การพัฒนากลยุทธ์ภาวะผู้นำทางการบริหารเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล

Main Article Content

สุภาพร วงศ์สุขสิน

บทคัดย่อ

การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีดิจิทัลส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางต่อระบบการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ก่อให้เกิดความจำเป็นในการปรับโครงสร้างการบริหารจัดการ ความคิดและบทบาทของผู้นำการศึกษา เพื่อให้สามารถตอบสนองต่อความท้าทายและโอกาสของยุคดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพ การเปลี่ยนผ่านนี้ไม่เพียงเกี่ยวข้องกับการนำเทคโนโลยีเข้ามาใช้ในห้องเรียน แต่ยังเกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนรูปแบบการบริหาร การพัฒนานโยบาย การเสริมสร้างความสามารถของบุคลากร และการสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่พร้อมรับการเปลี่ยนแปลง ซึ่งบทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและสังเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนากลยุทธ์ภาวะผู้นำทางการบริหารที่เหมาะสมกับบริบทของการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล ซึ่งส่งผลกระทบต่อระบบการบริหารจัดการองค์กรทางการศึกษาอย่างรอบด้าน ทั้งในมิติของโครงสร้างองค์กร กระบวนการทำงาน บทบาทผู้นำ และการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เนื้อหาเน้นการวิเคราะห์ลักษณะของยุคดิจิทัล ความท้าทายที่ผู้บริหารเผชิญ และความจำเป็นในการปรับเปลี่ยนรูปแบบภาวะผู้นำจากแบบดั้งเดิมไปสู่ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์และภาวะผู้นำดิจิทัล บทความได้เสนอกรอบแนวคิดในการพัฒนากลยุทธ์ภาวะผู้นำทางการบริหารที่ประกอบด้วยการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล ความสามารถในการบริหารการเปลี่ยนแปลง การใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีในการตัดสินใจ การส่งเสริมวัฒนธรรมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และการพัฒนาความร่วมมือในองค์กร ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าการพัฒนากลยุทธ์ภาวะผู้นำทางการบริหารที่สอดคล้องกับยุคดิจิทัลเป็นปัจจัยสำคัญในการยกระดับประสิทธิภาพการบริหาร และความสามารถในการแข่งขันขององค์กรทางการศึกษาอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วงศ์สุขสิน ส. . (2026). การพัฒนากลยุทธ์ภาวะผู้นำทางการบริหารเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 16(1), 48–56. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CAS/article/view/287342
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กมล รัตนโกสินทร์. (2566). การพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนวิทยาศาสตร์. วารสารการวิจัยทางการศึกษา, 17(2), 89–104.

ช่อพวง ชูศรี, ลัดดาวัลย์ วงศ์ทอง, และคณะ. (2567). การเปลี่ยนผ่านเชิงดิจิทัลและกลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษา, 20(1), 33–48.

พงศ์ศักดิ์ พัฒนประดิษฐ์, และวิทยา ภูติอริยวัฒน์. (2566). ปัจจัยลักษณะองค์การและภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารวิชาการบริหารการศึกษา, 19(2), 45–60.

พัชรา ประยูรวงศ์, และสุวรรณา ลิ้มวงศ์ทอง. (2567). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริหารการศึกษาไทย, 18(1), 75–90.

พิชญา โชยคลิน. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 51(1), 120–135.

AlAjmi, M. K. (2022). The impact of digital leadership on teachers’ technology integration during the COVID-19 pandemic in Kuwait. International Journal of Educational Research, 112, 101928. https://doi.org/10.1016/j.ijer.2022.101928

Avolio, B. J., Sosik, J. J., Kahai, S. S., & Baker, B. (2014). E-leadership: Re-examining transformations in leadership source and transmission. The Leadership Quarterly, 25(1), 105–131. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2013.11.003

Bond, M. (2021). Schools and emergency remote education during the COVID-19 pandemic: A living rapid systematic review. Asian Journal of Distance Education, 15(2), 191–247.

Cortellazzo, L., Bruni, E., & Zampieri, R. (2019). The role of leadership in a digitalized world: A review. Frontiers in Psychology, 10, 1938. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01938

Harris, A., & Jones, M. (2018). Why context matters: A comparative perspective on education reform and policy implementation. Educational Research for Policy and Practice, 17(3), 195–207. https://doi.org/10.1007/s10671-018-9231-9

Ng, A. (2015). Transformational leadership in education: A meta-analytic review. Educational Management Administration & Leadership, 43(3), 401–418. https://doi.org/10.1177/1741143213502197

Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin Press.