แนวทางการพัฒนาคณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เพื่อตอบโจทย์อุตสาหกรรมสมัยใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของการจัดการเรียนการ สอนและโครงสร้างการบริหารจัดการ (2) ประเมินศักยภาพและขอจำกัดของทรัพยากรภายใน (3) เสนอแนะแนวทางการพัฒนา การจัดลำดับความสำคัญของหลักสูตรและศึกษาความเป็นไปได้ทาง การเงิน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยการประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับ ผู้ทรงคุณวุฒิระดับนโยบาย การประเมินศักยภาพองค์กรด้วย Alignment Matrix และการวิเคราะห์ พอร์ตโฟลิโอหลักสูตรผ่านกรอบ Prioritization Matrix 2 มิติ (อุปสงค์ของประเทศและความพร้อม ด้านบุคลากร) ผลการศึกษาพบว่า คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (คณะฯ) จำเป็นต้อง ปฏิรูปโครงสร้างการเรียนการสอนผ่าน 3 ยุทธศาสตร์หลัก ได้แก่ (1) การประสานช่องว่างทักษะ (Bridging the Skill Gap) โดยผลักดันสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าเป็นหลักสูตรเรือธงและเตรียมความพร้อม สาขาเมคคาทรอนิกส์เพื่อตอบโจทย์อุตสาหกรรม 4.0 (2) การสร้างคุณค่าข้ามศาสตร์ (Cross-disciplinary Synergy) โดยปรับกระบวนทัศน์สายออกแบบสู้บทบาท Designer for Engineers และ UI/UX อุตสาหกรรม (3) การขับเคลื่อนด้วย Super KPIs กำหนดตัวชี้วัดเชิงประจักษ์ ได้แก่ อัตราการ มีงานทำ ร้อยละผู้ประกอบการใหม่และมาตรฐานสากล (ABET/AUN-QA) ด้านความคุ้มค่าทาง การเงินใน 4 สาขาวิชาใหม่ พบว่า สาขาการออกแบบสื่อดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ สาขาวิศวกรรม การออกแบบและนวัตกรรมสร้างสรรค์ เป็นกลุ่มสร้างกระแสเงินสดหลัก (Cash Cows) สามารถคืน ทุนได้จริงภายใน 7.74 ปี และ 9.19 ปี ตามลำดับ ผ่านกลยุทธ์การใช้ทรัพยากรร่วมกัน ขณะที่สาขา วิศวกรรมไฟฟ้าคืนทุนงบลงทุนแรกเริ่ม (CAPEX) ช้าเนื่องจากฐานรับขนาดเล็กจึงต้องสร้างรายได้ ทางเลือกจากหลักสูตร Non-degree ส่วนสาขาวิศวกรรมยานยนต์สมัยใหม่มีความเสี่ยงเชิงโครงสร้าง สูงต้องประยุกต์ใช้รูปแบบร่วมทุนกับภาคเอกชนเพื่อลดภาระการลงทุนและสร้างความยั่งยืนระยะยาว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
ธัญญ์พิชชา อติวัณณ์วงศ์. (2566). การยกระดับความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจไทยในยุคดิจิทัลด้วยขีดความสามารถเชิงพลวัต. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่ สถาบันส่งเสริมและพัฒนาวิชาการด็อกเตอร์เกษ ปีที่ 4 ฉบับที่ 1, 15(2), 45–60. https://so12.tcithaijo.org/index.php/MADPIADP/article/download/5816/4563
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. (2567). รายงานประจำปี 2567 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี พระจอมเกล้าธนบุรี. https://www.kmutt.ac.th/wpcontent/uploads/pdf/publications/Annual-Report-2024_KMUTT_Signed_compressed.pdf
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI). (2565). แผนพัฒนาอุตสาหกรรมบริการออกแบบ: การยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขัน. https://tdri.or.th/wpcontent/uploads/2023/11/2022_10_แผนพัฒนาอุตสาหกรรมบริการออกแบบ.pdf
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.). (2564). รายงานการศึกษาเรื่อง การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต (Lifelong learning) ผ่านกลไก
ร ะ บ บ ธ น า ค า ร ห น ่ว ย ก ิต . h t t p s : / / w w w . n x p o . o r . t h / t h / w p -
content/uploads/2021/12/รายงานการศึกษาเรื่อง_การส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต-_Lifelong-learning.pdf
สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.). (2568).
แผนยุทธศาสตร์การผลิตและพัฒนากำลังคนระดับสูงตอบโจทย์อุตสาหกรรมเป้าหมายของ
ประเทศ (พ.ศ. 2568-2572). สอวช. https://www.nxpo.or.th/th/report/32407/
สุรินทร์ คำฝอย (2568). รายงานการประชุมเชิงปฏิบัติการ (Workshop) เพื่อจัดทำแผนการพัฒนาคณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.)
