ระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพ สำหรับนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อทดสอบประสิทธิภาพระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพสำหรับนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยที่มีต่อระบบการเรียนแบบจุลภาค เพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพ สำหรับนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง 3) เพื่อประเมินรับรองระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพสำหรับนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง โดยเครื่องมือในการวิจัย คือ 1) ระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพ แบบทดสอบวัดทักษะ แบบประเมินผลงาน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 2) แบบสอบถามความพึงพอใจระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพ 3) แบบประเมินการรับรองระบบสำหรับผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านเทคโนโลยีการศึกษา การวิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าประสิทธิภาพของระบบการเรียนแบบจุลภาค (E1/E2) มีค่าเท่ากับ 85.83/85.11 ซึ่งเป็นสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ 80/80 2) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพสำหรับนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดภาคใต้ โดยเฉลี่ยอยู่ในระดับพึงพอใจมากที่สุด (= 4.87 ,S.D.= 0.50) โดยมีความพึงพอใจสูงสุดในเรื่อง ใช้เวลาน้อยในการทำความเข้าเนื้อหา รองลงมาคือ (
= 4.83 , S.D.= 0.38) การเข้าใช้งานระบบการเรียนแบบจุลภาค 3) ผลการประเมินรับรองระบบผู้ทรงคุณวุฒิรับรองระบบการเรียนแบบจุลภาคเพื่อสร้างเสริมทักษะการประกอบอาชีพสำหรับนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.71 ,S.D.= 0.43)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เงื่อนไขและข้อตกลงการตีพิมพ์เผยแพร่
-
กระบวนการประเมิน: บทความทุกเรื่องต้องผ่านการพิจารณาให้ความเห็นและประเมินคุณภาพทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Reviewers) ที่มีความเชี่ยวชาญ อย่างน้อย 3 ท่านต่อบทความ โดยรูปแบบการประเมินเป็นแบบปกปิดรายชื่อทั้งสองฝ่าย (Double-Blind Peer Review)
-
การตีพิมพ์ซ้ำซ้อน: บทความที่ส่งมาต้องไม่เคยได้รับการตีพิมพ์ในวารสารอื่นใดมาก่อน และไม่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของวารสารอื่น
-
ข้อตกลงลิขสิทธิ์: บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่เพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร
-
ความรับผิดชอบด้านเนื้อหา: เนื้อหา ข้อคิดเห็น ทัศนะ และความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดในบทความ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์แต่เพียงผู้เดียว โดยไม่เกี่ยวข้องหรือถือเป็นความเห็นของบรรณาธิการและวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
เอกสารอ้างอิง
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 5(1); 7-19.
เพชร รองพล. (2562). ระบบการสอนแบบอิงประสบการณ์ภควันตภาพ เพื่อสร้างเสริมสมรรถนะด้านเทคโนโลยี สารสนเทศทางการศึกษาของนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ไพฑูรย์ กานต์ธัญลักษณ์. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยการเรียนแก้ปัญหาร่วมกันและเทคนิคซินเนคติกส์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ของนักศึกษาครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ไพโรจน์ คเชนทองสุวรรณ์. (2566). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนออนไลน์ระบบเปิดสำหรับมวลชน (MOOC) เพื่อพัฒนาทักษะการรู้สารสนเทศของนักศึกษาสายสามัญ การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยภาคใต้. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 13(2), (เมษายน-มิถุนายน 2566)
ภูชิศ สถิตย์พงษ์. (2562). การศึกษาแบบภควันตภาพ:ทางเลือกเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนการสอน. วารสารวิทยบริการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 30(1); 230-241.
ภัทรพร ภูมาศ. (2560). การพัฒนาระบบการสอนโดยใช้โครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมการรู้สารสนเทศของนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยบูรพา. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศยามน อินสะอาด. (2564). การออกแบบไมโครเลิร์นนิงยุคดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี, 16(20), (มกราคม-มิถุนายน).
อภินันท์ จุลดิษฐ์. (2562). การพัฒนาระบบการเรียนแบบภควันตภาพในกิจกรรมเสริมหลักสูตรด้านดนตรีไทยสำหรับนิสิตปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. Manutsayasat Wichakan, 26(2); 381-401.