ความเข้าใจจากความรู้เชิงจริยธรรมตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 ของเจ้าหน้าที่รัฐมีผลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรม: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัด

บทคัดย่อ

          การวิจัยเรื่อง ความเข้าใจจากความรู้เชิงจริยธรรมตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562ของเจ้าหน้าที่รัฐมีผลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรม: กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนจังหวัด มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาความเข้าใจจากความรู้เชิงจริยธรรมที่มาจากมิติความรู้ที่เป็นข้อเท็จจริง และการตีความกฎหมายของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์การบริหารส่วนจังหวัดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์การบริหารส่วนจังหวัดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562  และ 3) เพื่อศึกษาความเข้าใจจากความรู้เชิงจริยธรรมที่มาจากมิติความรู้ที่เป็นข้อเท็จจริงและการตีความกฎหมายที่ส่งผลต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ของรัฐในองค์การบริหารส่วนจังหวัดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานทางจริยธรรม พ.ศ. 2562 โดยศึกษาวิจัยเชิงคุณคุณภาพ (Qualitative Research) เป็นศึกษาจากการทบทวนวรรณกรรมและเอกสารที่เกี่ยวข้อง (Documentary Analysis) และการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) จากผู้ให้ข้อมูลผู้ให้ข้อมูลหลัก (Key Informants) รวมจำนวน  17 คน

          ผลการวิจัย พบว่า ความเข้าใจเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่รัฐแม้อยู่ในระดับที่ดี แต่ยังคงจำกัดอยู่ในกรอบของการทำตามกฎหมายมากกว่าการตระหนักในคุณค่าภายในของจริยธรรมเอง เจ้าหน้าที่บางส่วนยังคงมองว่ามาตรฐานทางจริยธรรมเป็นเรื่องเดียวกับวินัย เนื่องจากทั้งสองอย่างมีผลทางปฏิบัติคล้ายกันในด้านการตรวจสอบและลงโทษ ซึ่งทำให้การยึดถือจริยธรรมในเชิงคุณค่าอาจยังไม่ฝังแน่น โดยสรุปการศึกษาพบว่า ความเข้าใจจากความรู้เชิงจริยธรรมที่มาจากทั้งมิติข้อเท็จจริงและการตีความกฎหมาย มีอิทธิพลโดยตรงต่อพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเจ้าหน้าที่รัฐในองค์การบริหารส่วนจังหวัด การเพิ่มความเข้าใจในเจตนารมณ์ของกฎหมายควบคู่กับการปลูกฝังจิตสำนึกและวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งเสริมคุณธรรม จะช่วยให้มาตรฐานทางจริยธรรมไม่เพียงเป็นกฎหมายบังคับ แต่กลายเป็นวิถีในการปฏิบัติที่ยั่งยืนของเจ้าหน้าที่ของรัฐในระยะยาว