ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐานและคำถามระดับสูงที่มีต่อการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศของนักเรียนมัธยมศึกษา
DOI:
https://doi.org/10.14456/ojed.2024.16คำสำคัญ:
การรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศ, กิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐาน, คำถามระดับสูงบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนรู้ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐานและคำถามระดับสูง 2) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศก่อนเรียน ระหว่างเรียน และหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนรู้ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐานและคำถามระดับสูง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม จำนวน 1 โรงเรียน โดยใช้วิธีเลือกแบบเจาะจงและใช้วิธีวิจัยแบบกึ่งทดลอง เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบวัดการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา แบบสังเกตพฤติกรรมการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา แบบสัมภาษณ์ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐานและคำถามระดับสูง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าทดสอบที และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมีการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐานและคำถามระดับสูงสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กรณีตัวอย่างเป็นฐานและคำถามระดับสูงมีพัฒนาการการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศเปลี่ยนแปลงไปในระดับที่ดีขึ้นทั้งในภาพรวมและจำแนกตามองค์ประกอบ
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ขวัญฤทัย เที่ยงจันทราทิพย์. (2552). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้กรณีศึกษาเป็นฐาน (Case based learning). สอนสนุก-สนุกสอน, 38(163), 60-61.
ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 23). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิมพันธ์ เตชะคุปต์. (2543). แนวคิดและแนวทางของการจัดการเรียนการสอนที่ยึดนักเรียนเป็นศูนย์กลาง. สถาบันพัฒนาวิชาการ.
วิจารณ์ พานิชย์. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สถาบันสื่อเด็กและเยาวชน. (2562). ตัวบ่งชี้การรู้เท่าทันสื่อสารสนเทศและดิจิทัลระดับบุคคลเพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมืองประชาธิปไตย. http://cclickthailand.com/ตัวบ่งชี้การรู้เท่าทัน/
สรียา ทับทัน. (2557). การรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศ. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 13(2), 1-6.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะทางสาขาวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). รายงานผลการสำรวจข้อมูลสถานภาพการรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศของประเทศไทยปี พ.ศ.2562. https://itm.eg.mahidol.ac.th/itm/wp-content/uploads/2020/04/MDES-ONDE-MIL-Survey-2019-ภาพรวมประเทศ.
pdf?fbclid=IwAR2z8F716sPqXR0Low97AEaaqjiZtnPKb7uYmvRhkQAcOeuTJG_qZin3MoQ
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาชาติ พ.ศ.2560 – 2579. บริษัทพริกหวานกราฟิค จำกัด.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2563). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2562. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/jJ?set_lang=th
อรศรี งามวิทยาพงษ์. (2551). รายงานผลการศึกษากระบวนการเรียนรู้สู่การเท่าทันสื่อ : บทสำรวจสถานภาพและก้าวต่อไป. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
อัมพร ม้าคนอง. (2552). การพัฒนามโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการได้มาซึ่งมโนทัศน์และคำถามระดับสูง. วารสารครุศาสตร์, 37(3),1-13.
อุษณี กังวารจิตต์. (2559). การรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของเด็กและเยาวชน. วารสารรัฏฐาภิรักษ์, 53(3), 80 – 92.
ภาษาอังกฤษ
Bautista Jr, A. (2021). Teaching Media and Information Literacy in Philippine Senior High Schools: Strategies Used and Challenges Faced by Selected Teachers. Asian Journal on Perspectives in Education, 1(2), 22 – 23.
Blackmon, M., Hong, Y., & Choi, I. (2007). Case-Based Learning. In M. Orey (Ed.), Emerging perspectives on learning, teaching, and technology. (174 - 177). Retrieved from https://textbookequity.org/Textbooks/Orey_Emergin_Perspectives_Learning.pdf
Center of Teaching and Learning. (2022). Case Method Teaching and Learning. https://ctl.columbia.edu/resources-and-technology/resources/case-method/
Chi-kim Cheung a., & Connie Chau. (2017). Implementing Media Literacy Education in the Junior Secondary English Curriculum in Hong Kong: Reasons and Limitations. International Journal of Media and Information Literacy, 2(2), 61-67. http://dx.doi.org/10.13187/ijmil.2017.2.61
Flynn, A. E., & Klein, J. D. (2001). The influence of discussion groups in a case-based learning environment. Educational Technology Research and Development, 49(3), 71-86.
Herreid, C. F. (2013). ConfChem Conference on Case-Based Studies in Chemical Education: The Future of Case Study Teaching in Science. Journal of Chemical Education, 90(2), 256-257. https://doi.org/10.1021/ed2008125
Kathleen, C. (2019). Classroom questioning. Education Northwest. https://educationnorthwest.org/resources/classroom-questioning
McLean SF. (2016). Case-based learning and its application in medical and health-care fields: A review of worldwide literature. Journal of Medical Education and Curricular Development, 3(3), JMECD.S20377. https://doi.org/10.4137/jmecd.s20377
Parman, P., Nurwahida, N., & Syam, A. (2020). Questioning stratrgies analysis :Teacher’practice and student’view. In The second international conference on English education.
Patricia Bogdanovich. (2014). Higher-order Questions. https://dataworks-ed.com/blog/2014/10/higher-order-questions/
UNESCO. (2013). Global Media and Information Literacy Assessment Framework: country readiness and competencies.https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000224655/PDF/224655eng.pdf.multi
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
