การเปรียบเทียบความเที่ยงของแบบสอบอัตนัยประยุกต์สำหรับวัดความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์ ภายใต้จำนวนเหตุการณ์และจำนวนผู้ตรวจที่ต่างกัน: การประยุกต์ใช้ทฤษฎี การสรุปอ้างอิงความน่าเชื่อถือของผลการวัด

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาแบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์  2) เพื่อเปรียบเทียบความเที่ยงของแบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์ ภายใต้จำนวนเหตุการณ์ที่ต่างกัน ที่ใช้จำนวนผู้ตรวจที่ต่างกัน โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎี
การสรุปอ้างอิงความน่าเชื่อถือของผลการวัด กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 94 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์ สถิติที่ใช้ในงานวิจัยคือ Pearson’s Product Moment Correlation และ G – Coefficient ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) แบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์ที่พัฒนาขึ้น มีเหตุการณ์จำนวน 4 เหตุการณ์ แต่ละเหตุการณ์จะมี 5 ข้อคำถาม รวมทั้งหมด 20 ข้อคำถาม แต่ละข้อคำถามจะสอดคล้องกับขั้นตอนใน
การใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ที่ผู้วิจัยสังเคราะห์จากแนวคิดและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องในการวัดและประเมินความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ ดังนี้ ข้อคำถามที่ 1 ของทุกเหตุการณ์จะวัดความสามารถในการระบุปัญหา ข้อคำถามที่ 2 ของทุกเหตุการณ์จะวัดความสามารถในการตั้งสมมติฐาน ข้อคำถามที่ 3 ข้อทุกเหตุกการณ์จะวัดความสามารถใน
การทดสอบสมมติฐาน ข้อคำถามที่ 4 ของทุกเหตุการณ์จะวัดความสามารถในการรวบรวมข้อมูล และข้อคำถามที่ 5 ของทุกเหตุการณ์จะวัดความสามารถในการสรุปผล โดยมีค่าความเที่ยงของแบบสอบที่ได้จากผลการทดลองใช้แบบสอบเท่ากับ 0.789 (2) ผลเปรียบเทียบความเที่ยงของแบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถในการใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์ในวิชาฟิสิกส์ภายใต้จำนวนเหตุการณ์ที่ต่างกัน ที่ใช้จำนวนผู้ตรวจที่ต่างกัน พบว่า ความแปรปรวนของผู้สอบมีค่าสูงที่สุด และมีค่าความเที่ยงสูงขึ้นเมื่อจำนวนเหตุกการณ์เพิ่มขึ้นและจำนวนผู้ตรวจเพิ่มขึ้น