ภาษาอังกฤษ
ASEAN University Network (AUN). (2020). The Guide to AUN-QA Assessment at Programme Level (Version 4.0).
Barnett-Itzhaki, Z., Cohen, N., & Fridman, D. (2025). A holistic approach to sustainability in higher education: Interdisciplinary studies and financial feasibility. Frontiers in Education, 10, Article 1588223. https://doi.org/10.3389/feduc.2025.1588223
Beer, M., Eisenstat, R. A., & Spector, B. (2021). Why change programs don't produce change: Strategic organizational alignment. Harvard Business Review Press.
Billson, J. M. (2018). Research innovation and institutional growth: Managing financial risk through shared resources. University of Southern Maine Digital Commons.
Burnes, B. (2017). Managing change (7th ed.). Pearson Education
Coll, R. K., & Zegwaard, K. E. (Eds.). (2017). Proceedings of the 20th WACE World Conference on Cooperative and Work-Integrated Education: Bridging the Gap Between Industry and University. World Association for Cooperative and Work-Integrated Education. development and inclusive growth. https://doi.org/10.58337/IIRA3223
Feng, K. J. K., Chen, N., & Zhu, J. (2023). Understanding collaborative practices and tools of UX and engineering teams. Proceedings of the 2023 CHI Conference on Human Factors in Computing Systems, 1–15.
https://doi.org/10.1145/3544548.3581273
Kanematsu, H., Ogawa, A., Kogo, T., Kawai, R., & Barry, D. M. (2024). Digital innovation in faculty development: Crafting academic portfolios for the next era. Procedia Computer Science, 246, 4075–4083.
https://doi.org/10.1016/j.procs.2024.09.246
Keelson, S. A. (2018). An examination of the program mix at technical universities of Ghana: The application of the Boston Consulting Group Matrix. European Journal of Business and Innovation Research, 6(1), 40–57.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.
KOTRA. (2022). Global trend of industrial automation and smart factory workforce requirements. Korea Trade-Investment Promotion Agency.
Kotter, J. P. (2021). Change: How organizations achieve hard-to-imagine results in uncertain and volatile times. John Wiley & Sons.
Mahajan,L., Terzieva.L., Kaosol, W. (2022). Shaping the entrepreneurial mindset: The cases of Social Entrepreneurship HUBs within higher education in Thailand and Myanmar. Social Entrepreneurship Review, 2(2), 65–82. https://doi.org/10.15678/SER.2022.2.06
Moore, E. A., & Schaefer, A. (2021). Preparing the advanced manufacturing workforce: A study of occupation and skills demand in the advanced robotics industry. Massachusetts Technology Collaborative.
Organisation for Economic Co-operation and Development [OECD]. (2024). Promoting
green and digital innovation: The role of upskilling and reskilling in higher education. OECD Publishing.
Rana, K., Aitken, S. J., & Chimoriya, R. (2025). Interdisciplinary approaches in doctoral
and higher research education: An integrative scoping review. Education
Sciences, 15(1), Article 72.
Schwab, K. (2017). The fourth industrial revolution. World Economic Forum.
Spady, W. G. (1994). Outcome-based education: Critical issues and answers. American Association of School Administrators.
Suwanmanee, S. (2023). Transformational leadership development for school administrators emphasizing area potential with learners’ science, math and technology competencies in Education Sandbox, Thailand. Cogent Social Sciences, 9(1), 2179740. https://doi.org/10.1080/23311886.2023.2179740
Teece, D. J. (2022). The evolution of the dynamic capabilities framework. In R. Adams, D. Grichnik, A. Pundziene, & C. Volkmann (Eds.), Artificiality and sustainability in entrepreneurship (pp. 113–129). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-031-11371-0_6
Thianthai, C. & Sutamchai , K. (2022). Skills that matter: Qualitative study focusing on the demand for robotics and automation skills in Thailand. Frontiers in Education, 7, 897808. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.897808
UNESCO. (2021). Cities, culture, creativity: Leveraging culture and creativity for sustainable urban
Warner, K. S. R., & Wäger, M. (2019). Building dynamic capabilities for digital
transformation: An ongoing process of strategic renewal. Long Range Planning, 52(3), 326–349. https://doi.org/10.1016/j.lrp.2018.12.001
World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023. World Economic Forum.
Yahupov, V. (2023). Lifelong learning: Models and methods of forming the educational environment. Neliti.
Yukl, G., & Gardner, W. L. (2020). Leadership in organizations (9th ed.). Pearson.