แนวทางการบริหารองค์กรณ์ยุคใหม่สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเอกสารครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการบริหารองค์กรยุคใหม่สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืนโดยการสรุปและวิเคราะห์แนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับศาสตร์และศิลป์แห่งการบริหารองค์กรในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เนื้อหาครอบคลุมถึงความหมาย ความสำคัญ และวิวัฒนาการของทฤษฎีองค์การตั้งแต่นโยบายคลาสสิกไปจนถึงยุคสมัยใหม่ โดยเน้นการประยุกต์ใช้กระบวนการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบตามแนวคิดทฤษฎีทางการบริหารยุคใหม่เพื่อเป็นโครงสร้างในการดำเนินงาน ผลการศึกษาพบว่า 1.แนวทางการบริหารที่มีประสิทธิภาพในยุคดิจิทัลต้องอาศัยการผสมผสานระหว่างเทคโนโลยีสมัยใหม่ (Digital Core) ภาวะผู้นำที่มีวิสัยทัศน์ และจริยธรรมในการบริหาร เพื่อนำพาองค์กรไปสู่ความยั่งยืนทั้งในมิติของการพัฒนา สังคม และสิ่งแวดล้อม 2.ผู้บริหารควรมีการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ สามารถปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลง และประยุกต์ใช้กระบวนการบริหารให้เหมาะสมกับบริบท โดยเฉพาะในสถานศึกษาซึ่งเป็นองค์กรที่มีความซับซ้อนด้านบุคลากร วัฒนธรรม และพันธกิจทางสังคม เนื้อหาสาระในบทความนี้สามารถใช้เป็นกรอบแนวคิดในการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาและภาวะผู้นำทางการศึกษาเพื่อความยั่งยืนได้
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
ชรินทร์ทิพย์ ธาดานิธิภิญโญ, และธดา สิทธิธาดา. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(1), 1–15. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ดลยา ไชยวงศ์. (2562). การบริหารองค์กรในยุคการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนการบริหารเพื่อเป้าหมายองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริ ถีอาสนา. (2557). ศาสตร์และศิลป์ในการบริหารจัดการทรัพยากร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมภพ ระงับทุกข์. (2559). บทบาทผู้บริหารต่อความสำเร็จขององค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
Gulick, L., & Urwick, L. (1937). Papers on the science of administration. Institute of Public Administration.
McGregor, D. (1960). The human side of enterprise. McGraw-Hill.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday