การออกแบบลวดลายผ้าไหมมัดหมี่จังหวัดศรีสะเกษแรงบันดาลใจจาก ตาข่ายดอกไม้สด
คำสำคัญ:
ผ้าไหมมัดหมี่ / ผ้าซิ่นมัดหมี่ จังหวัดศรีสะเกษ / ลวดลายตาข่ายดอกไม้บทคัดย่อ
การออกแบบลวดลายผ้าไหมมัดหมี่แรงบันดาลใจจากตาข่ายดอกไม้สด มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการออกแบบลวดลายผ้าไหมมัดหมี่แรงบันดาลใจจากตาข่ายดอกไม้สด และเพื่อศึกษาความ
พึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อผ้าไหมมัดหมี่แรงบันดาลใจจากตาข่ายดอกไม้สด โดยผู้ศึกษาได้ออกแบบลายมัดหมี่จากลวดลายตาข่ายดอกไม้ ได้แก่ ลายดาวกระจาย ลายสี่ก้านสี่ดอก และลายกําแพงแก้ว มาออกแบบภาพร่างความคิดตามองค์ประกอบของผ้าซิ่นมัดหมี่ จังหวัดศรีสะเกษ จํานวน 3 รูปแบบ เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญ 5 คน พิจารณาเลือก ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่เลือกแบบภาพร่างความคิด แบบที่ 3 ลายกำแพงแก้ว มาเป็นต้นแบบการจัดวางองค์ประกอบของผ้าไหมมัดหมี่ลายตาข่ายดอกไม้ ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่เลือกใช้ไหมน้อยในการทอ ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่เลือกกลุ่มสีที่ 2 คือ สีน้ำตาลแดงเม็ดมะขามเป็นสีพื้น และสีเหลืองเป็นสีลายในการทอ จากนั้นนํารูปแบบที่ผู้เชี่ยวชาญเห็นชอบมากที่สุด มาทอเป็นผ้าซิ่นมัดหมี่ลายตาข่ายดอกไม้ จำนวน 1 ผืน และสํารวจความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 100 คน นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย โดยมีผลการวิเคราะห์ ดังนี้
ความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อการออกแบบลวดลายผ้าไหมมัดหมี่แรงบันดาลใจจากตาข่ายดอกไม้สด แบ่งออกเป็น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการออกแบบ พบว่า กลุ่มเป้าหมายพึงพอใจในการออกแบบลวดลายสะท้อนเอกลักษณ์ของผ้ามัดหมี่ จังหวัดศรีสะเกษ อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.44 ด้านผลิตภัณฑ์สีสันของผ้าไหมมัดหมี่แรงบันดาลใจจากตาข่ายดอกไม้สด จังหวัดศรีสะเกษ อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.48 และด้านประโยชน์และการใช้งานผลิตภัณฑ์เหมาะสมกับการนำไป
สวมใส่ ผลิตภัณฑ์สามารถนำไปพัฒนาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ของจังหวัดศรีสะเกษ อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย 4.44
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม. มรดกภูมิปัญญาอีสาน. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด, 2561.
เจษฎา สิงห์ทองชัย และคณะ. “การออกแบบลายผ้าทอมือด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ สำหรับสร้างสรรค์แฟชั่นร่วมสมัย กลุ่มวิสาหกิจชุมชนตำบลกุดหว้า จังหวัดกาฬสินธุ์.” วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 14(2), 2565, (148-158).
ณัชชาภัทร เวียงแสง รุ่งนภา กิตติลาภ และสมพงษ์ จุ้ยศิริ. “ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์ผ้าไหมของผู้บริโภค ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น.” วารสารธรรมทรรศน์, 16(3), 2559, (133-142).
ธนพร เวทย์ศิริยานันท์. “เสน่ห์ มนตรา คุณค่า แห่งไหมมัดหมี่: ผ้าไหมลายโฮล.” วารสารศิลปะและวัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล, 9, 2557, (116-117).
เมธ์วดี พยัฆประโคน. “ผ้าไหมทอมือพื้นบ้าน ในเขตพื้นที่จังหวัดสุรินทร์.” วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ, 18(1), 2559, (94-105).
ศักดิ์ชาย สิกขา. การออกแบบและพัฒนาลายผ้าเอกลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ. อุบลราชธานี: โรงพิมพ์อุบลกิจ ออฟเซ็ท, 2554.
สมบัติ ประจญศานต์. “กระบวนการเรียนรู้การออกแบบและผลิตผ้าไหมมัดหมี่ทอมือ หมู่บ้านท่องเที่ยวไหม จังหวัดบุรีรัมย์.” วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่, 12(2), 2563, (132-143).
สมาคมคหเศรษฐศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์. หนังสือชุดศัพท์คหกรรมศาสตร์ เล่ม 1 ศัพท์ศิลปะประดิษฐ์. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิซซิ่ง จำกัด, 2547.
สิทธิชัย สมานชาติ. มรดกภูมิปัญญาสิ่งทออีสาน. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมวัฒนธรรม, 2562.
อภิรัติ โสฬศ. ศิลปะประดิษฐ์. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์, 2549.
hongrattanavorakit, S., Jongtap, W. & Bun-aran, C. “The Development of Sabai Khit cloth of Roi Et in floral net patterns.” Asian Journal of Arts and Culture, 23(2), 2023.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทา เป็นวารสารในรูปแบบเปิด (Open Access) ผู้ใช้ทั่วไปหรือระบบสารสนเทศของหน่วยงาน ฐานข้อมูลอัตโนมัติ ระบบห้องสมุดอัตโนมัติ สามารถเข้าถึง ดาวน์โหลด เอกสารไฟล์บทความบนเว็บไซต์วารสาร โดยไม่มีค่าใช้จ่ายแต่อย่างใด
ข้อความภายในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารศิลปวัฒนธรรมสวนสุนันทาทั้งหมด รวมถึงรูปภาพประกอบ ตาราง เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา การนำเนื้อหา ข้อความหรือข้อคิดเห็น รูปภาพ ตาราง ของบทความไปจัดพิมพ์เผยแพร่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ ต้องได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการวารสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรอนุญาตให้สามารถนำไฟล์บทความไปใช้ประโยชน์และเผยแพร่ต่อได้ โดยอยู่ภายใต้เงื่อนไข สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอน (Creative Commons License: CC) และ ต้องแสดงที่มาจากวารสาร – ไม่ใช้เพื่อการค้า – ห้ามแก้ไขดัดแปลง, Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)
ข้อความที่ปรากฏในบทความในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และบุคลากร คณาจารย์ท่านอื่น ๆ ในราชวิทยาลัยฯแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง ตลอดจนความรับผิดชอบด้านเนื้อหาและการตรวจร่างบทความเป็นของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับกองบรรณาธิการ
