Employees’ Job Satisfaction A Case Study of Anantara Hua Hin Resort & Spa, Prachuap Khirikhan
Keywords:
Job satisfaction, environment and work safety, job characteristicsAbstract
This research. The purpose of this study was to (1) study the satisfaction of employees of Anantara Hua Hin Resort and Spa in Prachuap Khiri Khan and (2) compare the satisfaction of employees of Anantara Hua Hin Resort Prachuap Khiri Khan Province Classified by personal factors. Researchers distributed questionnaires to employees who were working on At present, Anantara Hua Hin Resort & Spa received 200 questionnaires. The researcher checked the accuracy, completeness and completeness of the data. It was found that there were 200 people or 100.00% using questionnaire as a tool. research The statistics used in the research were frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and F-test. The research found that: (1) Anantara Hua Hin Resort and Spa staff at Prachuap Khiri Khan Overall job satisfaction was rated at a moderate level. When considering each side, the staff of Anantara Hua Hin Resort & Spa, Prachuap Khiri Khan Have a job satisfaction On the medium level, all aspects of the environment and work safety. Aspect Colleagues Income and returns Supervisory and security control, and job advancement, respectively. (2) Employees of Anantara Hua Hin Resort & Spa, Prachuap Khiri Khan Province who have different sex, age, education, marital status, employment status and work experience. There was no difference in overall job satisfaction. The monthly income factor is different.
References
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2545). การวิเคราะห์สถิติ: สถิติสำหรับการบริการและวิจัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยสมพล ชาวประเสริฐ. (2546). การตลาดบริการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
เบญจพร ถีระรัตน์. (2547). ความพึงพอใจในงาน ลักษณะความเป็นผู้นำของหัวหน้างานและความตั้งใจลาออกจากงานของพนักงานในระดับปฏิบัติการในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตวงจารแห่งหนึ่ง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เจริญผล.
เรียม ศรีทอง. (2542). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. กรุงเทพฯ: เธิร์ดเวฟเอ็ดดูเคชัน.
รพีพรรณ สุพรรณพัฒน์. (2555). ศึกษาความพึงพอใจในงานและความผูกพันต่อองค์กร ของพนักงานโรงแรมโซฟิเทล เซนทารา แกรนด์ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต (พระพุทธศาสนา) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
แววนภา พันเรือง. (2553). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของพนักงานโรงแรมในอำเภอเกาะสมุยจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคนอื่น ๆ. (2541). การวิจัยธุรกิจ. กรุงเทพณ: เพชรจรัสแสงแห่งโลก.
ศุลีพร จิตต์เที่ยง. (2553). ความพึงพอใจในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของพนักงานบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยเกริก.
สมยศ นาวีการ. (2538). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.
สร้อยตระกูล อรรถมานะ. (2545). พฤติกรรมองค์การ: ทฤษฎีและการประยุกต์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุเทพ พานิชพันธ์. (2552). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัท มิคุนิ (ประเทศไทย) จำกัด. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป มหาวิทยาลัยพระนครศรีอยุธยา.
สุรัสวดี ราชกุลชัย. (2543). การวางแผนและการควบคุมาทงการบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนุกูล เยี่ยงพฤกษาวัลย์. (2535). พัฒนาบุคคลเพื่อประสิทธิผลของงาน. กรุงเทพฯ: สายใจ.
อิศเรศร์ ไชยะ. (2553). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรสถาบันการพลศึกษา กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
