การเรียนรู้คุณค่าเพลงไทยสมัยนิยมที่มีเนื้อหาจากเรื่องรามเกียรติ์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คุณค่าของเพลงที่มีเนื้อหาจากวรรณคดีไทยเรื่องรามเกียรติ์ในช่วงปี พ.ศ. 2550-2560 วิธีเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (purposive sampling) จำนวน 6 บทเพลง โดยใช้เครื่องมือ คือ แบบบันทึกการวิเคราะห์คุณค่าของเพลงและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก ผลการวิจัย พบว่า คุณค่าด้านวรรณศิลป์ ประกอบด้วย สำนวนโวหาร ได้แก่ บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร อุปมาโวหารและสาธกโวหาร โวหารภาพพจน์ ได้แก่ อติพจน์ อุปลักษณ์ อุปมาและสัญลักษณ์ และรสวรรณคดี ได้แก่ รสวรรณคดีไทยและรสวรรณคดีสันสกฤต การเข้าใจเรื่องวรรณศิลป์นี้จะทำให้ผู้อ่านมีความรู้ทางภาษามากขึ้นและมีความสามารถในการใช้ภาษาไทยได้อย่างเหมาะสมและสละสลวย รวมถึงสามารถแต่งคำประพันธ์หรือเขียนเล่าเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างน่าสนใจ คุณค่าด้านเนื้อหา ได้แก่ ความหมายของบทเพลงและความหมายของบทพระราชนิพนธ์เรื่องรามเกียรติ์ รวมทั้งจริยธรรมที่เป็นข้อประพฤติปฏิบัติและศีลธรรม ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยจรรโลงและให้คติสอนใจแก่ผู้อ่านวรรณคดีหรือฟังบทเพลง เช่น ความกล้าหาญ ความเสียสละ ฯลฯ ทั้งตระหนักถึงความสำคัญของคำสอนที่มีอิทธิพลตั้งแต่ยุคอดีตจนถึงยุคปัจจุบัน เช่น ความสามัคคีปรองดอง ความรู้จักผิดชอบชั่วดี เป็นต้น ทำให้ผู้อ่านหรือผู้ฟังมีแนวทางในการดำรงชีวิตในสังคมอย่างปกติสุข คุณค่าด้านคีตศิลป์ ได้แก่ เทคนิควิธีการขับร้อง การสื่อความหมายและการสื่ออารมณ์ คุณค่าด้านทัศนศิลป์ ได้แก่ การตีความเนื้อหาและการนำเสนอ