ผลการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดวาทศาสตร์และแนวคิดการสอนเขียนแบบร่วมมือรวมพลัง ที่มีต่อความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
DOI:
https://doi.org/10.14456/ojed.2023.22คำสำคัญ:
ความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์, แนวคิดวาทศาสตร์, แนวคิดการสอนเขียนแบบร่วมมือรวมพลังบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดวาทศาสตร์และแนวคิดการสอนเขียนแบบร่วมมือรวมพลัง 2) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายระหว่างที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวคิดวาทศาสตร์และแนวคิดการสอนเขียนแบบร่วมมือรวมพลัง ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 21 คน ของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ และแผนการจัดการเรียนการสอน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยของความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยภาพรวมและจำแนกตามองค์ประกอบ 4 องค์ประกอบ ได้แก่ ด้านเนื้อหา ด้านการใช้ภาษา ด้านการลำดับความคิด และด้านคุณค่าต่อผู้อ่าน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลการเปลี่ยนแปลงของความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ 5 ประเภท ได้แก่ การเขียนเรียงความ การเขียนสื่อสารแสดงทรรศนะ การเขียนสื่อสารเพื่อเชิญชวน การเขียนสื่อสารเพื่อโน้มน้าว และการเขียนสื่อสารเพื่อโต้แย้ง พบว่า นักเรียนเกิดการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ทุกประเภทในครั้งหลังดีขึ้นกว่าในครั้งก่อนหน้า
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). หลักสูตรแกนกลาง
การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักวิชาการและมาตรฐาน
การศึกษา. (2553). แนวปฏิบัติการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ถวัลย์ มาศจรัส. (2545). การเขียนเชิงสร้างสรรค์เพื่อการศึกษาและอาชีพ. ธารอักษร.
พัฒนา ขุนอินทร์. (2564). การพัฒนาทักษะการเขียนเชิงสร้างสรรค์ วิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปีการศึกษา 2564. [รายงานวิจัยในชั้นเรียน, แคมป์สนวิทยาคม] . filesthaischool0.com/files/uppic/
/news/67100685_1_20211020-112745.pdf
ภาคภูมิ หรรนภา. (2544). การเขียนเพื่อการสื่อสาร. อินทนิล.
วัชรพล วิบูลยศริน. (2556). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานตามแนวการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมโดยใช้เทคนิคการเขียนรอบวงบนสื่อสังคมเพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านการเขียนวิพากษ์เชิงสร้างสรรค์สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและการสื่อสาร คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรพล วิบูลยศริน. (2561). วิธีวิทยาการจัดการเรียนรู้ภาษาไทย (methodology of Thai
language learning management). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อดุลย์ ไทรเล็กทิม. (2549). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร.
ภาควิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ภาษาอังกฤษ
Adsit, J. (2018). Creative writing and the limits of Naming What We Know: threshold concepts from aesthetic theory and creativity studies in the literary writing curriculum. New Writing, 15(2), 131-139, DOI: 10.1080/14790726.2017.1324881
Fletcher, J. (2015). Teaching argument: Rhetorical comprehension, critique, and resp Foreword by Carol Jago. Stenhouse Publishers.
Khany et al. (2019). A model of rhetorical markers competence in writing academic research articles: a qualitative meta-synthesis. Asian-Pacific Journal of Second and Foreign Language Education, 4(1), doi.org/10.1186/s40862-018-0064-0
Klein, P. D., Haug, K. N., & Arcon, N. (2017). The Effects of Rhetorical and Content Subgoals on Writing and Learning. The Journal of Experimental Education, 85(2), 291-308, DOI: 10.1080/00220973.2016.1143795
Lowry, P.b., Crutis, A, & Lowry, M. R. (2004). Building a taxonomy and nomenclature of collaborative writing to improve interdisciplinary research and practice. Journal of Business Communication. 41(1), 66-99.
Rbuiaee, A. A. M., Darus, S. A, & Bakar, N. A. (2015). Collaborative writing: A review of definitions from past studies. ResearchGate. 138-149.
Soraya, K. (2016). The effectiveness of collaborative writing strategy (CWS) in writing lessons regarded to the students’ creativity. Lingua Cultura. 10(2), 63-67, doi: 10.21512/lc.v10i2.898
Storch, N. (2005). Collaborative writing: Product, process, and students’ reflections. Journal of Second Language Writing. 14, 153-173.
Veramuthu, P., & Shah, P. M. (2020). Effectiveness of collaborative writing among secondary school student in an ESL classroom. Creative Education.11,54-67. doi:10.4236/ce.2020.111004
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
