หลักการอิสลามกับแนวทางการป้องกันโรคระบาด
คำสำคัญ:
หลักการอิสลาม, การป้องกัน, โรคระบาด.บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ประเภทการวิจัยเชิงเอกสาร มีวัตถุประสงค์เพื่อ
1. ศึกษาสถานการณ์โรคระบาดในประเทศไทย 2. นำเสนอการประยุกต์ใช้หลักการอิสลามในการป้องกันโรคระบาดเบื้องต้น วิธีการศึกษาใช้วิธีวิเคราะห์เชิงพรรณนา โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากแหล่งเอกสารหลัก ได้แก่ อัลกุรอาน, อัลหะดีษ, ทัศนะของนักวิชาการอิสลาม และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องผลการศึกษาพบว่า โรคระบาดทุกชนิดส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการดำเนินชีวิตของประชาชนในวงกว้างทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยครอบคลุมถึงผลกระทบด้านสุขภาพ และด้านเศรษฐกิจ ซึ่งนำไปสู่ปัญหาทางสังคมตามมาอย่างมากมาย เช่นการเจ็บป่วย การเสียชีวิต และการลดลงของรายได้ อันส่งผลให้ความสุขและความมั่นคงในการดำเนินชีวิตลดลง ดังนั้นแนวทางการป้องกันโรคระบาดจึงมีความสำคัญยิ่งสำหรับทุกคน โดยเฉพาะมุสลิมต้องน้อมนำหลักคำสอนของอิสลามมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างเคร่งครัด ทั้งในด้านการรักษาสุขภาพ ความสะอาดการสร้างวินัยในการดำเนินชีวิต การยึดมั่นตามอัลกุรอานและอัสสุนนะฮฺพร้อมกับการให้ความร่วมมือและปฏิบัติตามคำแนะนำของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันโรคระบาด สร้างภูมิคุ้มกันเบื้องต้น และลดปัญหาการแพร่ระบาดของโรคได้อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
Ahmad bin Hanbal, (1993). Musnad al-Imam Ahmad bin hanbal. Beirut: Muassasah al-Risalah.
al–Bukhariy, Abu Abdallah Muhammad bin Ismail. (1992). Sahih al-Bukhariy. Beirut:
Dar al–Fikr.
al–Tirmidhi, Muhammad Ibn Isa. (1975). Sunan al–Tirmidhi. Cairo: Mustafa al-Babi al–Halabi.
Ibn Kathir, Abu Fidaa Ismaiil bin Kathir Alqurashi. (2010). Tafsir al–Quraan al–Azim. Beirut:
Maktabat al–Asriyah.
National Communicable Disease Committee. (2023). Forecast of 'communicable diseases'
and the epidemic trend in 2024. Nonthaburi: Department of Disease Control.
Thanongsak Madthing, Safiee Adam. (2019). Quality of Life in Islam. The 10th National and
International, (2) 174-186 Academic Conference of Hatyai: Hatyai University.
Banjong Binkhasan. (2004). Islamic Encyclopedia for Youth and Beginners. Bangkok: Al-Amin
Publishing House.
Munirah bint Abdul-Ghafur. (1982). Islamic Constitution of Life. Bangkok: Pokcharoenphon
Printing and Publishing.
Muslim Ibn Hajjaj. (1955). Sahih Muslim. Beirut: Dar Ihya al–Turath al–Arabi.
Ibn Qiayim al-Jawziyah. (1996). al-Tib al-Nabawi. Cairo: Matabah Ibnu Taymiyah.
Wisut Billatae. (2021). Overcoming the crisis, defeating the deadly virus, working together,
using Islamic measures. Songkhla: Southern Region Chularatchamontri Coordination
Center.
Wisarut Laowithi. (2019). Islamic teachings and the philosophy of sufficiency economy.
Journal of Liberal Arts. Rangsit University, 14(2) 127-142.
Office of the Chularatchamontri. (2020). The decision (fatwa) of the Chularatchamontri on
vaccination to prevent the coronavirus disease 2019. Bangkok: Office of the Chularatchamontri.
Saman U-ngamsin. (2021). The last words of the Prophet Muhammad when facing the
epidemic. Rusmi Lae. Journal. Prince of Songkla University, 41(3) 127-139.
Surachai Chokkrakritchaichai. (2020). The outbreak of coronavirus (COVID-19) in Thailand.
Bangkok: Journal of the Preventive Medicine Association of Thailand, 10(1) 1-9.
Abdullah Karina. (2012). Islamic principles. Pattani: Prince of Songkhla University.
Ismail Lutfi Chapakiyya. (2020). Handbook for dealing with epidemics. Pattani: Assalam
Institute, Fatoni University.
Ismail Ali. (2011). Introduction to Islamic Law. Pattani: Department of Islamic Studies, College
of Islamic Studies, Prince of Songkla University. nomics/thailand_ec
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Tanongsak Madthing; Solahuddin Samaun, Hasnida Samaun
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Proposed Creative Commons Copyright Notices
