The Development of a Happiness Schools Model for Students with Disabilities, Mobility Impairments, or Health Concerns under the Office of Special Education Bureau
Keywords:
Happy School Model, Students with Physical Disabilities, Bureau of Special Education AdministrationAbstract
This research aims to study the current conditions and essential needs for developing a "Happy School" model and to evaluate its implementation for students with physical, mobility, or health impairments. The research process consists of three phases:Studying the current conditions and essential needs for the Happy School model. The sample group includes administrators, teachers, staff, students, parents, and school board members from five schools providing education for students with physical, mobility, or health impairments, totaling 322 participants selected through simple random sampling. Developing the Happy School model. Implementing and evaluating the model, which consists of two steps:(1) Pilot implementation of the model with a sample group consisting of administrators, teachers, staff, students, parents, and school board members of Srisangwan Chiang Mai School. (2) Evaluating the quality of the Happy School model at Srisangwan Chiang Mai School.
Research Findings: The current state of school management and teaching was at a moderate level. The analysis of essential needs for developing the Happy School model indicated a high level of necessity in all aspects: relaxation and peace of mind, organizational excellence, harmony, technological advancement, and the environment. The Happy School model comprises five components: environment, technological advancement, harmony, relaxation and peace of mind, and organizational excellence. The evaluation of the Happy School model's implementation revealed that it is accurate, appropriate, feasible, suitable for application, and highly beneficial. The overall quality assessment of the model's implementation was rated at a high level.
References
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. (2556). ก้าวไปสู่องค์กรสุขภาวะ ก้าวไปเป็น Happy Workplace ความรู้สำหรับนักสร้างสุข. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. (2557). วิถีแห่งการสร้างสุข: ปัจจัยพัฒนาองค์กรสร้างสุข คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. วารสารสุขศึกษา, 37(127), 45-46.
จุฑามาศ แก้วพิจิตร และคณะ. (2556). 123 สู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข. กรุงเทพฯ: สองขา ครีเอชั่น.
ชาญวิทย์ วสันต์ธนารัตน์ และคณะ. (2556). มาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะ. กรุงเทพฯ: สองขา ครีเอชั่น.
ณัฐพงษ์ น้อยโคตร. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณัทชลิดา บุตรดีวงษ์. (2561). การใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนแสนสุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเกริก.
ทิพวัลย์ รามรง. (2557). สรรสาระองค์กรแห่งความสุข เล่ม 2: เรื่องดี ๆ ของความสุขในองค์กร. กรุงเทพฯ: พี. เอ. ลีฟวิ่ง.
ธนวุฒิ แก้วนุช. (2561). รูปแบบการพัฒนาสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
นูซี มะเด็ง. (2564). รูปแบบการบริหารโรงเรียนแห่งความสุขโรงเรียน โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 39 จังหวัดนราธิวาส. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(2), 109-127.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (2553). ธรรมนำเทรนด์ (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: LIPS Pub.
ว. วชิรเมธี. (2563). ทำงานอย่างไรให้มีความสุข. ค้นเมื่อ 14 กรกฎาคม 2563, จาก http://1ab.in/vg
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พุทธศักราช 2551. (2551). ราชกิจจานุเบกษา, 125(42 ก).
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา, 116(74ก).
ยุภาวรรณ โมรัฐเถียรและคณะ. (2559). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนสู่ความเป็นเลิศ โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการศึกษามหาวิทยาลัยบูรพา, 10(1), 31-45.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, 134(40 ก).
รายงานดัชนีชี้วัดความสุขของยูเอ็น. (2562). ค้นเมื่อ 8 พฤษภาคม 2565, จาก https://voicetv.co.th/read/ iFQn9dek8
ลลิดา มาไพศาลทรัพย์ และคณะ. (2557). สรรสาระองค์กรแห่งความสุข เล่ม 1: กระบวนการเคลื่อนสร้างสุข. กรุงเทพฯ: พี. เอ. ลีฟวิ่ง.
ละอองทิพย์ บุณยเกียรติ. (2556). องค์กรแห่งความสุข (Happy Workplace). ค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2565, จาก https://mrslaongtip.wordpress.com/2013/09 /11/องค์กรแห่งความสุข-happy-workplace/
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวง ศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวง ศึกษาธิการ.
สุดา สุขอ่ำ. (2561). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพการศึกษาที่มีความสุขในโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ: กระทรวง ศึกษาธิการ.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2553). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ: แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
องค์กรสหประชาชาติ. (2562). ดินแดนแห่งความสุขของโลกปี 2562. ค้นเมื่อ 14 กรกฎาคม 2563, จาก https://www.bangkokbiznews.com/business/830658
องค์การอนามัยโลก. (2018). The World Happiness Report. ค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2565, จาก https://worldhappiness.report/ed/2018/
อุทัยวรรณ ศรีรัตน์. (2562). การเป็นโรงเรียนแห่งความสุขของโรงเรียนชุมชนบ้านหนองฝ้าย.วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร,11(2), 17-31.
อุทัยวรรณ ศรีรัตน์. (2562). การเป็นโรงเรียนแห่งความสุขของโรงเรียนชุมชนบ้าน-หนองฝ้าย (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Allen, M. S., & McCarthy, P. J. (2016). Be happy in your work: The role of positive psychology in working with change and performance. Journal of Change Management, 16(1), 1–20.
Cronbach, L. J. (1984). Essentials of psychological testing (4th ed.). New York, NY: Harper & Row.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Pham Minh Gian. (2021). Happy Schools: Perspectives and Matters of Organization-Pedagogy in School’s Building and Development. International Education Studies, 14(6), 92–102.
Sezer, S., & Can. E. (2020). School happiness: A grounded theory. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 15(1), 44–62.
Van der Doef, M., Mbazzi, F. B., & Verhoeven, C. (2012). Job conditions, job satisfaction, somatic complaints and burnout among East African nurses. Journal of Clinical Nursing, 21(11-12), 1763–1775.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 The Journal of Development Administration Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และคณาจารย์ท่านอื่นๆ ในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
