แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารของนักเรียนมัธยมศึกษา
DOI:
https://doi.org/10.14456/ojed.2025.13คำสำคัญ:
แนวทางการส่งเสริม , สมรรถนะการสื่อสาร , นักเรียนมัธยมศึกษาบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพของการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารของนักเรียนมัธยมศึกษา และ 2) นำเสนอแนวทางส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารของนักเรียนมัธยมศึกษา โดยใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ ตัวอย่างในการวิจัย คือ ครูมัธยมศึกษา จำนวน 350 คน จากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามสภาพการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารและแบบสัมภาษณ์แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสาร วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสาร ได้แก่ (1) ด้านการวางแผน พบว่าครูจัดกิจกรรมในรายวิชาพื้นฐานมากที่สุด (M = 4.98, SD = 0.17) (2) ด้านการจัดการเรียนรู้ พบว่าครูจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะด้านการสื่อสารระหว่างบุคคล โดยครูกำหนดประเด็นหรือตั้งคำถามให้นักเรียนอภิปรายมากที่สุด (M = 4.40, SD = 0.71) และครูจัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมสมรรถนะด้านการสื่อสารเพื่อทำงานร่วมกัน โดยครูจัดกิจกรรมเพื่อฝึกฝนการสื่อสารร่วมกันในการทำงานกลุ่มมากที่สุด (M = 4.44, SD = 0.64) และ (3) ด้านการประเมินผลและการนำผลไปใช้ พบว่าครูนำผลการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารไปพัฒนาในการจัดการเรียนการสอนของตนในครั้งต่อไปมากที่สุด (M = 4.38, SD = 0.84) และ 2) แนวทางในการส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารประกอบด้วย 3 ขั้นตอนหลัก ได้แก่ (1) การวางแผนส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสาร โดยการวิเคราะห์ ความต้องการของผู้เรียนและจัดกิจกรรมที่มีความหมายต่อผู้เรียน (2) การจัดกิจกรรมส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสาร โดยเน้นให้นักเรียนได้ลงมือปฏิบัติจริง และ (3) การประเมินผลเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการสื่อสารโดยเน้นการประเมินเพื่อพัฒนามากกว่าการวัดผลลัพธ์ปลายทาง
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
พงษ์พิสิฐ วุฒิดิษฐโชติ และ เกียรติศักดิ์ จันทร์ลอย. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารในศตวรรษที่ 21: แนวทางและกรณีศึกษา. สถาบันการศึกษาแห่งชาติ.
เพ็ญพรรษา ชัยธีระสุเวท. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการสื่อสารภาษาจีนเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพและวัฒนธรรมในจังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการบัณฑิตศึกษาและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 11(2), 66–78. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/GRAURU/article/view/249307
ไพทยา มีสัตย์, ศศิธร อนันตโสภณ, และ อุทมพร ภักดีวงศ์. (2564). ความคิดเห็นของนักศึกษาชาวจีนที่มีต่อการเพิ่มพูนสมรรถนะการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม และการพัฒนาการสื่อสารภาษาไทยธุรกิจ. ใน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (บ.ก.), DPU international conference on business innovation and social sciences 2021 (น. 39-52). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. https://doi.org/10.29608/caicictbs.202105.0104
วิทวัส จำปาทอง, วรรณนภา ธุววิทย์, และ จุฬารัตน์ ธรรมประทีป. (2565). การพัฒนาความตระหนักรู้ด้านพลังงานและสมรรถนะการสื่อสารทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) ร่วมกับบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบมีปฏิสัมพันธ์ เรื่องมหัศจรรย์เอทานอลจากฟางข้าวสู่เซลล์เชื้อเพลิงอัจฉริยะ. วารสารวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์ศึกษา. 6(1), 91-104. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSSE/article/view/259737
ภาษาอังกฤษ
Ariansyah, A. B., Ahyani, N., & Indrawati, S. (2024). The influence of student engagement and teacher interpersonal communication on school well-being of students. PPSDP International Journal of Education, 3(2), 209–222. https://ejournal.ppsdp.org/index.php/pijed/article/view/282/230
Armstrong, T. (2017). Multiple intelligences in the classroom (4th ed.). ASCD.
Azhar, M., Javeed, M., & Amin, B. (2021). Comparative study to analyze the communication competencies of regular vs contract based educational teachers. International Journal of Agricultural Extension, 8(3), 251-256. https://doi.org/10.33687/008.03.3407
Black, P., & Wiliam, D. (2009). Developing the theory of formative assessment. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 21(1), 5–31. https://doi.org/10.1007/s11092-008-9068-5
British Columbia (2020). Communication. https://curriculum.gov.bc.ca/competencies/communication
Harun, M., Dalib, S., & Yusof, N. (2021). Students’ sensemaking of self-other relations in Malaysian higher education institutions. Jurnal Komunikasi: Malaysian Journal of Communication, 37(3), 152–166. https://doi.org/10.17576/JKMJC-2021-3703-10
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development (2nd ed.). Pearson Education
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. ResearchGate. https://www.researchgate.net/profile/Syed-Abdul-Bukhari/publication/349118299_Sample_Size_Determination_Using_Krejcie_and_Morgan_Table/links/60215fb492851c4ed55b6bd8/Sample-Size-Determination-Using-Krejcie-and-Morgan-Table.pdf
Mäkinen, M., Kallunki, V., & Virta, A. (2025). From a bitter start to meaningful learning in online teacher education. Scandinavian Journal of Educational Research, 69(1), 1–15. https://doi.org/10.1080/00313831.2025.2459404
Ministry of Education, Singapore. (2022). 21st century competencies. https://www.moe.gov.sg/education-in-sg/21st-century-competencies
National Education Association (NEA). (2010). Preparing 21st century students for a global society: An educator’s guide to the “Four Cs”. https://upload01.uocslive.com/IECC/IECC2019/PROGRAM_SESSION_MODEL/HANDOUTS/14048032/4Cs.pdf
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing. https://www.oecd.org/education/2030
Richmond School District. (2021). Communication competency framework. https://www.richmond.sd38.bc.ca
Snelgrove, N., Zaccagnini, M., Sherbino, J., McCabe, R., & McConnell, M. (2022). The McMaster Advanced Communication Competencies Model for Psychiatry (MACC Model). Academic Psychiatry 46, 210–217 https://doi.org/10.1007/s40596-021-01516-w
Spychała, M., Said, E., & Branowska, A. (2021). Innovations in Industrial Engineering. L-Università ta' Malta (UM). https://www.um.edu.mt/library/oar/handle/123456789/93236
Ünsal, A. (2021). Analysis of Turkish veterinary students’ self-perception of communication competencies based on gender differences. Journal of Veterinary Medical Education, 48(6). https://utppublishing.com/doi/full/10.3138/jvme-2020-0048
Wibowo, S., Wangid, M. N., & Firdaus, F. M. (2025). The relevance of Vygotsky’s constructivism learning theory with the differentiated learning in primary schools. Journal of Education and Learning (EduLearn), 19(1), 431–440. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1456994.pdf
Wiliam, D. (2018). Embedded formative assessment (2nd ed.). Solution Tree Press. https://cloudfronts3.solutiontree.com/pdfs/Reproducibles_EFA/The-Main-Idea-Embedded-Formative-Assessment-March-2013.pdf
Zakirova, M. (2019). To the problem of forming creative information-communication competence of the principal of general education school. IEEE Xplore. https://ieeexplore.ieee.org/document/9012061
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
