การบูรณาการระบบการจัดการคุณภาพการศึกษาสมัยใหม่สู่ความเป็นเลิศในอนาคตยุค 5.0
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ใช้รูปแบบวิจัยเอกสารมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการบูรณาการระบบการจัดการคุณภาพการศึกษาสมัยใหม่ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล โดยเน้นการวิเคราะห์วิวัฒนาการทางการศึกษาจากยุค 1.0 จนถึงยุค Education 5.0 ที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์ (AI) เนื้อหาครอบคลุมการประยุกต์ใช้แนวคิดการบริหารคุณภาพแบบองค์รวม (TQM) และการใช้วงจร PDCA เพื่อสร้างวัฒนธรรมคุณภาพในองค์กร พร้อมทั้งนำเสนอองค์ประกอบของระบบการบริหารสู่ความเป็นเลิศ 7 ประการ (7 Pillars of Excellence) และแนวทางการพัฒนาครูในรูปแบบ NEO-COACH นอกจากนี้ยังสรุปทิศทางและภาพอนาคตการศึกษาไทย พ.ศ. 2573 ผ่านปัจจัยขับเคลื่อน 5 ด้าน ได้แก่ การกระจายอำนาจ ความเข้มแข็งของมาตรฐาน การหยั่งรากคุณธรรม การยกระดับสมรรถนะสากล และการพลิกพลังครู เพื่อเป็นแนวทางให้ผู้บริหารและบุคลากรทางการศึกษาในการนำพาองค์กรสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืนในยุคเทคโนโลยีอัจฉริยะ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
• บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ต่อ 1 เรื่อง จากภายในและภายนอกวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
• การตีพิมพ์และเผยแพร่ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซียนี้ เนื้อหาบทความ ทรรศนะและข้อคิดเห็นใด ๆ ในวารสารถือว่าเป็นของผู้เขียน โดยเฉพาะทางกองบรรณาธิการวารสาร หรือวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
กุหลาบ ปุริสาร. (2567). บริบทและแนวโน้มการจัดการการศึกษาในอนาคต. คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์. [เอกสารประกอบการสอน].
กุหลาบ ปุริสาร. (2567). ระบบการจัดการคุณภาพการศึกษาสมัยใหม่. คณะศึกษาศาสตร์และศิลปศาสตร์. [เอกสารประกอบการสอน].
พงกะพรรณ คะกลมทอง. (ม.ป.ป.). TQM: Total Quality Management การประกันคุณภาพทั่วทั้งองค์กร. [เอกสารประกอบการสอน].
มินตรา จันทร์เสถียร, เพียงฟ้า ยวงแก้ว, และสุพรรณี อึ้งปัญสัตวงศ์. (ม.ป.ป.). การบริหารคุณภาพทั่วทั้งองค์กร (Total Quality Management). [บทความวิชาการ].
วรพล ศรีเทพ และนรินทร์ วัฒนบัญชา. (2567). กระบวนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูยุคใหม่ตามแนวคิดพลเมืองดิจิทัล: กุญแจสู่การเตรียมความพร้อมสำหรับโลกอนาคต. วารสารพัฒนศาสตร์, 7(2), 22-45. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/gvc-tu/article/view/272401
วิฑูรย์ สิมะโชคดี. (2553). TQM : คู่มือพัฒนาองค์กรสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น). (2554). เส้นทางสู่ TQM และรางวัลคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
สุนทร พูนพิพัฒน. (2542). รูปแบบและการประยุกตใช TQM สําหรับสถานศึกษา. For Quality,/ (มีนาคม – เมษายน) : หนา 132 -135.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). รายงานการวิจัยเรื่อง แนวโน้มภาพอนาคตการศึกษาและการเรียนรู้ของไทยในปี พ.ศ. 2573. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่.
อดิพล เปียทอง. (2559). TQM กับการบริหารสถานศึกษาเอกชน. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(1), 242-251.
อารีย์ วีระเจริญ. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารสู่ความเป็นเลิศเพื่อพัฒนาศักยภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2. โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2.
Chakraborty, S. (2024). Evolution of Education 1.0 to Education 5.0 in the context of AI. In Dahlgaard J.J., et al. (1998). Quality Management Practices: A Comparative Study between East and West. International Journal of Quality and Reliability Management. Vol. 15. No. 8-9. 812-826.
Evans, J. R., & Lindsay, W. M. (2008). The Management and Control of Quality (7th ed.). Cincinnati, OH: South-Western.
Feigenbaum, A. V. (1987). Total Quality Control. New York: McGraw-Hill.
Hradesky, J. L. (1995). Total Quality Management Handbook. New York: McGraw-Hill.
Kaynak, H. (2003). The relationship between total quality management practices and their effects on firm performance. Journal of operations management. Vol. 21. No. 4. 405-435
Vouzas, F. and Psyhogios, A.G. 2007. Assessing managers’ awareness of TQM. The TQM Magazine. Vol. 19. No. 1. 62-75
