การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น

ผู้แต่ง

  • ชฎาธาร คำเนียม คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • ลัดดา หวังภาษิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • สุวิชา วันสุดล คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม, ความฉลาดรู้ทางการเงิน, นักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น

บทคัดย่อ

งานวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ความฉลาดรู้ทางการเงินของ

นักเรียน ชั้นประถมศึกษาตอนต้น 2) พัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น 3) ศึกษาประสิทธิผลของหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร (ฝ่ายประถม) จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 30 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster random sampling) โดยมีห้องเรียนเป็นหน่วยการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) หลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น 2) แบบประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบ และตัวบ่งชี้ของความฉลาดรู้ทางการเงิน 3) แบบประเมินประสิทธิภาพของหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงิน 4) แผนการจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงิน 5) แบบทดสอบวัดความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (𝑥̄)และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบค่า  t-test  แบบ  dependent  ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น  มีองค์ประกอบออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ ด้านความรู้ทางการเงิน ด้านทักษะทางการเงิน ด้านเจตคติทางการเงิน และด้านพฤติกรรมทางการเงิน ซึ่งองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ของความฉลาดรู้ทางการเงิน มีความเหมาะสมในระดับมาก   (𝑥̄ = 4.27 , S.D. = 0.65) 2) ผลการพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น ประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ เนื้อหา การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ สื่อการเรียนรู้ และ การวัดและประเมินผลการเรียนรู้ ซึ่งมีประสิทธิภาพอยู่ในระดับมาก  (𝑥̄  = 4.19, S.D.=0.71)  3) ผลการหาประสิทธิผลของหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น พบว่า นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยของแแบบทดสอบ

วัดความฉลาดรู้ทางการเงิน ด้านความรู้ทางการเงิน และด้านทักษะทางการเงิน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และนักเรียนส่วนใหญ่มีความฉลาดรู้ทางการเงิน ด้านเจตคติทางการเงิน อยู่ในระดับเห็นด้วยมากที่สุด (𝑥̄ = 2.67, S.D.= 0.45)  รวมถึงนักเรียนส่วนใหญ่มีความฉลาดรู้ทางการเงินด้านพฤติกรรมทางการเงิน อยู่เป็นประจำ (𝑥̄ = 2.74, S.D.= 0.41)

เอกสารอ้างอิง

กมลชนก สกนธวัฒน์. (2565). ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้การเงิน (Financial Literacy) ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สื่อและสิ่งพิมพ์แก้วเจ้าจอม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). แนวทางการจัดทำหลักสูตรสถานศึกษา พุทธศักราช 2561. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2556). การพัฒนาหลักสูตร: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: วีพรินท์.

นรินทร์ เอกวงศ์วิริยะ. (2564). 10 วิธีเพื่อให้เด็กๆ รู้จักการใช้เงิน การออมเงิน และเข้าสู่โลกการลงทุนในสินทรัพย์ต่างๆ. เพจสมาคมนักวางแผนการเงินไทย. สืบค้นเมื่อ 27 เมษายน 2566, จาก https://bit.ly/3FymdON

พีรพัฒน์ อัตตะริยะ. (2565). 3 โรงเรียนในไทยที่มีสอนวิชาการเงิน. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2565, จาก https://moneyclass.co/3-โรงเรียนในไทย-ที่มีสอนวิชาการเงิน/

มะลิวรรณ งามยิ่ง. (2563). การพัฒนาหลักสูตรความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา [ดุษฎีนิพนธ์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].

โยษิตา ป้องชัย และคณะ. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เศรษฐศาสตร์โดยใช้กระบวนการโค้ชออนไลน์ในช่วงวิกฤติการณ์ COVID-19 เพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารร้อยแก่นสาร, 8(2), 43–60.

ราชบัณฑิตยสภา. (2562). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ร่วมสมัย ชุดความฉลาดรู้ (Literacy). สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2566, จาก https://www.orst.go.th/FILEROOM/CABROYINWEB/DRAWER004/GENERAL/DATA0000/00000660.FLP/html/45/

วันทนีย์ ทองมี. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ด้วยวิธีการแบบเปิดร่วมกับสถานการณ์จำลองเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้การเงินสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรแบบครบวงจร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สงัด อุทรานันท์. (2530). การนิเทศการศึกษา : หลักการ ทฤษฎี และ ปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : มิตรสยาม. (น. 83-84)

สฤณี อาชวานันทกุล. (2556). ความรู้เรื่องทางการเงิน (financial literacy). กรุงเทพฯ : กรุงเทพธุรกิจ.

สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา คณะกรรมาธิการการเศรษฐกิจ การเงิน และการคลัง วุฒิสภา. (2563). ความรอบรู้ทางการเงินของประชาชนไทย (Financial Literacy). สืบค้นเมื่อ 12 เมษายน 2566, จาก https://dl.parliament.go.th/handle/20.500.13072/564876

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการประเมินหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ไสว ฟักขาว. (2558). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 (21st Century Skills). (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม 2561, จาก http://web.chandra.ac.th/blog/wp-content/uploads/2015/10/ทักษะแห่งศตวรรษที่-21-พับ.pdf

Atkinson, A., & Messy, F. (2012). Measuring financial literacy: Results of the OECD/International Network on Financial Education (INFE) pilot study. OECD Working Papers on Finance, Insurance and Private Pensions, 15. OECD Publishing.

Danes, S. M., & Haberman, H. R. (2007). Teen financial knowledge, self-efficacy, and behavior: A gendered view. Financial Counseling and Planning, 18(2), 48–60.

Eberle, D. H. (2016). Teacher’s financial literacy from a Swiss perspective. In Springer Science+Business Media Singapore. https://doi.org/10.1007/978-981-10-0360-8_43

Gloor, P. A. (2017). Swarm leadership and the collective mind: Using collaborative innovation networks to build a better business. Emerald Publishing.

Lusardi, A., & Mitchell, O. S. (2014). The economic importance of financial literacy: Theory and evidence. Journal of Economic Literature, 52(1), 5–44. https://doi.org/10.1257/jel.52.1.5

Lyons, A. C. (2006). Teachers’ financial literacy and personal finance education: Results of a national study. University of Illinois at Urbana–Champaign, Department of Agricultural and Consumer Economics.

OECD. (2015). Pensions at a glance 2015: OECD and G20 indicators. OECD Publishing.

OECD. (2018). OECD/INFE toolkit for measuring financial literacy and financial inclusion. OECD Publishing.

Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2017). Curriculum: Foundations, principles, and issues (7th ed.). Pearson Education.

Print, M. (1993). Curriculum development and design. Allen & Unwin.

Sawatzki, C. M., & Sullivan, P. A. (2017). Teachers’ perceptions of financial literacy and the implications for professional learning. Australian Journal of Teacher Education, 42(5), Art. 51. https://doi.org/10.14221/ajte.2017v42n5.4

Swiecka, B. (2020). Financial literacy: The case of Poland. Sustainability, 12(2), 700. https://doi.org/10.3390/su12020700

Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace & World.

Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.

World Economic Forum. (2015). New Vision for Education: Unlocking the Potential of Technology. Geneva: World Economic Forum

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-10-31

รูปแบบการอ้างอิง

คำเนียม ช., หวังภาษิต ล. ., & วันสุดล . ส. . (2025). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อส่งเสริมความฉลาดรู้ทางการเงินของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้น. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 15(3-4), 3369–3386. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/JDAR/article/view/281754

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย