การพัฒนาตราและฉลากสินค้าบรรจุภัณฑ์น้ำพริกมะม่วงมลายูวิสาหกิจชุมชนโต๊ะลางา แปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี

ผู้แต่ง

  • โรสนา รัฐการัณย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์, อาจารย์สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, จังหวัดปัตตานี
  • จิราพร เปี้ยสินธุ ผู้ช่วยศาสตราจารย์, อาจารย์สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, จังหวัดปัตตานี
  • กามีละฮ์ หะยียะโกะ อาจารย์, อาจารย์สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะศิลปะศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, จังหวัดปัตตานี
  • รัชนี สูยุ อาจารย์, อาจารย์สาขาวิชาบริหารธุรกิจ คณะศิลปะศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, จังหวัดปัตตานี

คำสำคัญ:

น้ำพริก, พฤติกรรมผู้บริโภค, ตราสินค้า, บรรจุภัณฑ์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมและระดับความต้องการซื้อของผู้บริโภคที่มีต่อน้ำพริกมะม่วงมลายู 2) เพื่อพัฒนาตราสินค้า และบรรจุภัณฑ์น้ำพริกมะม่วงมลายู วิสาหกิจชุมชนโตะลางาแปรรูปผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยใช้แบบสอบถามผู้บริโภคจำนวน 400 คน วิเคราะห์โดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และประชุมกลุ่มย่อย โดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริโภคน้ำพริกมะม่วงมลายูเลือกซื้อผลิตภัณฑ์น้ำพริกโดยคำนึงถึง รสชาติ และเลือกบรรจุภัณฑ์แบบกระปุกฝาปิด นิยมซื้อ ขนาดเล็ก (50-80 กรัม) เลือกซื้อจากร้านค้าใกล้บ้าน ราคาซื้อ 20-34 บาท นิยมซื้อช่วงวัน เสาร์ - อาทิตย์ เฉลี่ยเดือนละ 1 ครั้ง ผู้บริโภคตัดสินใจเลือกซื้อน้ำพริกมะม่วงมลายูด้วยตัวเอง และมีความคิดเห็นต่อผลิตภัณฑ์น้ำพริกมะม่วงว่าเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ที่น่าทดลอง และพบว่าส่วนประสมทางการตลาดมีความสำคัญต่อการเลือกซื้อน้ำพริกมะม่วงมลายูในระดับมาก โดยด้านผลิตภัณฑ์มีความสำคัญมากที่สุด รองลงมาคือด้านราคา ด้านการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมการตลาดตามลำดับ การออกแบบตราสินค้าน้ำพริกมะม่วงมลายู ภายใต้แบรนด์ “SAMA SAMA” เป็นคำทักทายในภาษามลายู มีความหมายว่า “ด้วยความยินดี” สอดคล้องกับวิถีชีวิตด้านความเป็นมิตรของชุมชนไทยมุสลิม และ “Sama” แปลว่า น้ำพริก ในภาษามลายู ตราสินค้าเป็นรูปมะม่วงเพื่อสื่อสารส่วนผสมหลักของน้ำพริก เลือกบรรจุภัณฑ์เป็นแบบขวด แก้วเหลี่ยม ขวดกลม และแบบถุง เพื่อจัดวางตำแหน่งผลิตภัณฑ์ได้เหมาะสมกับผู้บริโภค และแสดงรายละเอียดส่วนประกอบผลิตภัณฑ์ วันหมดอายุ เครื่องหมายแสดงคุณภาพอาหารและยา

เอกสารอ้างอิง

กาญจนาพร ศิลารังสี และพัทธ์พสุตม์ สาธุนุวัฒน์. (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคที่มีต่อความผูกพันร้านโชห่วยในเขตพื้นที่อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. Journal of Management Science Review. 24(2), 103-116.

ธัญวลัย สว่างฟ้า, มนสิชา ติปะวรรณา และมัลลิกา สุบงกฎ. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดและปัจจัยการจัดการวิสาหกิจชุมชนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนกลุ่มแปรรูป

ผลิตภัณฑ์กล้วยเล็บมือนางในจังหวัดชุมพร. Journal of KMITL Business School. 12(1), 1-12.

พยุงศักดิ์ มะโนชัย และคณะ. (2563). แนวทางการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชนในการสร้างมูลค่าเพิ่มผลิตภัณฑ์จากทรัพยากรท้องถิ่น. รายงานการวิจัย, สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).

โรสนา รัฐการัณย์. (2562). ทุนทางสังคม: ศักยภาพการตลาดพัฒนาตราสินค้า บรรจุภัณฑ์แบบมีส่วนร่วม. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี 1283-1298.

วิลาสินี ขำพรหมราช. (2565). การออกแบบบรรจุภัณฑ์และตราสินค้ากลุ่มทอผ้าซิ่นยวนบ้านถนนคด จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่. 14(1), 40-51.

วีรณา นภากร. (2561). การพัฒนาศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนเพื่อเข้าสู่ตลาดออนไลน์. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย

สุวนาถ ทองสองยอด และภีรกาญจน์ ไค่นุ่นนา. (2561). แนวทางการพัฒนาช่องทางการตลาดของผลิตภัณฑ์เกลือ ตำบลบานา จังหวัดปัตตานี. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร. 13(1), 14-28.

องใบฏีกาณภัทร เพื๊อกหึ่ว, ภูริวัจน์ ปุณยวุฒิปรีดา, และอุบล วุฒิพรโสภณ. (2564). การพัฒนารูปแบบบรรจุผลิตภัณฑ์เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มของสินค้าชุมชนยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์. 6(2), 156-166.

Kotler, P., & Keller, K. L. (2012). Marketing management: The millennium (14th ed.). Prentice Hall Inc.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-28