ตัวชี้วัดภาวะผู้นำของผู้บริหารของมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของบุคลากรด้านภาวะผู้นำของผู้บริหารมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร และ 2) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวชี้วัดภาวะผู้นำของผู้บริหารมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แนวคิด ทฤษฎี เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเป็นกรอบการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรที่ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยเอกชนที่ตั้งอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เพื่อให้ได้กลุ่มตัวอย่างตามที่กำหนดไว้ จำนวน 260 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้การวิจัย ได้แก่ การวิเคราะห์เส้นทางอิทธิพล (Path Analysis) และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM) ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวชี้วัดภาวะผู้นำของผู้บริหารของมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ได้แก่ การเป็นแบบอย่างที่น่าเคารพ การขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลง การสร้างแรงบันดาลใจเชิงผู้นำ และการปลุกพลังความคิดสร้างสรรค์ และ 2) องค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวชี้วัดภาวะผู้นำของผู้บริหารของมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ การสร้างแรงบันดาลใจเชิงผู้นำ การปลุกพลังความคิดสร้างสรรค์ การขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลง และการเป็นแบบอย่างที่น่าเคารพ มีค่าน้ำหนักองค์ประกอบมาตรฐาน เท่ากับ 0.83, 0.90, 0.88 และ 0.85 ตามลำดับ โดยองค์ประกอบเชิงยืนยันของตัวแปรมีค่า c2 = 0.06, DF = 1, P-value = 0.803, RMSEA=0.000 เป็นค่ามาตรฐานสูง ซึ่งถือได้ว่าโมเดลมีความสอดล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดีมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เฉิน เถี่ย, นิรันดร์ สุธีนิรันดร์, จิตตวิสุทธิ์ วิมุตติปัญญา และสหัทยา สิทธิวิเศษ. (2566). แนวทางสร้างเสริมความเป็นภาวะผู้นำของผู้บริหารการศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพของมหาวิทยาลัยเอกชนในมณฑลกวางสีประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์ ปีที่ 10 ฉบับที่ 3 (มีนาคม). 48-62.
ชัยวัฒน์ สุขแสง และวรัญญา อินทร์รักษา. (2562). ภาวะผู้นําของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 45(3), 117–132.
ถวิล อรัญเวศ. (2560). ผู้บริหารกับการครองตน ครองคน และครองงาน: สุดยอดนักบริหาร. นครราชสีมา:สํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4.
ประภาพรรณ รักเลี้ยง. (2564). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการบริหารงานให้เกิดความสำเร็จของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน กรณีศึกษามหาวิทยาลัยเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 เมษายน - มิถุนายน 2564. 335-343.
สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม. (2564). แผนด้านการอุดมศึกษาเพื่อผลิตและพัฒนากำลังคนของประเทศ พ.ศ. 2564-2570. กรุงเทพฯ: บริษัทภาพพิมพ์จำกัด.
สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์, กรรณิการ์ สุขเกษม, โศภิต ผ่องเสรี และถนอมรัตน์ ประสิทธิเมตต์. (2551). แบบจำลองสมการโครงสร้างการใช้โปรแกรม LISREL, PRELIS และ SIMPLIS. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด สามลดา.
สุภาวดี บุญช่วย และกฤษณา แก้วคํา. (2561). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษากับการพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นํา, 6(22), 85–96.
Bass, B.M., & Avolio, B. J., (1994). Transformational Leadership Development. Pola Alto. California: Consulting Psychologists.
Grace, J. B. (2008). Structural equation modeling for observational studies. Journal of Wildlife Management, 72(1), 14-22.
Harris, A. (2014). Distributed Leadership Matters: Perspectives, Practicalities, and Potential. Corwin.
Hersey, P. and Blanchard, K.H. (1982). Management of Organizational Behavior. New Jersey: Prentice-Hall.
Hoy, W.K. and Miskel, C.G. (2001). Educational Administration, Theory, Research and Practices. (6th ed.). New York: Mcgraw-Hall.
Likert, R. (1932). A Technique for The Measurement of Attitudes. Archives of Psychology, 22, 5-55.
Northouse, P. G. (2022). Leadership: Theory and practice. (9th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Richards, D., & Engle, S. (1986). After the vision: Suggestions to corporate visionaries and vision champions. In J. D. Adams (Ed.), Transforming leadership. Alexandria, VA: Miles River.
Tichy, N. M., & Devanna, M. A. (1986). The Transformational Leader. New York: Riley.
