ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ และจิตวิทยาศาสตร์ เรื่อง การเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
DOI:
https://doi.org/10.14456/ojed.2026.7คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน,, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, วิชาวิทยาศาสตร์, จิตวิทยาศาสตร์, นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่องการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์หลังเรียนของนักเรียน กับเกณฑ์ร้อยละ 75 และ 3) ศึกษาจิตวิทยาศาสตร์หลังเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียน โดยตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดยโสธร ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 ที่ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม จำนวน 105 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ ที่มีค่าดัชนีความสอดคล้อง IOC อยู่ระหว่าง 0.80-1.00 2) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ที่มีความเที่ยงทั้งฉบับ เท่ากับ 0.84 และ 3) แบบวัดจิตวิทยาศาสตร์ ประเมินโดยตัวนักเรียนเอง ที่มีความเที่ยงทั้งฉบับ เท่ากับ 0.87 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย (M) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และการทดสอบค่าที (t) ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) คะแนนเฉลี่ยของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 75 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียนมีจิตวิทยาศาสตร์หลังเรียนอยู่ในระดับมากที่สุด (M = 4.58, SD = 0.67) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านความรอบคอบ (M = 4.77, SD = 0.91) รองลงมา คือ ด้านความมีเหตุผล (M = 4.69, SD = 0.42) และด้านความซื่อสัตย์ (M = 4.68, SD = 0.41) ตามลำดับ อยู่ในระดับมากที่สุดทั้งสามด้าน
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย. https://academic.obec.go.th/images/document/1559878925_d_1.pdf
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). สำนักนายกรัฐมนตรี. https://academic.obec.go.th/web/news/view/75
จุฑามาศ แจ่มจำรัส. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์และจิตวิทยาศาสตร์ด้วยการจัดการเรียนรู้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับเทคนิค STAD ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. Silpakorn University Repository: SURE. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/handle/123456789/4352
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. สุวิริยาสาส์น.
บุญนำ อินทนนท์. (2551). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 3 โรงเรียนโยธินบำรุง ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานและการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ [วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. Central library Srinakharinwirot University. http://thesis.swu.ac.th/swuthesis/Sec_Ed/Boonnum_I.pdf
พิมพ์ใจ เกตุการณ์, สพลณภัทร์ ศรีแสนยงค์, และ สมศิริ สิงห์ลพ. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ความสามารถในการแก้ปัญหา และเจตคติทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(1), 77-88. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/79075
รุ่งนภา ชาพิทักษ์ และ ดุจเดือน ไชยพิชิต. (2564). การพัฒนาทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยการจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิชาการร้อยแก่นสาร, 6(6), 215-232. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/249319/168860
วิทวัส ดวงภุมเมศ และ วารีรัตน์ แก้วอุไร. (2560). การจัดการเรียนรู้ในยุคไทยแลนด์ 4.0 ด้วยการเรียนรู้อย่าง กระตือรือร้น. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัย ราชภัฏพิบูลสงคราม, 11(2), 1-14. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/GraduatePSRU/article/view/84153/84253
วัฒนา รัตนพรหม. (2548). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลัก. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 20(1), 33-40. https://kukr.lib.ku.ac.th/kukr_es/index.php?/kukr/search_detail/result/201078
ศูนย์ดำเนินงาน PISA แห่งประเทศไทย สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). ผลการประเมิน PISA 2022 การอ่าน คณิตศาสตร์ และวิทยาศาสตร์. https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/.
สิรีวัฒน์ อายุวัฒน์. (2560). การเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลัก (Problem-Based Learning): ความท้าทายของการศึกษาพยาบาลในการพัฒนาการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. NJPH (วารสาร พ.ส.), 27(2), 15-30. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/tnaph/article/view/97687
สุนารี มีใหม่. (2557). การพัฒนาแบบวัดจิตวิทยาศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย: การวิเคราะห์ความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดระหว่างแผนการเรียน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD). http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/46548
สุรีพรรณ สินพูน และ มนตรี วงษ์สะพาน. (2566). การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานที่ส่งผลต่อมโนทัศน์ด้านทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง หินและการเปลี่ยนแปลงของโลก ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(1), 335-347. https://ojs.mbu.ac.th/index.php/jbpe/article/view/2128/1357
สุวพันธ์ สุวพงษ์, เชษฐ์ ศิริสวัสดิ์, และ สมศิริ สิงห์ลพ. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและจิตวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์, 8(1), 1-15. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jslc/article/view/254596/173406
ภาษาอังกฤษ
Brears, L., MacIntyre, B., & O'Sullivan, G. (2011). Preparing teachers for the 21st century using PBL as an integrating in science and technology education. Design and Technology Education, 16(1), 36-46. https://www.researchgate.net/publication/287827858_Preparing_teachers_for_the_21st_century_using_PBL_as_an_integrating_strategy_in_science_and_technology_education
Curtis, F. D., Caldwell, C., & William, L. (1960). Everyday Science. Ginn.
Evenson, D. H., & Hmelo, C. E. (2000). Problem-based learning: A research perspective on learning interactions. Lawrence Erlbaum Associates.
Greenwald, N. L. (2000). Leaning from problem. The Science Teacher, 67(4), 28–32. https://eric.ed.gov/?id=EJ612089
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/001316447003000308
Victor, E. (1980). Science for elementary school. Macmillan Publishing.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
