กระแสศึกษาในมิติภาวะผู้นำทางการเมือง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายภาวะผู้นำทางการเมืองของศาสตราจารย์ ดร.นพ.กระแส ชนะวงศ์ ตามราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2564 ประมวลจริยธรรมของข้าราชการการเมืองและการนำแนวทางภาวะผู้นำทางการเมืองของศาสตราจารย์ ดร.นพ.กระแส ชนะวงศ์ ไปประยุกต์ใช้ ผลการศึกษาพบว่า ผู้นำทางการเมืองเป็นผู้ที่สามารถกำหนดทิศทางและนโยบายที่ตอบสนองต่อความท้าทายของสังคมและประเทศชาติ ภาวะผู้นำทางการเมืองจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างความสมดุลระหว่างความหลากหลายทางวัฒนธรรม ความเชื่อ และอุดมการณ์ทางการเมือง การมีผู้นำที่ทางการเมืองมีคุณธรรม จริยธรรมเป็นแบบอย่างแก่สังคม จะสามารถสร้างความเชื่อมั่นและความไว้วางใจจากประชาชน สร้างความสามัคคีและความร่วมมือในสังคมที่แตกแยกได้ถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยสร้างเสถียรภาพและความมั่นคงให้กับประเทศ ศาสตราจารย์ ดร.นพ.กระแสชนะวงศ์ ในขณะที่ท่านดำรงตำแหน่งทางการเมือง ได้มีการประยุกต์ใช้ประมวลจริยธรรมของข้าราชการการเมือง ตามราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2564 เพื่อใช้เป็นหลักเกณฑ์ในการประพฤติปฏิบัติอย่างมีคุณธรรมทั้ง 7 ข้อ ได้แก่ 1. ยึดมั่นในสถาบันหลักของประเทศ 2. ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต มีจิตสำนึกที่ดี และรับผิดชอบต่อหน้าที่ 3. กล้าตัดสินใจและกระทำในสิ่งที่ถูกต้อง ชอบธรรม 4. ยึดถือประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติ และความผาสุกของประชาชนโดยรวม และมีจิตสาธารณะ 5. ปฏิบัติหน้าที่โดยมุ่งผลสัมฤทธิ์ของงาน 6. ปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นธรรมและไม่เลือกปฏิบัติ และ 7. ต้องดำรงตนเป็นแบบอย่างที่ดีและรักษาภาพลักษณ์ของทางราชการ แม้ว่าประมวลจริยธรรมของข้าราชการการเมือง พ.ศ. 2564 จะถูกประกาศใช้หลังจากที่ท่านได้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองแล้ว แต่หลักการและค่านิยมที่กำหนดในประมวลจริยธรรมดังกล่าวสอดคล้องกับแนวทางการปฏิบัติหน้าที่ของท่านในอดีต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
• บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ต่อ 1 เรื่อง จากภายในและภายนอกวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
• การตีพิมพ์และเผยแพร่ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซียนี้ เนื้อหาบทความ ทรรศนะและข้อคิดเห็นใด ๆ ในวารสารถือว่าเป็นของผู้เขียน โดยเฉพาะทางกองบรรณาธิการวารสาร หรือวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
กระแส ชนะวงศ์. (13 กกรฎาคม 2564). ศ.ดร.นพ.กระแส ชนะวงศ์ บรรยาย "ภาวะผู้นำ" ณ จ.บึงกาฬ [วิดีโอ]. ยูทูป. https://www.youtube.com/watch?v=bVkjbputgDo&t=3s
กระแส ชนะวงศ์. (2565). 85 ภาวะผู้นำแห่งอนาคต. (พิมพ์ครั้งที่ 3). บริษัทเอส อาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์ จำกัด, นนทบุรี.
กระแส ชนะวงศ์. (n.d.). ประวัติศาสตราจารย์ดร. นพ. กระแส ชนะวงศ์ นายกสภามหาวิทยาลัยนเรศวร. สืบค้นจาก https://archive.li.mahidol.ac.th/bitstream/handle/0280026809/4427/MH03-46.pdf?isAllowed=y&sequence =1&utm_source=chatgpt.com.
กุหลาบ ปุรีสาร. (2558). ภาวะผู้นำที่ทรงพลัง (Resonant Leadership). วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอกเซีย, 5(1), (มกราคม - มิถุนายน); 7-16.
