กระบวนทัศน์ผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับการบริหารความซับซ้อนในระบบนิเวศการศึกษาโลกยุคใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของโลกยุค BANI World (Brittle, Anxious, Non-linear, Incomprehensible) ระบบการศึกษาทั่วโลกกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ทางญาณวิทยาของการบริหารจัดการ (Epistemological Crisis of Management) ซึ่งรูปแบบการสั่งการตามลำดับชั้นแบบดั้งเดิมไม่สามารถตอบสนองต่อพลวัตปัญหาที่มีความซับซ้อนได้ บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์และนำเสนอกรอบแนวคิดใหม่ของ “ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์” (Creative Leadership) ในฐานะกลไกหลักในการขับเคลื่อนองค์กรการศึกษา ผ่านระเบียบวิธีวิจัยเอกสาร (Documentary Research) และการทบทวนวรรณกรรมแบบบูรณาการ (Integrative Literature Review) ผลการสังเคราะห์นำไปสู่การพัฒนาโมเดลเชิงมโนทัศน์ “The Creative Trinity Model (C-T Model)” ซึ่งประกอบด้วย 3 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) ความถนัดทั้งสองด้านทางปัญญา (Cognitive Ambidexterity) 2) การเชื่อมโยงแบบพึ่งพาอาศัย (Symbiotic Connectivity) และ 3) ความสามารถในการเติบโตจากความผันผวน (Antifragility) ข้อค้นพบนี้เสนอแนะว่าผู้บริหารสถานศึกษาต้องก้าวข้ามบทบาทนักจัดการ (Administrator) สู่การเป็น “สถาปนิกทางสังคม” (Social Architect) เพื่อออกแบบระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
• บทความทุกเรื่องได้รับการตรวจสอบทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 ท่าน ต่อ 1 เรื่อง จากภายในและภายนอกวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
• การตีพิมพ์และเผยแพร่ของวารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซียนี้ เนื้อหาบทความ ทรรศนะและข้อคิดเห็นใด ๆ ในวารสารถือว่าเป็นของผู้เขียน โดยเฉพาะทางกองบรรณาธิการวารสาร หรือวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
เอกสารอ้างอิง
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2565). การสอนสร้างสรรค์เป็นฐาน (Creativity-based learning). ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2564). หลักเกณฑ์และวิธีการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ว9/2564). กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สุชาดา นันทะไธสง. (2563). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 6(2), 169-178.
Amabile, T. M. (1998). How to kill creativity. Harvard Business Review, 76(5), 76-87.
Cascio, J. (2020, April 29). Facing the age of chaos. Medium. https://medium.com/@cascio/facing-the-age-of-chaos-b00687b1f51d
Rosing, K., Frese, M., & Bausch, A. (2011). Explaining the heterogeneity of the leadership-innovation relationship: Ambidextrous leadership. The Leadership Quarterly, 22(5), 956-974. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2011.07.014
Stoll, L., & Temperley, J. (2009). Creative leadership: A challenge of our times. School Leadership & Management, 29(1), 65-78. https://doi.org/10.1080/13632430802646404
Taleb, N. N. (2012). Antifragile: Things that gain from disorder. Random House.
Uhl-Bien, M., Marion, R., & McKelvey, B. (2007). Complexity Leadership Theory: Shifting leadership from the industrial age to the knowledge era. The Leadership Quarterly, 18(4), 298-318. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2007.04.002
World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023.
