เหตุยกเว้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญาของคู่สมรสข้ามเพศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาความไม่เหมาะสม ในการรับโทษทางอาญาของคู่สมรสข้ามเพศ รวมทั้งแนวคิด กฎหมายของต่างประเทศ ที่เกี่ยวกับการรับโทษในทางอาญาของคู่สมรสข้ามเพศ เพื่อนำไปสู่การปรับปรุงกฎหมาย ให้เหมาะสมตรงตามวัตถุประสงค์ของกฎหมายอาญา โดยศึกษาและวิเคราะห์เชิงคุณภาพ ผลการศึกษาพบว่า ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 71 บัญญัติบัญญัติยกเว้นโทษในทางอาญาที่กระทำลงระหว่างสามีภริยาเฉพาะคู่สมรสที่เป็นชายกับหญิงเท่านั้น (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2887/2563) ในขณะที่ปัจจุบัน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บัญญัติให้สิทธิคนข้ามเพศสามารถสมรสกันได้ ไม่ว่าจะเป็นการสมรสระหว่างชายกับชายหรือการสมรสระหว่างหญิงกับหญิงแต่คู่สมรสข้ามเพศดังกล่าวกลับไม่ได้รับการยกเว้นโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 71 เพราะมิใช่เป็นการสมรสระหว่างชายกับหญิง กรณีดังกล่าวจึงก่อให้เกิดความไม่เท่าเทียมกัน ระหว่างคู่สมรสที่เป็นชายกับหญิงกับคู่สมรสข้ามเพศ ด้วยเหตุนี้จึงควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา เพื่อก่อให้เกิดความเท่าเทียมกันในทางกฎหมายและสอดคล้องกับการแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์. (2551). คำอธิบายกฎหมายอาญา ภาค 1. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: พลสยาม พริ้นติ้ง (ประเทศไทย).
จิตติ ติงศภัทิย์. (2510). กฎหมายอาญาภาค 1. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตย์สภา.
คณิต ณ นคร. (2560). กฎหมายอาญาภาคทั่วไป. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
.ไชยพัฒน์ ธรรมชุตินันท์. (2567). “สมรสเท่าเทียม” ก้าวสำคัญกฎหมายครอบครัวไทย : สาระสำคัญและเรื่องที่ยังไปไม่ถึง. (ออนไลน์) สืบค้นเมื่อ 5 ก.ค. 2567. สืบจากเว็บไซต์ https://www.the101.world/marriage-equality-bill.
พชรพร หงส์สุวรรณ. (2555). เหตุทำใหคดีอาญายอมความได้ : ศึกษากรณีความผิดบางฐานระหว่างสามีภริยา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
นางรัชตยา ใจหาญ. เหตุยกเว้นโทษทางอาญาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 71. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2567. สืบจากเว็ปไซต์ https://library.coj.go.th/pdf-view.html?fid=48740&table=files_biblio.
รัฐสภา. (2567). กฎหมายเพื่อการสมรสเท่าเทียม. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2567. สืบจากเว็ปไซต์ https://www.senate.go.th/view/386/NewsDetailAll/Latest/145/TH-TH.
สมควร ขันเงิน. (2548). ความผิดอาญาเกี่ยวกับทรัพย์ที่สามีและภริยากระทำต่อกัน. (ออนไลน์) สืบค้นเมื่อ11 กรกฎาคม 2567. สืบจากเว็ปไซต์ https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:113609.
อัญมณี สัจจาสัย. ความหลากหลายทางเพศ ตอนที่ 1 เพศสภาพ และ LGBTQI คืออะไร. (ออนไลน์) สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2567 สืบจากเว็บไซต์ https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/elaw_parcy/ewt_dl_link.php?nid=2649.
