การใช้วิทยปัญญาในการดะวะฮฺสู่อัลลอฮฺในบริบทพหุวัฒนธรรม

ผู้แต่ง

  • mahamasorreh yueroh -
  • ซุลฟา ลาเต๊ะ อาจารย์ประจำสาขาวิชาอูศูลุดดีน, คณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, ปัตตานี, ประเทศไทย
  • อิสมาแอ สะอิ อาจารย์ประจำสาขาวิชาอูศูลุดดีน, คณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, ปัตตานี, ประเทศไทย
  • บะห์รุดดีน บินยูโซ๊ะ อาจารย์ประจำสาขาวิชาอูศูลุดดีน, คณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, ปัตตานี, ประเทศไทย
  • มูญาฮิด วานา อาจารย์ประจำสาขาวิชาอูศูลุดดีน, คณะอิสลามศึกษาและนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, ปัตตานี, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

คำสำคัญ วิทยปัญญา การดะวะฮฺ

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงเอกสารนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประยุกต์ใช้วิทยปัญญา (อัลฮิกมะห์) ในการดะวะฮฺสู่อัลลอฮฺภายใต้บริบทสังคมพหุวัฒนธรรม โดยใช้วิธีการรวบรวมและทบทวนเอกสารปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และตติยภูมิที่เกี่ยวข้อง จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์เชิงพรรณนาและเชิงประวัติศาสตร์ตามวัตถุประสงค์การศึกษา ผลการศึกษาพบว่า อัลฮิกมะห์หมายถึงความถูกต้องและความเหมาะสมของการพูดและการกระทำ ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ ความรู้ ความอ่อนโยน และความสุขุมไม่รีบเร่ง นักดาอีย์ที่มีวิทยปัญญาจำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับอัลลอฮฺและบทบัญญัติของพระองค์ มีความอดทน อ่อนโยน รอบคอบ และยึดมั่นในหลักความยุติธรรม วิทยปัญญานับเป็นความโปรดปรานจากอัลลอฮฺ ซึ่งผู้ทำการดะวะฮฺจำเป็นต้องแสวงหาและขอพรจากพระองค์อย่างสม่ำเสมอ แบบอย่างการดะวะฮฺของท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลฯ) โดยเฉพาะในช่วงก่อนฮิจเราะห์ สะท้อนให้เห็นถึงการใช้วิทยปัญญาผ่านการตักเตือนอย่างนุ่มนวล การโต้ตอบด้วยเหตุผล และการหลีกเลี่ยงความรุนแรง ผลการศึกษานี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางสำหรับนักดาอีย์ในการส่งเสริมสันติสุข ความเข้าใจ และความกลมเกลียวในสังคมพหุวัฒนธรรม

เอกสารอ้างอิง

Al Quran with Thai meaning. by the Arab Alumni Association of Thailand.

Abdul Al Rahman Al Hambakah. (1978). Al Akhlak Al Islamiyah wa Ususuha.Darul Al Qalam Dimisq,Bairut.

Ahmad Al Faiyumi. (1349). Al Misbah Al Munir Fi Qaribi Sharhi Al Kabir. n.p.

Al Bughawi.(1997). Ma’alimu Al Tanzil.Darul Al Thoiyibah.

Al Bukhari. (1986). Al Jami’ Al Sohih.Darul Al Sha’bi,Al Qahirah.

Al Kurthubi. (1964). Al Jami’ Li Ahkam Al Quran,Darul Kutub Al Misriyah. Al Qahirah.

Al Sa’di.(2000).Taisir Al Kalam Al Rahman Fi Tafsi Kalam Al Mannam.Mu assah Al Risalah.

Al Thobari.(2000).Jami’ Al Bayan Fi Takwil Al Quran.Mu assah Al Risalah.

Asfahan. (1999). Al Mufradat Fi gharibil Quran. Kulliyatul aadab Jami’ah ThonTho.

Fairuz abadi. (1396). Qamus al muhit. Maktabah Al Turas fi Mu assasah Al Rasalah Bairut.

Ibnu Asir. (1185). Al Nihayah fi GHarib al hadis wal asar. Al Maktabah Al Ilmiyah, Bairut.

Ibnu Hajar Al asqalani. (1958). Fathul Al Bari. Darul Ma’rifah Bairut.

Ibnu kathir. (1999). Tafsir Al Quran Al Azim. Darul Thoiyibah.

Ibnu Mazur. (1984). Lisanul arab. Nasru Adab Al Hauzah.

Ibnu Qaiyum Al Jauzi. (1973). Madariju Al Salikin. Daru Al Kitab Al Arabi,Bairut.

Ibnu Taimiyah. (1307). Ma’jmu’ Al Rasa il al Kubra. Ihya’ Al Turas Al Arabi,Bairut.

Ibrahim Mustofa Muhammad Al Najjar.(n.d.). Al Mu’jam Al Wasit,Darul Dakwah.

Muslim. Sohih. (n.d.). Darul Al Jail,Bairut

Sa ed Al Qahtoni. (2004). Al Hikmah Fi Al Dahwah Ila Allah. Maktabah Al Malik Fahad Saudi Arabia.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-30