ปัจจัยการเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จังหวัดเชียงใหม่
คำสำคัญ:
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ, การจัดการ, เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม, การมีส่วนร่วม, กิจกรรมการท่องเที่ยวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงปริมาณ มีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ เฉพาะอำเภอเมือง สันทราย แม่ริม สารภี หางดง ใช้เกณฑ์ 20 เท่าของตัวแปรสังเกต ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่าง 300 คน ผู้วิจัยเก็บเพิ่มเป็น 400 ตัวอย่าง โดยได้ทำการสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยแบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ได้รับอิทธิพลทางตรงองค์ประกอบด้านการบริหารจัดการ มากที่สุด รองลงมาคือ องค์ประกอบด้านการมีส่วนร่วม องค์ประกอบด้านพื้นที่ และองค์ประกอบด้านกิจกรรม ตามลำดับ เมื่อพิจารณาอิทธิพลรวม พบว่า ประสิทธิภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ได้รับอิทธิพลรวมจากองค์ประกอบด้านการมีส่วนร่วม มากที่สุด รองลงมาคือ องค์ประกอบด้านพื้นที่ องค์ประกอบด้านการบริหารจัดการ และองค์ประกอบด้านกิจกรรม ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2568). รายงานประจำปี 2567 ของ ททท. สืบค้นวันที่ 10 ตุลาคม 2568 จาก https://www.tat.or.th/th/about-tat/annual-report
ฐานเศรษฐกิจ. (2563). เอ็มเอเอ็น บุกตลาดโลจิสติกส์ไทย. สืบค้นวันที่ 4 ตุลาคม 2567 จาก https://www.thansettakij.com/motor/444586
สปริงนิวส์. (2565). เปิดข้อมูลจำนวนประชากรในประเทศไทยอัพเดตล่าสุด จากกรมการปกครอง. สืบค้นวันที่ 25 มีนาคม 2567 จาก https://www.springnews.co.th/infographic/819925
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ การท่องเที่ยว พ.ศ. 2561–2580. สืบค้นวันที่ 1 ธันวาคม 2567 จาก http://nscr.nesdb.go.th/wp-content/uploads/2019/04/05.pdf
Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216–224.
Blackstock, K. (2005). A critical look at community-based tourism. Community Development Journal, 40(1), 39–49.
Bramwell, B., & Alletorp, L. (2001). Attitudes in the Danish tourism industry to the roles of business and government in sustainable tourism. International Journal of Tourism Research, 3(2), 91–103.
Bramwell, B., & Lane, B. (2000). Collaboration and partnerships in tourism planning. In B. Bramwell & B. Lane (Eds.), Tourism collaboration and partnerships: Politics, practice and sustainability (pp. 1–19). Channel View Publications.
Buckley, R. (2009a). Ecotourism: Principles and practices. CABI.
Buckley, R. (2009b). Evaluating the net effects of ecotourism on the environment: A framework, first assessment and future research. Journal of Sustainable Tourism, 17(6), 643–672.
Butler, R. W. (1980). The concept of a tourist area cycle of evolution: Implications for management of resources. Canadian Geographer, 24(1), 5–12.
Ceballos-Lascuráin, H. (1996). Tourism, ecotourism and protected areas: The state of nature-based tourism around the world and guidelines for its development. IUCN.
Chiu, Y. T. H., Lee, W. I., & Chen, T. H. (2014). Environmentally responsible behavior in ecotourism: Antecedents and implications. Tourism Management, 40, 321–329.
Choi, H. C., & Sirakaya, E. (2006). Sustainability indicators for managing community tourism. Tourism Management, 27(6), 1274–1289.
Cobbinah, P. B. (2015). Contextualising the meaning of ecotourism. Tourism Management Perspectives, 16, 179–189.
Eagles, P. F. J., McCool, S. F., & Haynes, C. (2002). Sustainable tourism in protected areas: Guidelines for planning and management (Best Practice Protected Area Guidelines Series No. 8). IUCN.
Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Capstone Publishing.
Fennell, D. A. (2014). Ecotourism (4th ed.). Routledge.
Fennell, D. A., & Weaver, D. B. (2005). The ecotourium concept and tourism-conservation symbiosis. Journal of Sustainable Tourism, 13(4), 373–390.
Hair, J. F., Jr., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis: A global perspective (7th ed.). Pearson Education.
Honey, M. (2008). Ecotourism and sustainable development: Who owns paradise? (2nd ed.). Island Press.
Kiper, T. (2013). Role of ecotourism in sustainable development. In M. Özyavuz (Ed.), Advances in landscape architecture (pp. 773–802). IntechOpen.
Lane, B. (1994). What is rural tourism? Journal of Sustainable Tourism, 2(1–2), 7–21.
Lee, T. H., & Jan, F. H. (2019). Can community-based tourism contribute to sustainable development? Evidence from residents’ perceptions of the sustainability. Tourism Management, 70, 368–380.
Mitchell, R. E., & Reid, D. G. (2001). Community integration: Island tourism in Peru. Annals of Tourism Research, 28(1), 113–139.
Ramkissoon, H., & Mavondo, F. T. (2017). Proenvironmental behavior: Critical link between satisfaction and place attachment in Australia and Canada. Tourism Analysis, 22(1), 59–73.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling (3rd ed.). Routledge.
Simpson, M. C. (2008). Community benefit tourism initiatives—A conceptual oxymoron? Tourism Management, 29(1), 1–18.
Stronza, A., & Gordillo, J. (2008). Community views of ecotourism. Annals of Tourism Research, 35(2), 448–468.
TIES (The International Ecotourism Society). (2015). What is ecotourism? TIES News. Retrieved September 30, 2024, from https://ecotourism.org/news/ties-announces-ecotourism-principles-revision/
Tosun, C. (2000). Limits to community participation in the tourism development process in developing countries. Tourism Management, 21(6), 613–633.
Wearing, S., & Neil, J. (2009). Ecotourism: Impacts, potentials and possibilities? (2nd ed.). Butterworth-Heinemann.
Weaver, D. B. (2001). The encyclopedia of ecotourism. CABI.
Weaver, D. B., & Lawton, L. J. (2007). Twenty years on: The state of contemporary ecotourism research. Tourism Management, 28, 1168–1179.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
