 แผนเรียนรู้ 2) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เป็นแบบ ปรนัย 4 ตัวเลือก ก่อนเรียนจำนวน 30 ข้อ หลังเรียน จำนวน 30 ข้อ 3) แบบประเมินความพึงพอใจในการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 จำนวน 20 ข้อ ผลการศึกษาพบว่า 1. การจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหัวนาคำ มีผลสัมฤทธิ์เท่ากับร้อยละ 83.18 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ 80 2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหัวนาคำ พบว่า ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน แสดงถึง ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน มีคะแนนสูงขึ้น และจากการทดสอบค่าที (t-test) พบว่า คะแนนทดสอบก่อนเรียน มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ ( = 22.97, S.D. = 2.25) และทดสอบหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (
= 33.27, S.D. = 2.20) มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เป็นไปตามสมมติฐานที่กำหนดไว้ 3. ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 วิชาสังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านหัวนาคำ พบว่า ความพึงพอใจของนักเรียน หลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคปัญหาเป็นฐาน (PBL) ตามหลักอริยสัจ 4 ผลการประเมินโดยรวม ค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (
= 4.34, S.D.= 0.54)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงศึกษาธิการ.
บุญชม ศรีสะอาด และคณะ. (2558). พื้นฐานการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 7). มหาสารคาม
พิสณุ ฟองศรี. (2551). วิจัยชั้นเรียนหลักการและเทคนิคปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: บริษัทด่านสุทธาการพิมพ์ จํากัด.
ไพโรจน์ คะเชนทร์. (2556). (มปป) การวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สืบค้น จาก www.wattoongpel.comSarawichakarn/ wichakarn/1-10 การวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน10.pdf
ภัทราวดี มากมี. (2554). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์นเอเชีย, 5(1).
ธีรภัทร์ นิตยกุลเศรษฐ์. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน เรื่อง ประเด็นสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทย กลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พระมหาประเสริฐ ชาตเมธี (โนไธสง). (2561). การใช้วิธีสอนแบบอริยสัจสี่ ในสาระพระพุทธศาสนา นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านหลักร้อย จังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิริพร จันลา. (2560). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้สาระเศรษฐศาสตร์ โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
Arends Richard I. (1987), Learning to Teach. 4th ed. New Jersaey: McGraw” Hill. Barrow, Haward S. 1985. How to Design a Problem Based Curriculum for the Preclinical Years. New York: Springer Publishing.
Jason A. Orozco, Rosanelia T. Yangco. (2016). Problem-Based Learning: Effects on Critical and Creative Thinking Skills in Biology. The Asian Journal of Biology Education, 9, December.
Joyce, B, & Weil, M. (1996). Model of teaching. 5th ed. Boston: Allyn and Bacon.
Likert Rensis A. (1961). New Patterns of Management. New York: McGraw-Hill Book Company Inc.