ผลของการสอนการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรม ที่มีต่อความสามารถในการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย EFFECTS OF CRITICAL READING INSTRUCTION USING LITERATURE ON CRITICAL READING ABILITY OF UPPER SECONDARY SCHOOL STUDENTS
คำสำคัญ:
การสอนการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรม, การอ่านอย่างมีวิจารณญาณบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลของการสอนการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรม ที่มีต่อความสามารถในการอ่านอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีต่อการสอนการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรม กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัยประกอบด้วยนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 55 คน เครื่องมือวิจัยที่ใช้เก็บข้อมูลได้แก่แบบทดสอบความสามาถในการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรมก่อนและหลังเรียนและแบบสอบถามความคิดเห็นหลังเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้เพื่อหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรมหลังเรียนของนักเรียนสูงกว่าคะแนนก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p<0.05 นักเรียนสามารถปฏิบัติตามขั้นตอนได้อย่างถูกต้อง และทำแบบทดสอบหลังเรียนได้คะแนนสูงกว่าก่อนเรียนในทุกหัวข้อ ซึ่งประกอบไปด้วยการอนุมาน การแยกแยะความจริงและความคิดเห็น การแยกแยะจุดประสงค์และน้ำเสียงของผู้เขียน และการหาใจความสำคัญ 2) นักเรียนมีความคิดเห็นในเชิงบวกต่อการสอนการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณโดยใช้วรรณกรรม จากแบบสอบถามพบว่า นักเรียนสามารถพัฒนาทักษะการอนุมาน การแยกแยะความจริงและความคิดเห็น การแยกแยะจุดประสงค์และน้ำเสียงของนักเขียน และการหาใจความสำคัญอยู่ในเกณฑ์ดี อย่างไรก็ตาม นักเรียนยังคงมีปัญหาเกี่ยวกับการแยกแยะความจริงและความคิดเห็น และการแยกแยะจุดประสงค์และน้ำเสียงของผู้เขียน อย่างไรก็ตาม นักเรียนมีความคิดเห็นว่าการใช้วรรณกรรมในการสอนการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณสามารถพัฒนาความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษอย่างมีวิจารณญาณได้
