ดนตรีในฐานะ “อุบายอันชาญฉลาด” : การศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงพหุวัฒนธรรมของพระอาจารย์ซินติ้ง MUSIC AND BUDDHISM: A STUDY ON CROSS-CULTURAL DISSEMINATION OF VENERABLE HSIN-TING'S DHARMA PROPAGATION METHODS
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กิจกรรมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วยดนตรีของพระอาจารย์ซินติ้งตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา โดยมุ่งเน้นเป็นพิเศษต่อกระบวนการเผยแผ่เชิงพหุวัฒนธรรมในประเทศไทยตลอด 13 ปีหลัง และวิเคราะห์ว่าท่านได้นำแนวคิด “อุปายะ” (Upāya) หรือ “อุบายอันชาญฉลาด” มาประยุกต์ใช้ในการสื่อสารและเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงพหุวัฒนธรรมอย่างไร งานวิจัยนี้ใช้วิธีการวิเคราะห์เอกสารและการศึกษากรณี เพื่อพิจารณาอย่างเป็นระบบว่าพระอาจารย์ซินติ้งในบริบทพหุวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกระบวนการก่อสร้างและการเผยแผ่ของวัดไทฮัวซื่อ (ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของวัดฝอกวงซาน) ได้ประกอบพิธีกรรมด้วยการประยุกต์ใช้ดนตรีและเทคโนโลยีสื่อสมัยใหม่ เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนและการบูรณาการระหว่างพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานจีนกับพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทไทยอย่างไร ผลการวิจัยพบว่า (1) พระอาจารย์ซินติ้งใช้ดนตรีเป็นเครื่องมือสำคัญในการก้าวข้ามพรมแดนทางวัฒนธรรม โดยการบูรณาการประเพณีดนตรี (วัฒนธรรมทางดนตรี) ของพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทและมหายาน อันนำไปสู่การสร้างช่องทางการสื่อสารเชิงพหุวัฒนธรรมที่มีประสิทธิภาพ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ของพระอาจารย์ซินติ้งสะท้อนถึงความสามารถในการปรับตัวเชิงสมัยใหม่ของแนวคิด “พระพุทธศาสนาแบบมนุษยนิยม” ของวัดฝอกวงซาน ภายใต้บริบทที่พระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทเป็นกระแสหลักในประเทศไทย พระอาจารย์ซินติ้งได้แสดงความเคารพต่อประเพณีท้องถิ่นและแสวงหาการยอมรับจากผู้นำพระพุทธศาสนาระดับสูง ส่งผลให้พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานจีนสามารถสร้างสถานะความชอบธรรมในสังคมไทยได้สำเร็จ งานวิจัยนี้นำเสนอตัวอย่างที่ชัดเจนเฉพาะในการทำความเข้าใจยุทธศาสตร์การปรับตัวของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงพหุวัฒนธรรมร่วมสมัย และเน้นย้ำถึงความสำคัญในการประยุกต์ใช้แนวคิด “อุปายะ” ในบริบทโลกาภิวัตน์ยุคใหม่
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผลงานทางวิชาการที่ลงตีพิมพ์ในวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนหรือผู้แปลผลงานนั้น หากนำลงในวารสารจีนศึกษาเป็นครั้งแรก เจ้าของผลงานสามารถนำไปตีพิมพ์ซ้ำในวารสารหรือหนังสืออื่นได้โดยมิต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า แต่หากผลงานที่ได้รับพิจารณานำลงในวารสารจีนศึกษา เป็นผลงานที่เคยตีพิมพ์ที่อื่นมาก่อนเจ้าของผลงานต้องจัดการเรื่องปัญหาลิขสิทธิ์กับแหล่งพิมพ์แรกเอง หากเกิดปัญหาทางกฎหมาย ถือว่าไม่อยู่ในความรับผิดชอบของวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทั้งนี้ ความคิดเห็นต่างๆ ในบทความเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่เกี่ยวกับกองบรรณาธิการวารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เอกสารอ้างอิง
Su Guiyu苏桂玉 & Liu Yaoping刘耀平. (2022). 佛光山在泰国宗教市场的扩张：SWOT分析. Poligrafi, 27 (105-106), 211-238.
