การพัฒนาตัวบ่งชี้วัฒนธรรมความร่วมมือของบุคลากร คณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

Main Article Content

กิตติพงศ์ สมชอบ
ดาวรุวรรณ ถวิลการ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้วัฒนธรรมความร่วมมือของบุคลากรคณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2. ตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลตัวบ่งชี้วัฒนธรรมความร่วมมือของบุคลากรคณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่นกับข้อมูลเชิงประจักษ์ 3. ศึกษาแนวทางในการพัฒนาวัฒนธรรมความร่วมมือของบุคลากร คณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารและบุคลากรคณะสหวิทยาการ จำนวน 225 คน ใช้การสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.60- 1.00 ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.962 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมความร่วมมือ วิเคราะห์ค่าสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์สถิติอ้างอิงโดยการทดสอบค่า Bartlett’s Test of Sphericity ค่าดัชนี KMO และวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน


ผลการวิจัย พบว่า 1.วัฒนธรรมความร่วมมือของบุคลากรคณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มี 4 องค์ประกอบหลัก 10 องค์ประกอบย่อย 2. โมเดลตัวบ่งชี้วัฒนธรรมความร่วมมือของบุคลากรคณะสหวิทยาการมหาวิทยาลัยขอนแก่น มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ซึ่งมีค่า  = 28.080, df =26, / df = 1.08, P-Value = 0.354, RMSEA = 0.012,       CFI = 1.000, TLI = 0.999, SRMR = 0.015  3. แนวทางในการพัฒนา ฯ พบว่า 1) ค่านิยมความไว้วางใจ ผู้บริหารควรสร้างวัฒนธรรมความโปร่งใส เปิดรับฟังความคิดเห็นจากทุกระดับ ส่งเสริมจริยธรรมจรรยาบรรณวิชาชีพ 2) การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ ผู้บริหารควรพัฒนาแพลตฟอร์มการสื่อสารสองทางผ่านเทคโนโลยีดิจิทัล ควรจัดอบรมพัฒนาทักษะการสื่อสารของบุคลากร 3) เป้าหมายร่วมกัน  ควรกำหนดเป้าหมายของคณะเชื่อมโยงกับเป้าหมายรายบุคคลผ่านแผนพัฒนารายบุคคล 4) การมีส่วนร่วมของบุคลากร ควรเปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ สร้างบรรยากาศการทำงานที่ทำให้รู้สึกเป็นเจ้าขององค์กร

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง

กองยุทธศาสตร์. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

งานยุทธศาสตร์และการคลัง. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568

คณะสหวิทยาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. หนองคาย: คณะสหวิทยาการ.

ดวงทิพย์ วิบูลย์ศักดิ์ชัย. (2555). การพัฒนารูปแบบความร่วมมือด้านการวิจัยระกหว่างมหาวิทยาลัย

และภาคอุตสาหกรรม. ปริญญานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการอุดมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

บุญชนก ธรรมวงศา. (2561). 4CS : สี่ทักษะการเรียนรู้ที่ควรมี ฝึกกันได้ และไม่ต้องใช้พรสวรรค์.

เรียกใช้เมื่อ 25 ธันวาคม 2567. จาก https://thepotential.org/2018/10/19/4cs-for-21st-century-learning/

วสันต์ เหลืองประภัสร์ และคณะ. (2557). การศึกษาและรวบรวมตัวอย่างการบริหารจัดการบ้านเมือง

แบบร่วมมือ (Collaborative Governance) ระหว่างภาครัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคเอกชน ภาคประชาสังคมและชุมชน. ใน รายงานการวิจัย. คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (สำนักงาน ก.พ.ร.)

วิชัย ลิมปิติกรานนท์. (2567). 7 เทคนิค ในการสร้างวัฒนธรรมแห่งความร่วมมือในที่ทำงาน. เรียกใช้

เมื่อ 15 ธันวาคม 2567 จาก https://www.okr-thai.com/ork-talk/ep-65/

อุดม หงส์ชาติกุล. (2563). วัฒนธรรมความร่วมมือ Co-Creating Culture of Collaboration.

เรียกใช้เมื่อ 27 ธันวาคม 2567 จาก https://forbesthailand.com/commentaries/

thought-leaders/วัฒนธรรมความร่วมมือ-co-creating-culture-of-colla

อโศก พลบำรุง. (2566). แนวคิดการประสานความร่วมมืออย่างมีธรรมมาภิบาล. เรียกใช้เมื่อ 27

ธันวาคม 2567. จาก https://pmua.or.th/wp-content/uploads/2023/10/5.-แนวคิดความร่วมมือภาคีเสริมพลัง.pdf

ภาษาอังกฤษ

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis

(7th ed.). Prentice Hall.

Mila Chervenkova. (2021). Collaborative Culture: 8 Successful Practices to Explore.

สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2567 จาก https://businessmap.io/blog/creating-collaborative-culture

Jennifer Herrity. (2024). 9 Steps To Create a Collaborative Culture at Work. เรียกใช้เมื่อ

ธันวาคม 2567 จาก https://www.indeed.com/career-advice/career-development/culture-Collaboration