ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้บทบาทสมมติประกอบการเล่านิทานที่มีต่อทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานของนักเรียนประถมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบคะแนนทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลอง และ 2) เปรียบเทียบคะแนนทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมหลังการทดลอง ตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2568 โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 61 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยของการสุ่มด้วยวิธีการจับฉลาก แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 31 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้บทบาทสมมติประกอบการเล่านิทาน 2) แผนการจัดการเรียนรู้แบบปกติ และ 3) แบบทดสอบ Test of Gross Motor Development – Third Edition (TGMD-3) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีกลุ่มสัมพันธ์ และวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนทักษะการเคลื่อนไหวพื้นฐานของกลุ่มทดลองหลังการทดลองสูงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในทุกทักษะ และ 2) หลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนทักษะวิ่งสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และคะแนนทักษะวิ่งควบม้า ก้าวเท้าไปด้านข้าง และกระโดดสลับขาหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในขณะที่ทักษะกระโดดขาเดียว และทักษะกระโดดไปข้างหน้า หลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่แตกต่างกัน งานวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นว่า การจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้บทบาทสมมติประกอบการเล่านิทานมีแนวโน้มที่จะส่งเสริมทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานของนักเรียนระดับประถมศึกษา โดยพบค่าขนาดอิทธิพล (η² = .19) อยู่ในระดับปานกลาง แสดงให้เห็นว่านวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ดังกล่าวมีผลต่อการพัฒนาทักษะการเคลื่อนไหวของผู้เรียนในทางปฏิบัติ