การศึกษาเปรียบเทียบลักษณะทางประชากรกับการรับรู้บุคลิกภาพตราสินค้า ธนาคารออมสินของผู้บริโภค
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) บุคลิกภาพตราสินค้าธนาคารออมสินของประชาชนในจังหวัดเชียงราย และ 2) เพื่อเปรียบเทียบลักษณะประชากรศาสตร์กับการรับรู้บุคลิกภาพตราสินค้าธนาคารออมสินของผู้บริโภคโดยจำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้ ดำเนินระบวนการวิจัยแบบผสมผสานวิธี ทั้งการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) ด้วยแบบสอบถาม โดยใช้มาตรวัดแบบ Osgood วัดบุคลิกภาพ 5 ด้าน เก็บจากกลุ่มตัวอย่างในเขตเทศบาลนครเชียงราย จังหวัดเชียงราย สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 400 คน และการวิจัย
เชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก กลุ่มผู้ให้ข้อมูลจำนวน 15 คน สถิติที่ใช้ทดสอบ
ความแตกต่าง ได้แก่ การทดสอบค่า t (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และใช้การวิเคราะห์เชิงธีม (Thematic Analysis)
จากการเก็บแบบสอบถามพบว่า กลุ่มตัวอย่าง เป็นเพศชาย คิดเป็นร้อยละ 69.50 และเพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 30.50 มีอายุอยู่ระหว่าง 26-30 ปี คิดเป็นร้อยละ 33.75 ส่วนใหญ่
มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย คิดเป็นร้อยละ 31.00 มีอาชีพเป็นพนักงานบริษัท/ห้างร้าน มากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 27.25 และมีรายได้ 5,000-10,000 บาทต่อเดือน คิดเป็นร้อยละ 38.75 ผลการวิจัยพบว่า 1) บุคลิกภาพตราสินค้าธนาคารออมสินมีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมด (x̄ = 5.25, S.D.=0.97) อันดับแรก ได้แก่ แบบมีความสามารถ (x̄ = 5.43, S.D.=1.371) รองลงมาแบบจริงใจ
(x̄ = 5.37, S.D.=1.175) และแบบ ลุ่มลึก (x̄ = 5.23, S.D.=1.072) ตามลำดับ 2) เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพและรายได้แตกต่างกัน มีระดับการรับรู้ต่อบุคลิกภาพตราสินค้าธนาคารออมสินแตกต่างกัน และผลการสัมภาษณ์เชิงลึกพบว่า บุคลิกภาพตราสินค้าของธนาคารออมสินที่ผู้ให้ข้อมูลรับรู้มีความโดดเด่นในมิติความจริงใจ (Sincerity) และความสามารถ/ความน่าเชื่อถือ (Competence) เป็นหลัก ขณะที่มิติความตื่นเต้น (Excitement) และความแข็งแกร่ง (Ruggedness) เป็นมิติที่โดดเด่นรองลงมา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2568). Financial institutions statistics. สืบค้นจาก https://www.bot.or.th/en/statistics/financial-institutions.html
ธนาคารออมสิน. (2566). รายงานประจำปี. สืบค้นจาก https://www.gsb.or.th
ภูเมธ ลิ้มบวรสิน, สุดา สุวรรณาภิรมย์ และสุนทร ผจญ. (2567). รูปแบบการพัฒนาภาพลักษณ์ความรับผิดชอบต่อสังคมของสถาบันการเงิน เฉพาะกิจ ภายใต้สังกัด กระทรวงการคลัง. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 7(1), 24–39. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/SSRUJPD/article/view/271961
วงหทัย ตันชีวะวงศ์. (2548). การบริหารตราสินค้าไทยด้วยกลยุทธ์ Brand Portfolio: Managing Thai brands with brand portfolio strategy. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
สุพัตรา อภิชัยมงคล. (2561). สหกรณ์: สถาบันการเงินของสมาชิก. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 12(28), 367–379. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/trujournal/article/view/124165
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดเชียงราย. (2564). รายงานสถานการณ์ทางสังคมจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2564. เชียงราย: สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดเชียงราย.
อัมมาร สยามวาลา และคณะ. (2561). การเงินฐานรากกับการลดความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย
Aaker, J. L. (1997). Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research, 34(3), 347–356. https://doi.org/10.1177/002224379703400304
Government Savings Bank. (2024). History – Government Savings Bank. สืบค้นจาก https://www.gsb.or.th/en/about/history/
Keller, K. L. (2013). Strategic brand management: Building, measuring, and managing brand equity (4th ed.). New Jersey: Pearson Education.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of marketing (17th ed.). New Jersey: Pearson Education.
Ledgerwood, J. (1999). Microfinance handbook: An institutional and financial perspective. Washington, DC: World Bank.
Money & Banking Magazine. (2025). Government Savings Bank Best Retail Bank of the Year 2025. สืบค้นจากhttps://en.moneyandbanking.co.th/2025/178308/
Schiffman, L. G., & Wisenblit, J. L. (2015). Consumer behavior (11th ed.). New Jersey: Pearson Education.
Valette-Florence, P., & De Barnier, V. (2013). Towards a micro conception of brand value: An empirical investigation of luxury brands. Journal of Business Research, 66(8), 1170–1177. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2012.03.006
Vigneron, F., & Johnson, L. W. (2004). Measuring perceptions of brand luxury. Journal of Brand Management, 11(6), 484–506. https://doi.org/10.1057/palgrave.bm.2540194
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.