ปรากฏการณ์และแนวโน้มการจัดการศึกษาในอนาคตของประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเอกสารครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอปรากฏการณ์และแนวโน้มการจัดการการศึกษาของประเทศไทยในอนาคต ผลการวิจัย พบว่า 1) ประเทศไทยต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของโลกในศตวรรษที่ 21 ทั้งด้านเทคโนโลยีดิจิทัล เศรษฐกิจฐานความรู้ สังคมพหุวัฒนธรรม และความท้าทายระดับโลก ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อระบบการศึกษา ในทุกระดับ 2) แนวโน้มการจัดการการศึกษาในอนาคตของประเทศไทย และการเปรียบเทียบการจัดการศึกษาของประเทศ ที่มีระบบการศึกษาเป็นเลิศ ได้แก่ ฟินแลนด์ สิงคโปร์ และเกาหลีใต้ ควบคู่กับการวิเคราะห์สถานการณ์ปรากฏการณ์การศึกษาไทย พบว่า แนวทางการพัฒนาทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 บทบาทครูและผู้บริหารในยุคดิจิทัล และการพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทย เพื่อเป็นแนวทาง ในการยกระดับคุณภาพการศึกษาไทยให้สามารถแข่งขันและร่วมมือในระดับสากลอย่างยั่งยืน การจัดการศึกษาในอนาคต ต้องเป็นการศึกษาที่มีคุณภาพ เท่าเทียม และทันสมัยในระดับสากล โดยมุ่งเน้นการพัฒนาผู้เรียน ให้มีทั้งความรู้ ทักษะ และคุณลักษณะที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตในศตวรรษที่ 21 โดยต้องความร่วมมือจากทุกภาคส่วนทั้งภาครัฐ สถาบันการศึกษา ครู นักเรียน ผู้ปกครอง และชุมชน ในการร่วมกันสร้างระบบการศึกษาเพื่อขัยเคลื่อนการพัฒนาเยาวชนไทยให้เป็นพลเมืองที่มีคุณภาพของสังคมโลกในอนาคต ความสำเร็จของการศึกษาไทยในอนาคตจะวัดได้จากความสามารถของบัณฑิตไทยในการแข่งขันและร่วมมือในเวทีโลก การเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงเชิงบวก และการมีส่วนร่วมในการสร้างสังคมโลกที่ยั่งยืนและน่าอยู่สำหรับทุกคน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรี-สฤษด์วิงศ์.
วิไลลักษณ์ ลังกา. (2560). อนาคตภาพของคุณลักษณะครูไทยในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2560–2569). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). แนวโน้มภาพอนาคตการศึกษาและการเรียนรู้ของไทยในปี พ.ศ. 2573.กระทรวงศึกษาธิการ.
Gardner, H. (2010). Five minds for the future. Boston, MA: Harvard Business School Press.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. London: Routledge.
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO Publishing.