Thai Mass Media and the Reflection of Thai Social Values and Beliefs
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to examine and explain the role of Thai mass media in reflecting, reproducing, and shaping the thoughts, beliefs, values, and ideologies of Thai society. The analysis is guided by the theoretical frameworks of the Social Construction of Reality, Cultivation Theory, and Media Ideology. The synthesis reveals that Thai mass media function not only as channels for disseminating information and entertainment but also as significant mechanisms for reproducing and reinforcing cultural beliefs and values, including beliefs in karma and merit, hierarchical social order, filial piety, nationalism, gender power relations, and the acceptance of social class structures. At the same time, digital media have created spaces for negotiating social meanings and questioning traditional values, particularly among younger generations. This article demonstrates that Thai mass media serve both as a “mirror of society” and as an “instrument for the social construction of ideas,” thereby contributing to the formation and transformation of the values, culture, and identity of Thai society in the digital era.
Article Details
References
คมสัน รัตนะสิมากูล, อัญมณี ภักดีมวลชน, วรินทรีย์ เยาว์ธานี และเทพฤทธิ์ เยาว์ธานี. (2568). การกำหนดกรอบภาพรายการข่าว “ตะลอนข่าว” เช้านี้ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยรัฐทีวีช่อง 32. วารสารนิด้าและนวัตกรรม, 11(2), 46-65. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcin/article/view/274266
จิรัชญา อมรสถิตย์พันธ์. (2565). อิทธิพลของอินฟลูเอนเซอร์บนติ๊กต๊อกที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการซื้อสิ้นค้าแบบฉับพลันในกลุ่มผู้บริโภคสินค้าความงาม. (วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. กรุงเทพฯ. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/6322/
จุไรรัตน์ ทองคำชื่นวิวัฒน์. (2558). ความหมายและภาพตัวแทนครอบครัวต่างชนชั้นในละครโทรทัศน์ไทย. วารสารจันทรเกษมสาร, 21(40), 79–94. https://li01.tci-thaijo.org/index.php/crujournal/article/view/30009/0
ชุติมา มณีวัฒนะ. (2565). พุทธทรรศนะในสื่อศิลปะการแสดงไทยร่วมสมัย. วารสารนิเทศศาสตร์, 40(2), 41-65. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcomm/article/view/249931/172667
ณัฐทราวดี ตรีสอน และคันธิรา ฉายาวงศ์. (2568). ภาพสะท้อนบทบาทสตรีไทยจากละครโทรทัศน์เรื่อง หนึ่งในร้อย. Media and Communication Inquiry, 7(2), 84–109. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/MCI/article/view/8511?utm_source=chatgpt.com
ประภาพร ธนกิตติเกษม. (2569). การศึกษาและวิเคราะห์ “กรรม” ของตัวละครในนวนิยาย. วารสาร มจร.พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 10(1), 19-34. https://so06.tci- thaijo.org/index.php/jmb/article/view/290541
รุจฬ์สวัตต์ ครองภูมินทร์ และสมสุข หินวิมาน. (2566). ภาพตัวแทนครอบครัวไทยเชื้อสายจีนผ่านละครโทรทัศน์. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 17(2), 141-164. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/dpuca/article/view/266098
รุจิระ โรจนประภายนต์ และฤทธิณัณฑ์ เชื้อทอง. (2559). ค่านิยม อุดมการณ์ และรูปแบบการสื่อสารที่แสดงถึงลักษณะทางวัฒนธรรมของคนไทย. วารสารนิด้าภาษาและการสื่อสาร, 21(29), 110-143. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NJLC/article/view/94424
ศุภมณฑา สุภานันท์. (2564). การสื่อสารอุดมการณ์การนำเสนอเรื่องเล่าเกี่ยวกับผู้สูงวัยของสื่อมวลชนไทย. BU Academic Review, 25(1), 62-78. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/buacademicreview/article/view/246708/169033
สมสุข หินวิมาน. (2565). ละครโทรทัศน์ศึกษา: การสำรวจสถานภาพของงานวิจัยว่าด้วยละครโทรทัศน์ไทย (พ.ศ. 2545-2564). วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 32(1), 86-98. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husojournal/article/view/269960/182411
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2566). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2566. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
อวิรุทธ์ ศิริโสภณา และประภัสสร จันทร์สถิตย์พร. (2561). การประกอบสร้างความหมายของผู้หญิงที่ถ่ายทอดผ่านตัวละครหญิงในละครโทรทัศน์ไทยยอดนิยมที่ถูกผลิตซ้าระหว่างปี พ.ศ. 2530-2560. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 5(1), 23-40. https://so02.tci- thaijo.org/index.php/jcin/article/view/163449/118200
Althusser, L. (1971). Ideology and ideological state apparatuses. In Lenin and philosophy and other essays (pp. 127–186). Monthly Review.
Baudinette, T. (2019). Lovesick, The Series: Adapting Japanese ‘Boys Love’ to Thailand and the creation of a new genre of queer media. South East Asia Research, 27(2), 115-132. https://doi.org/10.1080/0967828X.2019.1627762
Berger, P. L., & Luckmann, T. (1966). The social construction of reality: A treatise in the sociology of knowledge. New York: Anchor Books.
Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51–58. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1993.tb01304.x
Gerbner, G. (1998). Cultivation analysis: An overview. Mass Communication and Society, 1(3–4), 175–194. https://doi.org/10.1080/15205436.1998.9677855
Gramsci, A. (1971). Selections from the prison notebooks of Antonio Gramsci. In Q. Hoare & G. Nowell-Smith, Eds. & Trans. International Publishers.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. California: Sage.
Hall, S. (1980). Encoding/Decoding. In S. Hall et al. (Eds.), Culture, Media, Language (pp. 128–138). Hutchinson.
Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York: New York University.
McCombs, M. (2004). Setting the agenda: The mass media and public opinion. Cambridge: Polity Press.
Sinpeng, A. (2021). Has grassroots digital activism in Southeast Asia peaked?. Current History, 120(827), 230-235. https://doi.org/10.1525/curh.2021.120.827.230
Supawantanakul, N. (2023). Wide Y World: Understanding Cultures and Perspectives of Young Thai Boys’ Love Fans in the Glocalized Context. Thammasat Review, 26(2), 245–272. https://sc01.tci-thaijo.org/index.php/tureview/article/view/240604
Wood, J. T. (2013). Gendered lives: Communication, gender, and culture (10th ed.). California: Wadsworh.