กุหลาบ ปุรีสาร. (2562). ภาวะผู้นำที่มีประสิทธิผลในศตวรรษที่ 21 ของ “คุณหมอแมกไซไซ”. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 9(1), (มกราคม - มิถุนายน); 136-141.
ขวัญชนก สายชมภูและอภิรดี โกเฮง. (2566). คุณธรรมของผู้นำทางการเมืองตามแนวคิดของโสเครตีส เพลโต อริสโตเติลและพรหมวิหาร 4. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 5(2), (พฤศภาคม – สิงหาคม); 41-48.
คณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2566). การเมืองไทย: การเปลี่ยนแปลงและความท้าทายในยุคปัจจุบัน. สำนักพิมพ์การเมืองไทย
จุฬาภรณ์ โสตะ, วิเชียร ชิวพิมาย, สุวกิจ ศรีปัดถา, ชวลิต หงส์ยนต์, พิชานนท์ สว่างโรจน์, และอาบจิต กอมาตร. (2566). นวัตกรรมภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง ของ ศาสตราจารย์ ดร.นพ.กระแส ชนะวงศ์. วารสารวิทยาลับบัณฑิตเอเซีย, 13(3), (กรกฎาคม - กันยายน); 45-55.
จุไรรัตน์ เชื้อสาวะถี. (2558). ชวนหลีกภัย สุดยอดภาวะผู้นำทางการเมือง (Political Leadership). วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 3(11), (เมษายน – มิถุนายน); 22-25.
ไชยา เทพา. (2564). ภาวะผู้นำทางการเมืองในยุคโควิด-19. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), (กันยายน - ธันวาคม); 1027-1044.
พงษ์ศักดิ์ อุทัย. (2564). การเมืองไทยในยุคปัจจุบัน: การพัฒนาและความท้าทาย. วารสารการเมืองและสังคม, 12(3), 45-59.
พระศิลาศักดิ์ สุเมโธ, พระมหาไทยน้อย ญาณเมธี (สลางสิงห์), วิมลพร สุวรรณแสนทวี และอุทัย ภูคดหิน (2565). จริยธรรมนักการเมืองไทยในปัจจุบัน. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2(3); 129-137.
พิมพ์ศนิตา จึงสุทธิวงษ์. (2558). ภาวะผู้นำทางการเมือง (Political Leadership): “สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อีสานหนึ่งเดียวพรรคเดียว 8 สมัย ไม่มีสอบตกสู่ตำแหน่งรัฐมนตรี”. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 3(11), (เมษายน – มิถุนายน); 26-32.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2563). เศรษฐกิจพอเพียง. สืบค้นจาก https://www.chaipat.or.th/publication/publish-document/ sufficiency-economy.html.
ลิขิต ธีรเควิน. (2548). ผู้นำทางการเมืองในอุดมคติ. สืบค้น มกราคม 4, 2568 จาก https://mgronline.com/daily/detail/ 9480000168398.
ลิขิต ธีรเควิน. (2555). ผู้นำทางการเมืองในอุดมคติ. สืบค้น มกราคม 4, 2568 จาก https://www.dailynew.co.th/Content/ Article/1899.
สมปอง สุวรรณภูมา, ศักดิ์ดา ต้นคชสาร และพระมหาวรเมธ เตชธมฺโม (ดีสุรกุล). (2565) การสร้างเสริมคุณลักษณะที่ดีของผู้นำทางการเมืองเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 6(2), (เมษายน-มิถุนายน); 294-300.
สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2564). ประมวลจริยธรรมของข้าราชการการเมือง พ.ศ. 2564. สืบค้น มกราคม 4, 2568 จาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2564/E/258/ T_0011.PDF.
อัญธิษฐา อักษรศรีและวัยชัย. (2564). มาตรฐานจริยธรรมของนักการเมือง ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. วารสารธรรมวัตร, 2(2), กรกฎาคม - ธันวาคม; 1-8.
เอกภูมิ เจียมวิทยานุกูล. (2556). การนำเสนอแนวทางในการพัฒนาผู้นำทางการเมืองที่พึงประสงค์ตามความคิดเห็นของนิสิตนักศึกษา. วิทนานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
