ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง ร่วมกับการใช้คำถามเชิงการรู้คิดที่มีต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
DOI:
https://doi.org/10.14456/ojed.2023.1คำสำคัญ:
แนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริง, การใช้คำถามเชิงการรู้คิด, การคิดอย่างมีวิจารณญาณทางคณิตศาสตร์บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลองเกี่ยวกับความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมโดยใช้แนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริงร่วมกับการใช้คำถามเชิงการรู้คิด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 60 ของคะแนนเต็ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดชุมพร เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบวัดความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณทางคณิตศาสตร์ก่อนทดลองและหลังทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 ของคะแนนเต็ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2551). การพัฒนาการคิด. กรุงเทพฯ: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
ผกาทิพย์ รันสูงเนิน. (2557). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ 3. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา เขต 1 (Doctoral dissertation).
ธัญพิมล จันทร์นุ่ม. (2558). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวการศึกษาคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับชีวิตจริงร่วมกับ
การพัฒนาความคิดเด็กที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์และความสามารถในการสื่อสารทาง คณิตศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]
สกล สุวรรณาพิสิทธิ์. (2555). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ : การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 คืออย่างไร เข้าถึงได้จาก http://
www.qlf.or.th/Home/Contents/417.
สถาบันส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2018). ผลการประเมิน PISA 2018 การอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์.จัดพิมพ์และเผยแพร่โดยสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.).
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2552). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย. (2563). รายงานผลการทดสอบการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). เข้าถึงได้จากhttps://www.sesaobk.go.th/wpcontent/uploads/ 2021/08/%E0%B8%A3%E0% B8%B2 %E0% B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A1.6_-63.pdf
แสงดาว ถิ่นหารวงษ์. (2558). การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติในรายวิชา วรรณคดีสำหรับเด็ก. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์, 17(1), 1-11.
อุษณีย์ โพธิสุข. (2537). วิธีการสอนเด็กปัญญาเป็นเลิศ. เอกสารประกอบการสอน กพ. 554. กรุงเทพฯ: ภาควิชาการศึกษาพิเศษ.
ภาษาอังกฤษ
Anastasi, A. (1982). Psychological Testing5thed. New York: Macmillan
Carlo Magno. (2010). The role of metacognitive skills in developing critical thinking. Metacognition and learning, 5(2), 137-156.
Choy, S. C., & Cheah, P. K. (2009). Teacher perceptions of critical thinking among students and its influence on higher education. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 20(2), 198-206.
Freudenthal, H. (1971). Geometry between the devil and the deep sea. In The teaching of geometry at the pre-college level (pp. 137-159). Springer, Dordrecht.
Henningsen, M., & Stein, M. K. (1997). Mathematical tasks and student cognition: Classroom-based factors that support and inhibit high-level mathematical thinking and reasoning. Journal for Research in Mathematics Education, 28(5), 524-549.
Intaraprasert, P. (2010). Factors Affecting Learning Achievement of Matthayomsuksa6 student in Satreeprasertsin School under The Office of Trat Educational Service Area.Chonburi: Burapha University. (in Thai)
Lange, J. D. (1996). Using and applying mathematics in education. In International handbook of mathe matics education (pp. 49-97). Springer, Dordrecht.
Lestari, W. (2018). Enhancing an Ability Mathematical Reasoning through Metacognitive Strategies. Journal of Physics: Conference Series (Vol. 1097, No. 1, p. 012117). IOP Publishing.
Kramarski, B., & Mevarech, Z. R. (1997). Cognitive metacognitive training within a problem‐solving based Logo environment. British Journal of Educational Psychology, 67(4), 425-445.
Kramarski, B., & Mevarech, Z. R. (2003). Enhancing mathematical reasoning in the classroom: The effects of cooperative learning and metacognitive training. American Educational Research Journal, 40(1), 281-310.
Seher, S. M., & Kendir, F. (2013). The effect of using metacognitive strategies for solving geometry problems on students achievement and attitude. Educational Research and Reviews, 8(19), 1777-1792.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
