บทบาทของตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์ ต่อการสร้างสรรค์ละครโทรทัศน์เรื่อง พิภพหิมพานต์
คำสำคัญ:
สัตว์ป่าหิมพานต์, บทบาทของตัวละคร, การสร้างสรรค์ละครโทรทัศน์บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์ต่อการสร้างสรรค์ละครเรื่อง พิภพหิมพานต์ และศึกษาความเป็นมนุษย์ที่สะท้อนจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์ จากการศึกษาพบว่า บทบาทของตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์มีความหลากหลาย สรุปได้ 4 ลักษณะ ดังนี้ 1) การส่งเสริมบทบาทของตัวละครมนุษย์ โดยส่งเสริมบทบาทตัวละครชายในด้านความเป็นผู้นำและความกล้าหาญ และผู้มีความคิดปฏิภาณ ส่งเสริมบทบาทตัวละครหญิงในด้านการให้ภาพเป็นผู้อ่อนโยน ขี้สงสาร และผู้ให้คำแนะนำและผู้ชี้ทางออก 2) การส่งเสริมบทบาทตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์ด้วยกันเอง 3) บทบาทต่อการสร้างสรรค์ฉากในเรื่อง ได้แก่ การแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของพื้นที่ และ 4) เสริมแนวคิดของเรื่องให้เด่นชัด ด้านความเป็นมนุษย์ที่สะท้อนจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์นั้น แบ่งได้ 2 ลักษณะ คือ มโนสำนึกด้านไม่ดีและดีของมนุษย์ การใช้ตัวละครสัตว์ป่าหิมพานต์เป็นองค์ประกอบหลักของเรื่อง ไม่เพียงจะทำให้เกิดความสนุกสนาน แต่ยังทำให้เห็นมิติของมนุษย์ในด้านความคิด ความเชื่อทางวัฒนธรรมและศีลธรรมของมนุษย์ด้วย
เอกสารอ้างอิง
ประภาศ อยู่เย็น. ไต๋เบื้องหลัง CG ละครช่อง 3 ‘พิภพหิมพานต์’ กับทีมงาน ‘Fatcat Studios’, สืบค้น 12 มกราคม 2565 จาก https://www.beartai.com/lifestyle/587102, 2564
เศรษฐมันต์ กาญจนกุล. สรรพสัตว์ในป่าหิมพานต์. อมรินทร์บุ๊คเซ็นเตอร์. สำนักพิมพ์เดอะบุคแฟคทอรี่, 2545
สถาบันไทยศึกษา. สัตว์หิมพานต์. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2564 จาก https://shorturl.asia/nOx4G , 2561.
พิภพหิมพานต์. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2565 จาก https://ch3plus.com/drama/1086, 2564.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 วารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทา เป็นวารสารในรูปแบบเปิด (Open Access) ผู้ใช้ทั่วไปหรือระบบสารสนเทศของหน่วยงาน ฐานข้อมูลอัตโนมัติ ระบบห้องสมุดอัตโนมัติ สามารถเข้าถึง ดาวน์โหลด เอกสารไฟล์บทความบนเว็บไซต์วารสาร โดยไม่มีค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทาทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรอนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยอยู่ภายใต้เงื่อนไข สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอน (Creative Commons License: CC) และ ต้องแสดงที่มาจากวารสาร – ไม่ใช้เพื่อการค้า – ห้ามแก้ไขดัดแปลง, Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในราชวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