มาตรการในการส่งคำสั่งเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ. 2561
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีทางกฎหมายเกี่ยวกับมาตรการในการเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำ 2) วิเคราะห์หลักกฎหมายและวิธีปฏิบัติในการส่งคำสั่งเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำของไทยและต่างประเทศ 3) เสนอแนวทางแก้ไขข้อกฎหมายและกำหนดมาตรการที่เหมาะสมในการเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำ การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเอกสาร โดยศึกษากฎหมาย แนวคิด ทฤษฎี และเปรียบเทียบกับระบบกฎหมายของต่างประเทศ
ผลการวิจัยพบว่า 1) การใช้อำนาจของสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินต้องเป็นไปตามหลักกฎหมายและสิทธิมนุษยชน โดยมีวิธีส่งคำสั่ง 2 วิธีคือ ส่งด้วยบุคคลหรือไปรษณีย์ด่วน หากผู้ถูกเรียกไม่มาชี้แจงโดยไม่มีเหตุผล อาจมีความผิดตามมาตรา 105 แห่ง พ.ร.บ.ว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ. 2561 2) การศึกษากฎหมายเกี่ยวกับการส่งคำสั่งเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำของสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน พบว่า แม้มีกฎหมายรองรับ แต่ยังขาดกลไกคุ้มครองสิทธิ เช่น การแจ้งสิทธิ การโต้แย้ง หรือพิจารณาเจตนา ส่งผลให้การดำเนินคดีอาญาอาจละเมิดหลักนิติธรรมและสิทธิมนุษยชน อีกทั้งวิธีส่งคำสั่งแบบเดิมยังมีข้อจำกัด เช่น ที่อยู่ไม่ตรงตามทะเบียน ไม่มีระบบติดตามหรืออุทธรณ์ ต่างจากต่างประเทศที่ใช้ระบบอิเล็กทรอนิกส์ จึงควรปรับปรุงกระบวนการให้เป็นธรรมและสอดคล้องมาตรฐานสากล 3) เสนอแนวทางแก้ไขข้อกฎหมายและกำหนดมาตรการที่เหมาะสมในการเรียกบุคคลมาให้ถ้อยคำ ประกอบด้วยข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ได้แก่ การเพิ่มช่องทางการส่งคำสั่งที่ทันสมัย เช่น อีเมล แอปพลิเคชัน และระบบยืนยันตัวตนดิจิทัล การจัดทำกระบวนการให้ชี้แจงเหตุขัดข้อง และการกำหนดบทลงโทษเป็นลำดับขั้น เพื่อความเป็นธรรมและสอดคล้องกับหลักกฎหมาย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
สงวนสิทธิ์โดย วารสารศึกษิตาลัย วัดศรีสุมังคล์
เลขที่ 962 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
โทร. 086-8894578
E-mail : Sjmcunk@gmail.com
Website :https://so01.tci-thaijo.org/index.php/SJ
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. (มปป.). หลักกฎหมายระหว่างประเทศทั่วไป เกี่ยวกับสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชน และกติการะหว่างประเทศว่าด้วย สิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง. กรุงเทพมหานคร: บริษัท SM เซอร์คิทเพรส จำกัด.
ฉาดฉาน แต่งประณีต. (2557). การใช้อำนาจแสวงหาพยานหลักฐานจากร่างกายผู้ถูกกล่าวหา. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ธนพล โกมารกุล ณ นคร. (2565). หลักนิติธรรมกับการตรวจเงินแผ่นดิน. วารสารศาลรัฐธรรมนูญ, 24(71), 96–119.
บรรเจิด สิงคะเนติ และสมศักดิ์ นวตระกูลพิสุทธิ์. (2542). หลักความได้สัดส่วนตามหลัก กฎหมายของเยอรมันและฝรั่งเศส. วารสารศาลรัฐธรรมนูญ, 1(2), 18-27.
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน. (2561). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 10 ก ราชกิจจานุเบกษา หน้า 35, และ หน้า 38 (21 กุมภาพันธ์ 2561).
เพลินตา ตันรังสรรค์. (2559). หลักนิติธรรมกับประชาธิปไตย (Rule of Law and Democracy). จุลนิติ, 13(1), 53-61.
ระเบียบสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินว่าด้วยการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ที่ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินมอบหมาย. (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 88 ก หน้า 35 (31 กรกฎาคม 2562)
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก หน้า 1–49 (6 เมษายน 2560).
วรดนู วิจาระนันนท์. (2548). หลักความได้สัดส่วนในระบบกฎหมายไทย. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานอัยการสูงสุด. (2540). “อัยการกับการสอบสวนคดีอาญา.” รวมบทความด้านวิชาการของศาสตราจารย์ ดร.คณิต ณ นคร อัยการสูงสุด. เรียกใช้เมื่อ 25 กันยายน 2567 จาก https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:190420.
อภิลักษณ์ ภัสสัตยางกูร. (2565). สิทธิของผู้ต้องหาในคดีอาญา: ศึกษากรณีการออกหมายเรียกผู้ต้องหาอันนำไปสู่เหตุแห่งการออกหมายจับ. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต กลุ่มวิชาการกฎหมายอาญาและกระบวนการยุติธรรมทางอาญา คณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
อิสริยาภรณ์ รักษวิณ. (2557). สิทธิในการได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ : ศึกษากรณี ขอบเขตของการตรากฎหมายกำหนดข้อสันนิษฐานความรับผิดทางอาญา. ใน วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์. มหาวิทยาลัยรังสิต.
