The Result of Learning Management According to the Concept of STEM Integrating Islam to Enhance Happiness in Learning of Grade 6 Students
คำสำคัญ:
-บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพหน่วยการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนว คิดสะเต็มศึกษาบูรณาการอิสลามเรื่อง อาหารและสารอาหารและ 2) ศึกษาระดับความสุขของนักเรียนก่อนและหลังเรียนด้วยหน่วยการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามแนวคิดสะเต็มศึกษาบูรณาการอิสลามโดยกลุ่มเป้าหมายในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่กำลังศึกษาในรายวิชาวิทยาศาสตร์ ภาคเรียนที่ 2 ปี การศึกษา 2564 โรงเรียนบ้านลูโบะดีแย อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส จำนวน 13 คน สำหรับการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาใช้ระยะเวลาในการวิจัย 12 ชั่วโมง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษา เรื่องอาหารและสารอาหาร แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ แบบประเมินความสุขในการเรียนรู้ สำหรับแบบแผนในการทดลองครั้งนี้ ได้ใช้การทดลองแบบกลุ่มทดลอง กลุ่มเดียววัดผลก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีชนิดกลุ่มเป้าหมายไม่เป็นอิสระต่อกันผลการศึกษาพบว่า (1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามแนวทางสะเต็มศึกษาบูรณาการอิสลาม เรื่องอาหารและสารอาหาร ผ่านเกณฑ์มาตรฐานเฉลี่ยโดยรวม 76.95/80.80 ซึ่งมีประสิทธิภาพเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 75/75 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่ใช้หน่วยการเรียนรู้สะเต็มบูรณาอิสลามวิชาวิทยาศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (3) นักเรียนมีความสุขอยู่ในระดับมีความสุขมากในการเรียนรู้โดยการใช้หน่วยการเรียนรู้สะเต็มบูรณาการอิสลาม
เอกสารอ้างอิง
กรกฎ ศรีปลั่ง. (2558). ปัจจัยทีมีอิทธิพลต่อความสุขของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาสังคม) สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาสังคม คณะสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 สำนักคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ, กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของ สป. ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 – 2564)
กรมวิชาการ. (2544). การจัดกระบวนการเรียนรู้ที่ผู้เรียนสำคัญที่สุดตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: ศูนย์พัฒนาหลักสูตรกรมวิชาการ จารุวัจน์ สองเมือง. (2562). การจัดการเรียนการสอนในความแตกต่างของผู้เรียน: แบบอย่างจากศาสนทูต (ซ. ล.). วารสารศึกษาศาสตร์, 27 (2).
ทวีป แซ่ฉิน. (2556). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎี Constructionism เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนโปรแกรมด้วยโปรแกรม App Inventor สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร) ปานทิพย์ พอดี. (2564). รูปแบบการเรียนรู้อย่างมีความสุข (FART). วารสารวิชาการสังคมมนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 11(1), 78-90. ปิยะมาส ตัณฑะตะนัย, ต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2562). ความสุขในการ เรียนรู้ของนักเรียนเตรียมทหาร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ. KASEM BUNDIT JOURNAL, 20(May), 100-110.
พลศักดิ์ แสงพรมศรี, ประสาท เนืองเฉลิม และปิยะเนตร จันทร์ถิระติกุล. (2558). “การศึกษาเปรียบ เทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นสูงและเจตคติต่อการเรียนเคมีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้สะเต็มศึกษากับแบบปกติ.”ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 9 (พิเศษ), 401-418.
ภาณุพงศ์ โคนชัยภูมิ. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้สะเต็มศึกษา เรื่องการสังเคราะห์ด้วยแสงเพื่อ ส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถด้านการคิดเชิงระบบ.รายงานสืบเนื่องการประชุม วิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 1 นวัตกรรมสร้างสรรค์ ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนไทยแลนด์ 4.0. 875-881. วัลลภา วาสนาสมปอง, ดุษฎี อินทรประเสริฐ, กมลมาลย์ วิรัฐเศรษฐสิน. (2563). ผลของรูปแบบการเรียนรู้แบบนำความสุขสู่ผู้เรียนด้วยเทคนิค C2G ที่มีต่อพฤติกรรมการเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัยตามแนวคิดของบลูมในรายวิชากายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา. Journal of Social Science and Buddhistic Anthropology, 5(12), 44-62.
สุดหทัย รุจิรัตน์. (2558). รูปแบบการเสริมพลังเพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูที่ส่งเสริมการ เรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียนระดับประถมศึกษา วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎี บัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยศิลปากร
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2540). โครงการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน: ทฤษฎีการเรียนรู้อย่างมีความสุขต้นแบบการเรียนรู้ทางด้านหลักทฤษฎีและแนวทางปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: ไอเดียส แควร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2544). เรียนอย่างนี้มีความสุข. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี จำกัด.
--------- (2545). ทฤษฏีการเรียนรู้อย่างมีความสุข. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช สาราญราษฎร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560-2579. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2554). สถิติการออกกลางคันของนักเรียนปีการศึกษา 2552. กรุงเทพฯ : ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ Eades, J. M. F., Proctor, C., & Ashley, M. (2013). Happiness in the classroom. In Oxford Handbook of Happiness. Kurt, K., & Pehlivan, M. (2013). Integrated programs for science and mathematics: review ofrelated literature. International Journal of Education in Mathematics, Science and Technology, 1(2).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 นายอับดุลรอฟุร สาแม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Proposed Creative Commons Copyright Notices