ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาชีวประวัติบรรดาศาสดาของนักศึกษา หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษาโดยใช้การสอนแบบร่วมมือ

ผู้แต่ง

  • หัสนียะห์ นะดารานิง, 6852279 มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
  • เนาวรัตน์ มะลีลาเต๊ะ, 6852279 มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา

คำสำคัญ:

ชีวประวัติ, ศาสดา, การสอนแบบร่วมมือ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาชีวประวัติบรรดาศาสดาของนักศึกษาโดยใช้การสอนแบบร่วมมือ เทคนิคเล่ารอบวง (Round Robin) และ 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการเรียนวิชาชีวประวัติบรรดาศาสดาโดยใช้การสอนแบบร่วมมือเทคนิคเล่ารอบวง (Round Robin) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา นักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาการสอนอิสลามศึกษา ชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2560 จำนวน 28 คน โดยการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงทดลองแบบ One Group Pre-test Post-test Design

ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาที่ได้รับการสอนโดยใช้การสอนแบบร่วมมือ เทคนิคเล่ารอบวงมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01  2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนตามแผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิคเล่า รอบวง มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.68 ซึ่งอยู่ในระดับดีมาก

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา อรุณสุขรุจี. (2553).การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยวิธีการสอนแบบร่วมมือ กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่อง วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาส่งเสริมการเกษตร บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จันทราป ตันติพงศานุรักษ์. (2543). “การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ (Cooperative Learning)”วิชาการ.
ชวลิต ชูกำแพง. (2553). การวิจัยหลักสูตรและการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 2. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทิศนา แขมมณี. (2545). กลุ่มสัมพันธ์เพื่อการทำงานและการจัดการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: นิชินแอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัด.
________. (2546). รูปแบบการเรียนการสอนทางเลือกที่หลากหลาย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
________. (2551). ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิวากร ศรีตะวัน. (2551). การเปรียบเทียบผลการเรียนรูวิชากลุมสาระการเรียนรูวิทยาศาสตรเรื่องระบบสุริยะและพลังงานแสง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ 4 ระหวางการสอนโดยใชบทเรียนคอมพิวเตอรและการสอนแบบรวมมือกันเรียนรู้. วิทยานิพนธ์ (กศ.ม. เทคโนโลยีการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณรงค์ กาญจนะ. (2553). เทคนิคและทักษะการสอนเบื้องต้น เล่ม 2. กรุงเทพฯ : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ณรงค์ สังข์มุรินทร์. (2549). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนแบบร่วมมือโดยใช้เทคนิคจิ๊กซอว์ต่อ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม ของ
นักเรียนช่วงชั้นที่ 2 ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทร์เกษม.
บุษบา โชคชวยชู. (2536). ผลการเรียนแบบรวมมือที่มีตอความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ 6 ที่มีผลสัมฤทธิ์สูงทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ. วิทยานิพนธครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประถมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ มหาวิทยาลัย.
ปฐมพงษ์ พืชสิงห์. (2553). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยวิธีการสอนแบบร่วมมือ กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่อง วันสำคัญทางพระพุทธศาสนาราชภัฏมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรและการสอน) มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2544). การเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ : แนวคิดวิธีและเทคนิคการสอน 2. กรุงเทพมหานคร : สถาบันพัฒนาคุณภาพวิชาการ.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2550). หลักการวัดและประเมินผลทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.
มูหัมมะริดวาน เละนุ. (2556). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนรูอิสลามศึกษา กลุมสาระการเรียนรู อัลฟกฮฺ เรื่อง การละหมาด ระดับอิสลามศึกษาตอนกลาง (มูตาวาซีเฏาะฮฺ) ปที่2 ดวยการสอนแบบรวมมือ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรบัณฑิต (การสอนอิสลามศึกษา) มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ลักขณา โกษาแสง. (2554). การพัฒนาบุคลากรในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนแบบรวมมือ โรงเรียนนาหวาพิทยาคม อําเภอนาหวา จังหวัดนครพนม.
แววมยุรา คำสุข. (2558). เจตคติทางการเรียนของนักศึกษาต่อวิธีการจัดการเรียนรู้ด้วย กระบวนการสอนแบบร่วมมือกันแข่งขันทำกิจกรรม รายวิชาการจัดการ การผลิตและการดำเนินงาน (IM 2153). วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหานครปริทัศน์.
สุวิทย์และอรทัย มูลคำ. (2547). 19 วิธีการจัดการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ. (พิมพ์ครั้งที่ 5) . พิมพ์ที่ กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนสำกัด ภาพพิมพ์
สุขสันต์ หัตถสาร. (2550). สุขสันต์ หัตถสาร. ผลการใช้รูปแบบการเรียนการสอนแบบร่วมมือ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทักษะการทำงานกลุ่ม การเห็นคุณค่าในตนเอง และเจตคติต่อการเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรบัณฑิต(หลักสูตรและการสอน) มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อุทัยวรรณ ธะนะคํามา. (2554) การพัฒนากิจกรรมการเรียนรูที่เน้นทักษะการแกปญหาทางคณิตศาสตร์ โดย ใชรูปแบบการสอนแบบรวมมือกันเรียนรู เทคนิค STAD เรื่อง เศษสวน ชั้นประถมศึกษา ปที่ 4. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น
Kagan, S. 1995. Cooperative Learning & Wee Science. San Clemento : Kagan Cooperative Learning,.
________. 1996. Cooperative Learning and Mathematics. San Juan Capistrano : Kagan Cooperative Learning,.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2018-12-26