หลักการอิสลามกับการป้องกันโรคระบาด
คำสำคัญ:
-บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ประเภทการวิจัยเชิงเอกสาร มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาเกี่ยวกับสถานการณ์โรคระบาดในปัจจุบัน 2. นำเสนอการประยุกต์ใช้หลักการอิสลามในการป้องกันโรคระบาดเบื้องต้น วิธีการศึกษาใช้วิธีวิเคราะห์เชิงพรรณนา โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแหล่งเอกสารหลัก ได้แก่ อัลกุรอาน, อัลหะดีษ, ทัศนะของนักวิชาการอิสลาม และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องผลการศึกษา พบว่า โรคระบาดทุกชนิดส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการดำเนินชีวิตของประชาชนในวงกว้างทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยครอบคลุมถึงผลกระทบด้านสุขภาพ (การเจ็บป่วยและการเสียชีวิต) และด้านเศรษฐกิจ (การลดลงของรายได้)ซึ่งนำไปสู่ปัญหาทางสังคมตามมาอย่างมากมายและส่งผลให้ความสุขและความมั่นคงในการดำเนินชีวิตลดลดังนั้นแนวทางการป้องกันโรคระบาดจึงมีความสำคัญยิ่งสำหรับมุสลิมทุกคน โดยต้องน้อมนำหลักคำสอนของอิสลามมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างเคร่งครัด ทั้งในด้านการรักษาสุขภาพ ความสะอาด การสร้างวินัยในการดำเนินชีวิต การยึดมั่นตามอัลกุรอานและอัสสุนนะฮฺพร้อมกับการให้ความร่วมมือและปฏิบัติตามคำแนะนำของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันโรคระบาด สร้างภูมิคุ้มกันเบื้องต้นและลดปัญหาการแพร่ระบาดของโรคได้อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
Ahmad bin Hanbal, (1993). Musnad al-Imam Ahmad bin hanbal. Beirut: Muassasah al-Risalah.
al–Bukhariy, Abu Abdallah Muhammad bin Ismail. (1992). Sahih al-Bukhariy. Beirut: Dar al–Fikr.
al–Tirmidhi, Muhammad Ibn Isa. (1975). Sunan al–Tirmidhi. Cairo: Mustafa al-Babi al–Halabi.
Ibn Kathir, Abu Fidaa Ismaiil bin Kathir Alqurashi. (2010). Tafsir al–Quraan al–Azim. Beirut:
Maktabat al–Asriyah.
National Communicable Disease Committee. (2023). Forecast of 'communicable diseases' and the
epidemic trend in 2024. Nonthaburi: Department of Disease Control.
Thanongsak Madthing, Safiee Adam. (2019). Quality of Life in Islam. The 10th National and
International, (2) 174-186 Academic Conference of Hatyai: Hatyai University.
Banjong Binkhasan. (2004). Islamic Encyclopedia for Youth and Beginners. Bangkok: Al-Amin
Publishing House.
Munirah bint Abdul-Ghafur. (1982). Islamic Constitution of Life. Bangkok: Pokcharoenphon Printing
and Publishing.
Muslim Ibn Hajjaj. (1955). Sahih Muslim. Beirut: Dar Ihya al–Turath al–Arabi.
Ibn Qiayim al-Jawziyah. (1996). al-Tib al-Nabawi. Cairo: Matabah Ibnu Taymiyah.
Wisut Billatae. (2021). Overcoming the crisis, defeating the deadly virus, working together, using Islamic measures. Songkhla: Southern Region Chularatchamontri Coordination Center.
Wisarut Laowithi. (2019). Islamic teachings and the philosophy of sufficiency economy. Journal of
Liberal Arts. Rangsit University, 14(2) 127-142.
Office of the Chularatchamontri. (2020). The decision (fatwa) of the Chularatchamontri on
vaccination to prevent the coronavirus disease 2019. Bangkok: Office of the Chularatchamontri.
Saman U-ngamsin. (2021). The last words of the Prophet Muhammad when facing the epidemic.
Rusmi Lae. Journal. Prince of Songkla University, 41(3) 127-139.
Surachai Chokkrakritchaichai. (2020). The outbreak of coronavirus (COVID-19) in Thailand. Bangkok:
Journal of the Preventive Medicine Association of Thailand. 0(0) 0-0.
Abdullah Karina. (2012). Islamic principles. Pattani: Prince of Songkhla University.
Ismail Lutfi Chapakiyya. (2020). Handbook for dealing with epidemics. Pattani: Assalam Institute,
Fatoni University.
Ismail Ali. (2011). Introduction to Islamic Law. Pattani: Department of Islamic Studies, College of
Islamic Studies, Prince of Songkla University. nomics/thailand_ec
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Tanongsak Madthing; Solahuddin Samaun, Hasnida Samaun
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Proposed Creative Commons Copyright Notices
