การวิเคราะห์ปัญหาและผลกระทบจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560 Analysis of Problems and Impacts from the Enforcement of the Computer Crime Act B.E. 2560
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การเปลี่ยนแปลงกฎหมายว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ส่งผลต่อประชาชนในด้านการรู้เท่าทัน ปรับตัว และตระหนักถึงบทลงโทษจากการกระทำผิด จึงเป็นที่มาของการศึกษานี้ โดยมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและผลกระทบจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560 และ 2) เพื่อให้ข้อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยเก็บข้อมูลจากประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน วิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบสมมติฐาน ผลการศึกษาพบว่า
- ปัญหาและผลกระทบจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 พบว่า ปัญหาและผลกระทบในภาพรวมมีความคิดเห็นอยู่ใน
ระดับมาก (= 4.50, S.D. = 0.65) ระดับความคิดเห็นสูงที่สุดคือแนวโน้มพฤติกรรมการสื่อออนไลน์ (= 4.78, S.D. = 0.683) และผลกระทบจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 จากพนักงานของรัฐ (= 4.68, S.D. = 0.64) พฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์มี (=4.04, S.D. = 0.626) ตามลำดับ 2. ข้อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
พ.ศ. 2560 พบว่า จำแนกได้ 4 หมวดได้แก่ 1. การส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมาย
2. การปรับปรุงกระบวนการบังคับใช้กฎหมาย 3. การมีส่วนร่วมของประชาชนและภาคส่วนต่าง ๆ และ 4. การพัฒนาและปรับปรุงมาตรการลงโทษ ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมพบว่าควรมีการส่งเสริมการศึกษาและให้ความรู้เกี่ยวกับกฎหมายคอมพิวเตอร์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชัชทพงษ์ เชื้อดี. (2564). ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการใช้ข้อความทำให้บุคคลอื่นเสียหายทางคอมพิวเตอร์. วารสารกฎหมายและเทคโนโลยี, 9(1), 33–52.
นัทธมน ทับทิมไทย, เสกสรรค์ ทองคำบรรจง, และสรพงษ์ เจริญกฤตยาวุฒิ. (2563). อิทธิพลของความรู้เกี่ยวกับพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ที่มีต่อพฤติกรรมการกลั่นแกล้งทางอินเทอร์เน็ตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดชลบุรี.รายงานการวิจัย, มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
ปัญญา ยิ่งสกุล. (2565). การตีความกฎหมายคอมพิวเตอร์กับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นบนสื่อสังคมออนไลน์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560, ราชกิจจานุเบกษา, 134
(ตอนที่ 10 ก.), 4.
วรรณดี แสงจันทร์. (2561). สังคมออนไลน์กับผลกระทบทางกฎหมาย. วารสารนิติศาสตร์ปริทัศน์, 10(2), 45–60.
วาสิน มีธรรม และบัณฑิต ขวาโยธา. (2564). มาตรการการบังคับใช้ทางกฎหมายตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560. วารสารนิติศาสตร์ร่วมสมัย, 5(1), 87–101.
วิวรรธน์ ดำรงค์กุลนันท์. (2564). ขอบเขตของการนำเข้า เผยแพร่ และส่งต่อซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ตามมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
พ.ศ. 2550 กับการใช้เฟซบุ๊ก. วารสารกฎหมายและสังคม, 13(3), 59–74.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2560). พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สุธาสินี พงษ์โสภา. (2564). ปัญหาการหมิ่นประมาทบนสื่อสังคมออนไลน์: การศึกษากรณีตามมาตรา 14 แห่ง พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์. วารสารกฎหมายดิจิทัล, 3(1), 22–38.
อานนท์ รักติกูล. (2563). ปัญหาการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7(2), 115–132.
Dicey, A. V. (1885). Introduction to the study of the law of the constitution. Macmillan.
Friedman, L. M. (1975). The legal system: A social science perspective. Russell Sage Foundation.
Raz, J. (1979). The authority of law: Essays on law and morality. Oxford University Press.
United Nations. (1948). Universal declaration of human rights. https://www.un.org/en/about-us/universal-declaration-of-human-rights.
United Nations. (1966). International covenant on civil and political rights. https://www.ohchr.org/en/professionalinterest/pages/ccpr.aspx.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York, NY: Harper
and Row.
