ผลของโปรแกรมฝึกแบบควบคู่ที่ส่งผลต่อความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาวอลเลย์บอลชาย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมฝึกแบบควบคู่ที่ส่งผลต่อความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาวอลเลย์บอลชาย กลุ่มเป้าหมาย คือ นักกีฬาวอลเลย์บอลชาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนึ่งโรง จำนวน 20 คน ผู้วิจัยเลือกแบบเจาะจงตามลำดับคะแนนจากน้อยไปหามาก จากการทดสอบความคล่องแคล่วว่องไว จากนั้นแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ด้วยวิธีการจับคู่ และทำการเลือกกลุ่มทดลอง โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายได้กลุ่มทดลองที่ 1 จำนวน 10 คน กลุ่มทดลองที่ 2 จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการฝึกแบบควบคู่ จำนวน 2 รูปแบบ และแบบทดสอบความคล่องแคล่วว่องไว วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) หลังฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ของกลุ่มทดลอง 1 และกลุ่มทดลอง 2 มีความคล่องแคล่วว่องไวที่สูงขึ้นกว่าก่อนฝึก 2) ผลการเปรียบเทียบรายคู่ของระยะเวลาในการฝึกแบบควบคู่ที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหลังฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังฝึกสัปดาห์ที่ 8 แตกต่างจากก่อนฝึก และหลังฝึกสัปดาห์ที่ 8 แตกต่างจากหลังฝึกสัปดาห์ที่ 4 และ 3) ผลการเปรียบเทียบความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายก่อนฝึก หลังฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังฝึกสัปดาห์ที่ 8 ระหว่างกลุ่มทดลองที่ 1 และกลุ่มทดลองที่ 2 ก่อนการฝึกและหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 ไม่แตกต่างกัน และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 แตกต่างกัน ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมฝึกแบบควบคู่ทั้ง 2 รูปแบบ ประกอบด้วยรูปแบบที่ 1 กลุ่มทดลองที่ 1 ฝึกพลัยโอเมตริกควบคู่กับฝึกความเร็ว และรูปแบบที่ 2 กลุ่มทดลองที่ 2 ฝึกความเร็วควบคู่กับฝึกพลัยโอเมตริก สามารถพัฒนาความคล่องแคล่วว่องไวในนักกีฬาวอลเลย์บอลชาย ทั้งนี้ยังเป็นประโยชน์ต่อผู้ฝึกสอนสามารถเลือกรูปแบบการฝึกไปประยุกต์ใช้ได้อย่างเหมาะสมและเกิดประโยชน์สูงสุดต่อการพัฒนาทีมกีฬาวอลเลย์บอลชาย