แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนเฉพาะความพิการ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 1

Main Article Content

เกียรติศักดิ์ เซี่ยงฉี
สาโรจน์ เผ่าวงศากุล

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศึกษาจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา และเพื่อศึกษาแนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ข้าราชการครู และพนักงานราชการ จำนวน 194 คน โดยใช้การสุ่มอย่างง่าย และผู้ให้ข้อมูลสำคัญการสนทนากลุ่ม จำนวน 8 คน โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา เท่ากับ 1.00 และมีความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.95 และประเด็นการสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ย ได้แก่ ด้านการส่งเสริมงานการแนะแนว กีฬา และกิจการนักเรียน ด้านการส่งเสริมและพัฒนามาตรฐานและประกันคุณภาพการศึกษา ด้านการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา ด้านการส่งเสริมและพัฒนาหลักสูตร และด้านการส่งเสริมงานนิเทศและประเมินผลการจัดการศึกษา 2) แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา มีดังนี้ 1) ด้านการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนาครูและบุคลากรอย่างต่อเนื่อง ควบคู่กับระบบประกันคุณภาพภายใน 2) ด้านการส่งเสริมและพัฒนาหลักสูตร ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนาหลักสูตรให้สอดคล้องกับศักยภาพและความต้องการจำเป็นพิเศษของผู้เรียน 3) ด้านการส่งเสริมและพัฒนามาตรฐานและประกันคุณภาพการศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนาระบบประกันคุณภาพภายในให้เข้มแข็ง 4) ด้านการส่งเสริมงานการแนะแนว กีฬา และงานกิจการนักเรียน ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนาระบบแนะแนวที่ตอบสนองต่อศักยภาพ 5) ด้านการส่งเสริมงานนิเทศและประเมินผลการจัดการศึกษา ผู้บริหารสถานศึกษาควรพัฒนาระบบนิเทศภายในให้มีประสิทธิภาพและต่อเนื่อง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เซี่ยงฉี เ., & เผ่าวงศากุล ส. (2026). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนเฉพาะความพิการ สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 1. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 16(2), 50–59. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CAS/article/view/288769
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กานดา พานทอง. (2556). การเรียนการสอน. นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ศศิรดา แพงไทย. (2559). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 6(1), 7-11. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CAS

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567-2568 และนโยบายระยะเร่งด่วน (quick win) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง

สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2561). คู่มือสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษา

ขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: กลุ่มพัฒนาระบบบริหารการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการและผู้ด้อยโอกาส.

สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2567). ระบบสารสนเทศ. ค้นจากhttp://www.specialset.bopp.go.th/set_index/ndex.php/person/deform

Clark, G. M., & Patton, J. R. (1997). Transition planning inventory. PRO-ED.

DuFour, R. (2004). What is a “professional learning community”? Educational Leadership, 61(8), 6–11.

Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2018). Supervision and instructional leadership:

A developmental approach (10th ed.). Pearson.

Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142. https://doi.org/10.1108/09578231111116699

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

https://doi.org/10.1016/j.stueduc.2010.10.001

Leith wood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven strong claims about successful school leadership revisited. School Leadership & Management, 40(1), 5–22. https://doi.org/10.1080/13632434.2019.1596077

MacBeath, J. (2006). School inspection and self-evaluation: Working with the new relationship. Routledge.

Smith, D. D. (2007). Introduction to special education: Making a difference (6th ed.). Pearson Education.

Waldron, N. L., & McLeskey, J. (2010). Establishing a collaborative school culture through comprehensive school reform. Journal of Educational and Psychological Consultation, 20(1), 58–74. https://doi.org/10.1080/10474410903535364