ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL ต่อความสามารถ ในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วย เทคนิค KWDL ต่อความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดย 1) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL และการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีปกติก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหา ทางคณิตศาสตร์หลังเรียนของนักเรียนระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วย เทคนิค KWDL และกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีปกติ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอุดรวิทยา ปีการศึกษา 2566 ได้มาโดยการสุ่มนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จาก 7 ห้อง จำนวน 305 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบกลุ่มซึ่งใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม จำนวน 2 ห้องเรียน สุ่มเพื่อกำหนดห้องหนึ่งเป็นกลุ่มทดลองซึ่งได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL และอีกห้องหนึ่งเป็นกลุ่มควบคุมซึ่งได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีปกติ แบบแผนการวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบศึกษาสองกลุ่มวัดก่อน-หลังการทดลอง (Non-Equivalent Control Group Pretest-Posttest Design) เครื่องมือ
ที่ใช้ในการวิจัย มีดังนี้คือ แผนการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL จำนวน 12 แผน แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ จำนวน 8 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL ดำเนินการวิจัยกับกลุ่มทดลองโดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL จำนวน 24 ชั่วโมงและกลุ่มควบคุม ซึ่งเรียนโดยใช้วิธีปกติ จำนวน 24 ชั่วโมง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ Dependent samples t-test และ Independent samples t-test พบว่า
- ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์หลังเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL และการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีปกติสูงกว่าก่อนเรียน
- ความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์หลังเรียนของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL มีคะแนนสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วิธีปกติ
- ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้วงจรการเรียนรู้แบบ 5E เสริมด้วยเทคนิค KWDL อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
ชญาภา เผือกคล้าย. (2565). ผลของการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ผ่านสถานการณ์ในชีวิตจริงต่อ การให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ตามกรอบการประเมินของ PISA. วารสารการวิจัยการศึกษา, 47(3); 89-101.
นิตยา สินลือนาม. (2561). การใช้เทคนิค KWDL ในการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์. วารสารวิจัยการศึกษา, 45(2); 89-102.
เบญจลักษณ์ ภูสามารถ. (2563). การประยุกต์ใช้เทคนิค KWDL ในการสอนคณิตศาสตร์. วารสารนวัตกรรมการศึกษา, 12(3); 45-60.
ปารวัณ เหง้าโคกงาม. (2562). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคำนวณ เรื่อง ปริมาณสัมพันธ์ โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับเทคนิค KWDL ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารนวัตกรรมการศึกษา, 15(1); 65-79.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2553). การนิเทศการสอนสาขาหลักสูตรและการนิเทศ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศรีวิภา พูลเพิ่ม. (2561). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์เรื่อง ความน่าจะเป็นโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ สืบเสาะหาความรู้(5E) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ่อกรุวิทยา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชา คณิตศาสตร์ศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). คู่มือครูรายวิชาพื้นฐานคณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สกสค. ลาดพร้าว.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นสำหรับ ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
โสรยา ไพศาลวัฒนการณ์. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้ในรายวิชาคณิตศาสตร์เกี่ยวกับความรู้เบื้องต้นของจำนวนจริงโดยใช้ ชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E). วารสารการศึกษาคณิตศาสตร์, 23(4); 105-121.