Beck, G., & Beck, E. (2019). Sound and the Hindu sacred: Sonic theology in Hindu traditions. Bloomsbury Publishing.
Buranapin, S., Apidechkul, T., & Chotipanich, S. (2023). Digital vs. traditional Buddhist practice: A comparative study of meditation quality and mental states. Journal of Buddhist Studies, 17(2), 145-167.
Chandler, S. (2004). Establishing a pure land on earth: The Foguang Buddhist perspective on modernization and globalization. University of Hawaii Press.
Choe, J., & Regan, T. (2020). The McDonaldization of meditation: Authenticity and commodification in Thai Buddhist centers. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage, 8(4), 76-89.
Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. SAGE.
Eisenlohr, P. (2011). Introduction: What is a medium? Theologies, technologies and aspirations. Social Anthropology, 19(1), 1-5.
Frisson, C., & Wanderley, M. M. (2023). The sound of meditation: Interactive audio systems for Buddhist practice. Journal of New Music Research, 52(2), 185-203.
Gangopadhyay, M., & Prasad, B. (2024). Neural correlates of Buddhist chanting: An fMRI study. Frontiers in Neuroscience, 15, 742193.
Gennadievna, A. V. (2023). Commercialization and authenticity in modern Buddhist music. Asian Music, 54(1), 30-58.
Greene, P. D. (2004). The dharma of Doctor Luther: A Buddhist musical critique of "Protestant" Buddhism. Contemporary Buddhism, 5(2), 83-98.
Haskins, R. (2014). John Cage and Buddhism: The aesthetic of indifference. Perspectives of New Music, 52(1), 18-45.
Liao, T. F. (2013). The ethics of technology use in religious contexts: A case study on digital Buddhist practices. Ethics and Information Technology, 15(4), 301-315.
Lopez, D. S. (1988). On the interpretation of the Mahayana sutras. In D. S. Lopez (Ed.), Buddhist hermeneutics (pp. 47-70). University of Hawaii Press.
McDaniel, J. T. (2011). The lovelorn ghost and the magical monk: Practicing Buddhism in modern Thailand. Columbia University Press
.
Meyer, B., & Moors, A. (Eds.). (2006). Religion, media, and the public sphere. Indiana University Press.
Nattiez, J.-J. (1990). Music and discourse: Toward a semiology of music. Princeton University Press.
Øvrebø, O. (2022). Musical universals and cultural reception: Zen elements in Western minimal music. Journal of Musicological Research, 41(1), 28-47.
Reehl, E. (2021). Digital dharma: Buddhist chanting on YouTube and the formation of virtual communities. Asian Music, 52(1), 132-157.
Rekjong, T., & Price-Wallace, S. (2025). The ethics of sound: Cultural appropriation in Buddhist-inspired electronic music. Journal of Buddhist Ethics, 32, 78-96.
Stapleton, P., & Tao, Y. (2021). Cultural translation in religious music: A case study of Buddhist sutra adaptation. Journal of Intercultural Studies, 42(2), 173-189.
Taylor, D. (2024). Ni. Journal of Global Buddhism, 25, 15-35.
Turchet, L. (2023). Virtual reality and Buddhist practice: Embodiment and ethics in immersive technologies. Digital Buddhism, 5(2), 47-68.
Weber, M. (1963). The sociology of religion. Beacon Press.
Winichakul, T. (2015). Buddhist apologetics and a genealogy of comparative religion in Siam. Comparative Studies in Society and History, 57(2), 359-380.
Yao, Y., & Yao, Z. (2017). Chinese religion and the challenge of modernity in Taiwan and China: A sociological analysis. Journal of Chinese Religions, 45(1), 1-21.
Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods. SAGE.
Yong, K. (2022). Digital dharma sound: Contemporary Buddhist music in Chinese popular culture. Asian Journal of Cultural Studies, 29(3), 214-236.
Yu, L., & Tsetsegdelger, B. (2024). Blockchain technology and Buddhist practice: NFTs as digital merit in contemporary Buddhism. Journal of Global Buddhism, 25, 121-142.
Zheng, J., & Liu, Y. (2024). From cultural grafting to cultural interfaces: A new framework for understanding religious adaptation. International Journal of Intercultural Relations, 89, Article 10175
