The Desirable Competencies of Content Creators in New Media for Thai Society
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to: 1) study the desirable characteristics of content creators in new media for Thai society, and 2) analyze the confirmatory components of these desirable characteristics of content creators in new media for Thai society. Using quantitative research methodology, data were collected through a closed-ended questionnaire with an overall reliability coefficient of 0.990. The sample consisted of 600 people from Bangkok, selected through stratified random sampling across 50 administrative districts. The data were analyzed using percentages, mean values, standard deviations, exploratory factor analysis, and confirmatory factor analysis. It was found that1) the desirable characteristics of content creators in new media for Thai society had an overall mean score of 3.37, indicating a moderate level. The highest mean score was for the ability to create and present content that aligns with values, morals, and legal standards appropriately (mean = 4.27, S.D.= 1.03). 2) The exploratory factor analysis revealed two components: content design and media and communication skills. 3) The confirmatory factor analysis indicated that the model was consistent with the empirical data, with chi-square (χ2) = 844.90; df = 282; p-value = 0.00; RMSEA = 0.058; RMR = 0.025; SRMR = 0.020; GFI = 0.92; CFI = 1.00. (1) For the content design aspect, the influence ranged from 67% to 84%. The highest influence was the ability to utilize various features of the presentation platform to design content, at 84%. (2) For the media and communication skills aspect, the influence ranged from 62% to 87%. The highest influence was the ability to troubleshoot when technical equipment or content production tools fail, at 87%.
Article Details
References
กรมการปกครอง. (2566). สถิติประชากรจากทะเบียนราษฎร. สำนักงานสถิติประชากร. สืบค้นจาก https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/displayData
ชนัญสรา อรนพ ณ อยุธยา, การดา ร่วมพุ่ม และ มาโนช ชุ่มเมืองปัก. (2563). “นิเวศสื่อ” เพื่อพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 3(2), 147-169.
ดุษฎี นิลดำ. (2565). ผู้สร้างสรรค์เนื้อหาบนโลกออนไลน์: พัฒนาการและกลยุทธ์การสร้างสรรค์เนื้อหา. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 5(3), 21-30.
ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, สราวุธ โพธิจันทร์, พระครูอุดมโพธิวิเทศ ณรงค์ อุตฺตมวํโส เสนทรนารถ, พระครูปลัดบุญช่วย โชติวํโส และพระฮอนด้า วาทสทฺโท. (2566). เทคโนโลยีการจัดการเรียนรู้ของครูในกลุ่มสาระสังคมศึกษา เรื่องคุณธรรมและจริยธรรม นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนบ้านสงาว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 6(2), 19-34.
ณัฏฐ์ชดา วัฒนาชัยผล. (2560). สื่อใหม่กับการเปลี่ยนแปลงกระบวนการสื่อข่าว. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 7(1), 63-70.
ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล. (2566). พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัล การรับรู้สื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการรับรู้อิทธิพลของสื่อดิจิทัลของ ประชาชนในเขตพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(2), 269–283.
ธีระดา ภิญโญ. (2561). เทคนิคการแปลผลการวิเคราะห์องค์ประกอบสำหรับงานวิจัย. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10(ฉบับพิเศษ), 291-304.
นิษฐา หรุ่นเกษม, นิศรารัตน์ วิไลลักษณ์ และ ปรัชญา ทองชุม. (2563). การออกแบบสารรณรงค์ผ่านสื่อออนไลน์เพื่อควบคุมการบริโภคยาสูบ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 11(2), 51-63.
ปรัชญา เปี่ยมการุณ. (2561). ภูมิทัศน์สื่อ ภายใต้บริบทการสื่อสารการท่องเที่ยว. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 7(1), 113-119.
ภัทรภร สังขปรีชา. (2564). ยูทูปเบอร์: การสร้างอัตลักษณ์แห่งตนของผู้สร้างสรรค์เนื้อหาบนสื่อออนไลน์. วารสารการสื่อสารและการจัดการ, 7(3), 20-34.
รตนดา อาจวิชัย, วิมล เขตตะ และ เกียรติศักดิ์ อ่อนตามา. (2562). ผลการใช้สื่อใหม่แบบ Digital Content ที่มีต่อพฤติกรรมการเปิดรับสารของวัยรุ่นไทยต่อสื่อสารสุขภาพผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, 6(1), 213-222.
Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
Tiryakioglu, F., & Erzurum, F. (2011). Use of social networks as an education tool. Contemporary Educational Technology, 2(2), 135-150.
Valor, J. (2018). The media landscape from show time to screen time. IESE Business School: University of Navarra.
Zeng, T. (2020). The competency model of movie producers for cross-cultural co-production projects. (Master of Science in Management Studies). Massachusetts Institute of Technology.
