THE DIFFICULTY OF VEGETABLE AND FRUIT CARVING TECHNICAL AND ARTISTIC CRITERIA

Authors

  • SAKARIN HONGRATTANAVORAKIT

Abstract

This study employed a phenomenological research approach to explore experts’ perspectives on the technical and artistic factors influencing the level of difficulty in vegetable and fruit carving. The primary informants included 20 individuals comprising professional carvers, teachers, and international award recipients. The data were collected through document analysis, observation, and in-depth interviews. The data were analyzed using content analysis, with credibility ensured through triangulation. The findings revealed that factors influencing the degree of difficulty include carving techniques, time, intricacy of patterns, creativity, size of the work, materials and tools,
as well as design motifs. Evaluation criteria for difficulty were grounded in both shared and individual experiences of experts, together with the symbolic meanings of the artworks. Key criteria for determining high difficulty included the complexity of patterns, knife-handling techniques, the condition of materials, completeness and aesthetic quality, time and effort invested, and creativity in design. In conclusion, the difficulty levels of vegetable and fruit carving can be classified into five stages, ranging from the easiest to the most challenging.

References

ดาวรวุรรณ ถวิลการ. “การวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณนา: การศึกษาเชิงคุณภาพทางการบริหารการศึกษา.” วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(1), 2558, (1-10).

ตระกูล จิตวัฒนากร, นันทนา ชวศิริกุลฑล, นพพงศ์ เกิดเงิน และจำเนียร จวงตระกูล. “การตรวจสอบแบบสามเส้าด้านนักวิจัย: กลยุทธ์เพื่อสร้างความเชื่อถือได้ในงานวิจัยเชิงคุณภาพ.” วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 18(3), 2567, (521- 532).

ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ, จอมขวัญ สุวรรณรักษ์ และณนนท์ แดงสังวาลย์. “แนวทางการกำหนด

กลยุทธ์สมรรถนะของช่างฝีมือแกะสลักในประเทศไทย.” วารสารกระแสวัฒนธรรม, 26(49), 2567, (50- 66).

ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ, เสริมศรี สงเนียม และอัครพล ไวเชียงค้า. “แนวทางสู่ความสำเร็จในการแข่งขันแกะสลักผักและผลไม้ระดับประเทศ: บทเรียนจากผู้ชนะเลิศงานมหกรรมการจัดการศึกษาท้องถิ่นระดับประเทศปี 2567.” วารสารคหกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน, 7(1), 2568, (1–15).

ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ. “การแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน: วิเคราะห์หลักเกณฑ์การแข่งขันแกะสลักผักและผลไม้.” วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(46), 2566, (42-55).

ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ. “ศิลปะการแกะสลักผักและผลไม้ร่วมสมัย.” วารสารกระแสวัฒนธรรม, 23(44), 2565, (58- 69).

สายบังอร ปานพรม. “งานแกะสลักผักและผลไม้ไทย: การพัฒนาลวดลายเพื่อการประกอบการจัดเลี้ยงระดับชาติ.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวัฒนธรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2556.

สิทธิชัย สมานชาติ. “องค์ความรู้ศิลปินแห่งชาติ: นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์.” งานวิจัยด้านวัฒนธรรม สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม, 2553.

สุภชัย สุริยะกมล. “รูปแบบและกระบวนการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความเป็นเลิศในการแกะสลักผักและผลไม้: กรณีศึกษาผู้ได้รับรางวัลจากการแข่งขันงานศิลปหัตถกรรม.” วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์ สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2559.

อัครพล ไวเชียงค้า, กาญจนา เฟื่องศรี และอิทธิพล อเนกธนทรัพย์. “กระบวนการประเมินผลงานการแข่งขันกระทงดอกไม้ธูปเทียนแพงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับชาติ ภาคกลาง ครั้งที่ 70.” วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(46), 2566, (56–69).

อัครพล ไวเชียงค้า, กาญจนา เฟื่องศรี และอิทธิพล อเนกธนทรัพย์. “การศึกษากระบวนการเตรียมการประดิษฐ์งานบายศรีสู่ขวัญ เพื่อเข้าร่วมแข่งขันทักษะด้านการงานอาชีพในระดับชาติ.” วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา, 37(134), 2568, (109 -120).

Downloads

Published

30-06-2026

How to Cite

HONGRATTANAVORAKIT , S. . (2026). THE DIFFICULTY OF VEGETABLE AND FRUIT CARVING TECHNICAL AND ARTISTIC CRITERIA . Journal of Suan Sunandha Arts and Culture, 6(1). retrieved from https://so01.tci-thaijo.org/index.php/artsjournal_ssru/article/view/289406